Zoon 22 met ADD "op zijn bek laten gaan"?

Laatste reactie 20/04/2021 10:08 door Aïda
· Markeren als ongelezen
Aïda Aponte 7 maanden geleden geplaatst
Moet ik mijn zoon met ADD zoals er vaak tegen mij gezegd wordt "op zijn bek laten gaan"? Of moet ik hem op alle fronten blijven helpen. Ik ben de wanhoop nabij inmiddels. Ik heb echt al van alles geprobeerd. En ik weet ook dat hij het er heel moeilijk mee heeft. Maar hij wil geen hulp en geen medicatie. Dat laatste kan ik wel begrijpen maar waarom niet praten met iemand. Hij zegt dat niemand hem kan begrijpen. Hij heeft hrt 1 x geprobeerd maar dat deed hij voor mij. Maar ondertussen zie ik hem steeds verder afglijden. Een baan krijgen is niet moeilijk voor hem maar een baan houden is hem nog nooit langer gelukt dan 6 maanden. Want heel vaak te laat, ongeconcentreerd etc. En iedere keer weer die teleurstelling bij hem is hartverscheurend. Hij woont nu op zichzelf en ik zie er van komen dat hij zijn huisje straks kwijt raakt en geen plek meer heeft om te wonen. Ik zelf probeer nu om niet meer boos te worden (helpt nooit), positief tegen hem te praten (helpt soms) Iemand tips voor mij. Ik ga er vanuit dat ik echt niet de enige ben met dit "probleem"☺️
Samantha de Leur 7 maanden geleden geplaatst
beste Aïda, een pasklaar antwoord heb ik helaas niet voor je. Maar ik kan wel mijn ervaring en mijn visie op de situatie delen, alszijnde een jongvolwassenen met ADHD die ook geen prater is. 

Je schrijft dat je eigenlijk niet meer weet hoe je je zoon moet helpen, dit lijkt me een lastige situatie. Je zegt dat hij niet wil praten, omdat hij zich onbegrepen voelt. Wellicht kan je een open gesprek met hem aangaan en vragen wat hij van jou nodig heeft, wat jij zou kunnen doen om hem te helpen? Er zouden zomaar verassende dingen uit kunnen komen. Misschien kijken naar (professionele) praktische ondersteuning, dus niet de hele gevoelens kant openleggen maar heel praktisch; ik kom te laat op mijn werk, de gevolgen zijn bekend hoe kunnen we ervoor zorgen dat dat niet gebeurt, wekkers, iemand die even belt, slaapritme bekijken etc. Wellicht wil je zoon dergelijke ondersteuning overwegen. Je legt hiermee het balletje bij hem neer, maar blijft betrokken en laat hem niet in een klap vallen.  
De harde leerschool van laten vallen helpt voor sommige maar bij andere ook weer niet, mijn persoonlijke ervaring is dat door de uitdagingen die het hebben van AD(H)D met zich mee brengt er al genoeg tegenslagen en negatieve reacties zijn geweest en dat dat in de regel de situatie niet beter maakt. Zeker, omdat je aangeeft dat hij zelf wel wil, maar eigenlijk niet zo goed weet hoe hij dat voor elkaar moet blijven. Nabijheid zonder daarmee de verantwoordelijkheid over te nemen ( niet alle klappen opvangen, maar er wel zijn als hij valt) is daarom mijn inziens het beste. 22 is feitelijk wel volwassenen maar het brein is nogsteeds niet volledig uitontwikkeld.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt en nogmaals het is geen antwoord of advies maar speculatie maar wie weet levert het wat op.

reactie op @samanthadeleur:
Aïda Aponte Fijn dat je de tijd hebt genomen om antwoord te geven op mijn vraag. Ik zal hem nooit laten vallen en blijf het proberen. En inderdaad wat je zegt het is waarschijnlijk beter om hem op het praktische vlak hulp te bieden en het emotionele voor nu even te laten voor wat het is. Binnenkort krijgt hij een jobcoach toegewezen. En mocht dit niet werken dan zal er een aanvraag uitgaan voor een ADD coach en hopelijk kan diegene dan de juiste hulp bieden.
7 maanden geleden

Beantwoorden

Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 15 April 2021 om 11:03
Aantal lezers 18
Aantal reacties 3