Woede aanvallen bespreken

Laatste reactie 26/12/2020 16:32 door Frank
· Markeren als ongelezen
Sterre Zwaanenburg 4 maanden geleden geplaatst
Hoi Allemaal, 

Ik ben een vrouw van 20 jaar oud en heb regelmatig nog last van woede aanvallen en dan echt de kinderachtige woedeaanvallen waarbij ik mij kan gedragen als een kleuter die schreeuwt, jankt en op de grond ga liggen (grond liggen meestal wel pas als ik alleen ben) en daarbij vaak ook de agressie waarbij ik het liefste heel hard met de deuren wil slaan of met spullen wil gooien. Dit heb ik al vanaf jongs af aan maar is nooit weg gegaan. 

Gister was het weer eens zo ver dat de bom barsten.  Kerst blijft altijd een dingetje bij ons thuis (ik heb ook te maken met een meervoudig gehandicapte zus) gezien ik enorm prikkelbaar ben. Gelukkig ging alles goed tot we naar bed moesten en er de eindeloze discussie ontstond samen met mijn zusje wie de volgende ochtend de hond ging uitlaten. 

De bom barstte uiteindelijk doordat mijn moeder zich ermee ging bemoeien en de situatie op zichzelf trok.  En mijn zusje een gemene sneer naar mij maakte waar ik 9 van de 10 keer niet mee kan dealen.  Eind resultaat, ik boos, schreeuwend, jankend.  Ik doe al aan mindfullness en weet mijzelf vaak ook wel rustig te maken maar meestal op dit soort moment zijn er zoveel gevoelens die meespelen dat ik weer over te toeren raak (en mijn moeder heeft 2x geroepen dat ik moest ophouden met janken en het kinderachtige gedrag). 

Ondertussen is iedereen gelukkig weer rustig maar ik weet dat mijn ouders nog wel willen praten. Ik kan het hen alleen echt niet uitleggen, dat heb ik al meerdere keren geprobeerd maar ze snappen het niet en willen het ook niet begrijpen. 
Nu wil ik niet weer boos worden maar ik weet eigenlijk ook niet zo goed hoe ik het wel goed kan maken zonder boos te worden. 

Iemand tips? 

En zijn er meer mensen die deze verschrikkelijk vervelende woedeaanvallen hebben? ik voel mij namelijk nogal alleen en heb het gevoel alsof ik heel raar ben. daardoor kan ik het er ook met niemand over hebben. 
Frank Schoonoord 4 maanden geleden geplaatst
He Sterre, ik ben 49 jaar en heb 3 weken geleden het avondeten door de huiskamer gegooid. Servies kapot, glazen kapot en eten overal op de grond, dus erg herkenbaar. Dit was echt een exces, maar heb zeker 1x per week wel een (korte) woede-aanval. Ik voel het inmiddels aankomen, dus zorg dat ik dan snel uit de discussie wegga. Je voelt al snel dat het de verkeerde kant op gaat. En als de bom dan toch ontploft, biedt dan altijd je excuses aan en reageer niet op een tegenreactie. Ook dat deed ik vroeger wel, maar dan gebeurde er precies hetzelfde. Je hoeft niets te winnen, niet gelijk te krijgen of wat dan ook. Je wilt gewoon rust. Dus druk maken om een in jouw ogen verkeerde reactie is precies wat je niet wilt. Ik zie mijzelf dan als 'de wijze' die zijn excuses aanbiedt en verder niets. Bij een tegenreactie gewoon denken 'het is goed zo' of spreek deze zin gewoon uit. Doe dat op een moment dat je ook gewoon weg kunt lopen, dus niet aan tafel of op de bank. Maar als jij of de ander in de keuken staat of zo.
Een briefje doet ook wonderen. Ik leg dat soms naast mijn vriendin in bed. Lieve woorden en excuses. Geen verwijten of een klein verwijtje in de tekst. Maak duidelijk dat je er spijt van hebt en dat je jezelf hebt laten gaan. Niet uitleggen waarom & zo, want meestal begrijpt men dat niet en dan begint alles van voor af aan. Succes!
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 26 December 2020 om 13:14
Aantal lezers 7
Aantal reacties 2