Wat is ADHD en ADD? De afkorting ADHD staat voor Attention Deficit/Hyperactivity Disorder. In het Nederlands: aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit. Kinderen met ADHD hebben vaker en sterker dan de meeste andere kinderen problemen met:

Aandacht en concentratie:




ADHD'ers vinden het moeilijk om hun aandacht blijvend op een taak te richten en zich niet door allerlei prikkels uit de omgeving te laten afleiden

Hyperactiviteit


Vaak zijn mensen met ADHD en ADD heel druk en zijn ze vooral op jongere leeftijd, voortdurend in beweging. Ze zijn vaak snel opgewonden en gefrustreerd. Vaak voelen zij een grote onrust van binnen. Stil zitten en rustig zijn kost ongewoon veel energie.

Impulsiviteit


zij doen voordat ze denken. Ze houden zich niet (ook niet onbewust) bezig met de gevolgen van hun gedrag; de 'remfunctie' ontbreekt.

Regelfuncties


ze vinden het moeilijk te plannen, en om hun emoties, motivatie en alertheid te reguleren en eerdere ervaringen te laten meespelen bij beslissingen en verwachtingen over de toekomst. Ze reageren daardoor ook anders op beloning en straf.

ADD




Bij kinderen die niet hyperactief zijn wordt vaak gesproken van ADD. De offiƫle diagnose luidt echter: ADHD type 1 (zie ook: Drie subtypen van ADHD).

Amerikaans ADHD-deskundige prof.dr. Russell Barkley pleit ervoor ADD onder te verdelen in twee soorten aandachtsproblemen. Aan de ene kant het type dat is ontstaan uit het gecombineerde type: vroeger was er wel hyperactiviteit maar alleen de aandachtsproblemen zijn overgebleven. Aan de andere kant het type ADD met de langzame informatieverwerking met bijvoorbeeld dagdromen, geringe motorische activiteit en het snel in de war zijn. Dit laatste type zou ook andere behandelvormen vereisen: minder effect van medicatie, meer voordeel van cognitieve therapie of sociale vaardigheidstraining.

Hoe vaak ADHD en ADD voor?




AD(H)D komt in alle landen en culturen voor en is, onder verschillende benamingen, van alle tijden. De Gezondheidsraad heeft vastgesteld dat AD(H)D in Nederland voorkomt bij 2-5% van de schoolgaande kinderen tot 14 jaar. Twee procent van alle kinderen heeft zeer ernstige symptomen.

ADHD lijkt bij jongens vaker voor te komen dan bij meisjes; twee- tot driemaal zo vaak. Dit wordt (gedeeltelijk) veroorzaakt doordat de problemen zich bij meisjes vaak anders uiten en niet gezien worden als ADHD, maar als angst of depressie. ADD (ADHD van het overwegend onoplettende type: type 1) lijkt bij meisjes vaker voor te komen.