Verdriet/stress om kind

Laatste reactie 19/03/2021 11:25 door Kristie
· Markeren als ongelezen
Kristie de Waard 7 maanden geleden geplaatst
Ben gewoon 'even' verdrietig.
Onze zoon is 12 en heeft autisme en ADHD.
Ik vraag mezelf de laatste tijd steeds vaker af, waarom krijg ik dit voor mijn kiezen.... Dingen gaan nooit zonder slag of stoot, overal gaat discussie of ruzie aan vooraf. Buiten de pubertijd om heeft hij gewoon veel problemen. We hebben al veel lastige jaren achter de rug, het lijkt niet te stoppen. Ook heeft hij wat gezonheidsproblemen waarvoor je telkens allerlei afspraken moet nalopen.

School geeft enorm veel stress, ik wil graag dat het goed blijft gaan, dus help hem waar ik kan, maar ook dat is altijd een worsteling. 
Veel angsten vaak heel boos, maar de psycholoog geeft aan hem niet te overvoeren met cursussen e.d.
Ook heeft hij echt overal sturing bij nodig en als hij dat nou rustig zou aannemen........

We zijn bezig met nieuwe medicatie, hij heeft nu concerta, maar die geeft nog teveel schommelingen. 

De ruzies lopen soms zo hoog op dat we bijna instaat zijn op de crisisdienst te bellen. Ik sta nog rechtop ik weet alleen niet voor hoelang. 

Ik had het zo graag anders gezien.
Dit bedenk je niet als je je kleine man voor het eerst in je armen sluit.
Petra Kamsteeg 6 maanden geleden geplaatst
Ik snap echt helemaal wat je bedoeld. Het is hier net zo met 11 jarige zoon met ASS en ADHD. Het is hardstikke zwaar.
Kristie de Waard 6 maanden geleden geplaatst
Dank voor je bericht.
Sterkte met jouw situatie. 
Prelude Mezzoforte 6 maanden geleden geplaatst
Hoi Kristie,
Jullie kijken wat je zoon nodig heeft, dat is natuurlijk heel goed. Maar moet je niet ook kijken welke steun jij nodig hebt om het vol te houden?
Misschien zou je eens naar je wijk- of buurtteam moeten vragen om met je mee te denken. Ik weet uit eigen ervaring dat het best spannend kan zijn om zo'n vraag voor te leggen aan een hulpverlener, maar zij zullen zeker begrijpen hoe zwaar het soms is.
Ik heb samen met mijn man het wijkteam hier benaderd toen wij met de handen in het haar zaten, elke dag ruzie thuis etc. Het was fijn om eens gehoord te worden door iemand van buiten ons eigen netwerk en bracht binnen ons gezin ook wel wat in beweging.
Kristie de Waard 6 maanden geleden geplaatst
We hebben een gezinscoach waar we gesprekken mee kunnen voeren, maar we hebben niet het gevoel dat het meerwaarde heeft. We worden ook gezien als competente ouders, dus er wordt toch verwacht dat je het wel redt.
Laatst heb ik aangeven dat het regelmatig uit de hand loopt, de coach gaf aan met de psychiater te contacten. 
Ik moet nog gebeld worden.
Ik ben het zo zat om overal achteraan te hobbelen.
Nu ook weer andere medicatie die toch minder werkt, dus weer bellen met apotheek en zorgverzekeraar, veel gedoe en zonder resultaat. 
Het is veel tobben.
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 01 February 2021 om 12:43
Aantal lezers 31
Aantal reacties 5