Zonder medicatie voor ADHD gaat het hem niet worden

Laatste reactie 03/04/2017 14:44 door Nicole
· Markeren als ongelezen
Coen Olde Bijvank 5 jaar geleden geplaatst
Sandra (35) heeft ADHD: Eind vorig jaar werd bij Sandra ADHD geconstateerd. “Je stuit meteen op onbegrip in je omgeving. ‘Hè, je bent 35 en nu pas een diagnose?’ Voor mij was het fijn dat het beestje eindelijk een naam had. Met mijn medicatie ben ik een veel leuker persoon.”

Woensdag werd bekendgemaakt dat 10.000 ADHD-patiënten vanaf mei moeten bijbetalen voor bepaalde ADHD-medicijnen. Amfexa is dan het enige middel met dexamfetamine dat nog geleverd mag worden, maar wordt wel 3 keer zo duur. Sandra: “Nu wordt dit medicijn nog vergoed in je basisverzekering. Als dat straks verandert, betaal ik 1 euro per pil. Ik slik er 6 per dag. Dat is dus bijna 2200 euro in het jaar. Een grof geldbedrag.”

Diagnose

“Ik heb nooit geweten dat ik ADHD had. Pas vorig jaar opende mijn moeder mijn ogen. Ik sprak mijn zorgen uit over mijn 9-jarige zoon, omdat hij zo vaak buikpijn had. Mijn moeder keek mij daarop kritisch aan en zei: ‘Volgens mij heeft hij geen hulp nodig, maar jij. Hij heeft zo’n buikpijn om jou.’ Ineens ging er een lampje branden. ADHD zit bij ons in de familie, maar ik had mij nooit gerealiseerd dat ik het ook zou kunnen hebben. Alsof ik een spiegel voorgehouden kreeg, besefte ik nu wat de achterliggende reden was voor mijn slaaptekort, mijn korte lontje en mijn overvolle hoofd.”

Symptomen

“Ik ben altijd druk geweest. In mijn doen en laten, maar ook in mijn hoofd. Ik kon niet stilzitten, deed 3 of 4 dingen tegelijk en had altijd wel iets aan mijn hoofd. Ik had nooit rust. Slapen? Wat is dat? Nachtenlang lag ik wakker en piekerde ik over van alles en nog wat.

Zonder rust in mijn hoofd merkte ik dat ik een kort lontje had. Naar mijn man toe, maar ook naar mijn twee kinderen. Als mijn dochter dan weer eens zeurde dat ze perse lasagne wilde eten, stuurde ik haar soms zonder pardon naar haar kamer. Ik kon er geen geduld voor opbrengen. Tegelijkertijd had ik ook nooit zin om iets te ondernemen. Op zaterdag naar het pretpark? Liever niet, zeg!...”

bron: http://www.telegraaf.nl/vrouw/actueel/25612372/__Sandra__35__heeft_ADHD___Zonder_medicatie_gaat_het_hem_niet_worden___.html
Joke Evers 4 jaar geleden geplaatst
Na het lezen van dit verhaal (ervaring). Wil ik jullie lotgenoten het volgende vragen;

Zou jij zonder ADHD medicatie kunnen?
Nicole Hoogenboom 4 jaar geleden geplaatst
@jokeevers

Hallo Joke

Ik wel maar misschien komt dat doordat ik pas 8 jaar, nu ben ik 56 jaar, geleden eindelijk doorhad dat ik echt ADD heb. Nooit medicijnen gehad daardoor. Na diagnose een paar keer om te studeren voor examens.
Omdat ik altijd alles zelf heb gedaan/geregeld/gestructureerd etc voel ik de behoefte nu minder en denk ik dat ik het echt wel zonder kan :).

Soms zit mijn hoofd zo vol dat ik haast op het punt sta een afspraak te maken voor medicatie maar meestal kan ik dan teruggrijpen op mijn ingesleten gewoontes om de rust weer te pakken. Lukt dat niet dan mediteer ik mij gek. Draai muziek om omgevingsgeluiden buiten te sluiten en in het ergste geval meld ik mij ziek. Ben zelfstandige dus dat is in mijn situatie natuurlijk makkelijker dan dat je in loondienst bent.

Was ik nu jong geweest met alle problemen van dien met mijn diagnose dan denk ik dat ik wel voor medicatie zou zijn gegaan. Wat zou het dan een stuk makkelijker zijn geweest en wat had ik dan een hoop frustratie minder opgelopen. Zowel prive als studie gerelateerd trouwens.
Ik ben benieuwd hoe jij er tegen aan kijkt.

Met warme groet,
Nicole Hoogenboom
www.nhbc.nl
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 15 April 2016 om 18:04
Aantal lezers 57
Aantal reacties 3