Tips voor ADHD en depressie bij een tiener

Laatste reactie 03/06/2019 00:05 door thamara
· Markeren als ongelezen
thamara leuenberger 6 maanden geleden geplaatst
ADHD, ADD, dyslectie, Hoogbegaafd. enz. in mijn stukje over mijn stempelboekje vertel ik hierover en dit is een mooie aanvullen en ook toch wat advies;).

*Een grote disclamer: ik ben zelf 17 jaar en ben zelf dus ook zeker geen proff op wat voor gebied dan ook. Ik wil in dit stukje dan ook niemand beledigen, kwetsen, belachelijk maken, ergens toe dwingen of over het algemeen niet fijn laten voelen!! Dit stukje is puur mijn mening en een klein beetje advies vanuit mijn standpunt.*

Bij mij is hoogbegaafd nooit echt vast gesteld maar het aantal mensen dat al naar mijn ouders toe zijn gekomen om te zeggen dat ze misschien een test met mij moeten doen is wel erg hoog. 
Bij mijn dyslectie test (ja dat kan echt samen met hoogbegaafd zijn kijk maar naar Einstein) werd achteraf vastgesteld dat ik dyslectie had maar dat hij ook dacht dat ik hoogbegaafd was en hij graag een test wilde doen, dit wilde ik zelf en mijn ouders alleen niet (zie mijn account voor het stukje hierover).

Wat ik erg merkte zelf is dat er op hoogbegaafde (of erg slimme) mensen snel wordt neergekeken omdat 'ze het allemaal zo makkelijk hebben'. Dit zorgt er vaak voor dat zij de lat voor hunzelf erg hoog leggen en hier ook niet onder willen zitten omdat dit anders een gevoel geeft alsof er gefaald is, terwijl dat vaak helemaal niet het geval is. 
Op de middelbare school is dat is dit niet alleen erg vervelend maar moet er ook mee opgepast worden omdat nu ook nog de hormonen door het lichaam gieren en school niet de enige prestatie druk is die ze hebben. Depressie of andere stoornissen liggen hierdoor ook vaak op de loer.

*Ik wil in het volgende wat ik zeg nogmaals ook totaal niemand beledigen, slecht laten voelen of iets in die richting!!*

Voor een tiener is een extra stempel zoals ik ze dus noem als depressie of stoornissen vaak overweldigender dan dat het hoeft te zijn. Als er spraken is van een depressie zullen vaak docenten of schoolmaatschappelijk werkers niet erg veel toevoegen, ze zullen een tiener misschien zelfs eerder 'bangig' kunnen maken waardoor ze in de ontkenningsfase gaan (want ja daar zijn wij tieners erg goed in).
Het is daarom een idee om als moeder of vader (of ander familie lid) een keertje op een heel relax moment (bijvoorbeeld als jullie tv kijken of iets) het erover te hebben of het een idee is om een keertje met iemand te gaan praten (als jij zelf als moeder/vader natuurlijk überhaupt het gevoel hebt dat iets als een depressie of stoornis van spraken is). 

Door het zelf voor te stellen in een veilige omgeving zal een tiener ook minder snel er opstandig naar toe kijken ipv dat 'school weer eens zich gaat bemoeien met dingen' (want ook in klagen en andere de schuld geven zijn wij tieners erg goed).
Een goeie psycholoog of psychiater vinden is natuurlijk altijd erg moeilijk, niet alleen omdat ieder weer gespecialiseerd is op een ander vlak of ervaring heeft met verschillende thema's, maar vooral omdat een psychiater of psycholoog een speciale connectie met de tiener moet hebben. 
Een gevoel van vertrouwen en veiligheid zijn essentieel voor een tiener om zichzelf volledig open en bloot te durven stellen. Als een psycholoog of psychiater een eventuele optie zou zijn, kan ik me voorstellen dat voor tieners iemand van hetzelfde geslacht fijner zou zijn omdat dan toch vaak een gevoel van schaamte minder groot is (want jaja nog zo een leuk ding aan tiener zijn wij schamen ons overal voor ;)). Maar laat deze keuze natuurlijk vooral aan de tiener zelf over.
Heb wel geduld, in 5 sessies is er nog niets opgelost. Het kost tijd. Erg veel tijd. Maar er op tijd bij zijn met dingen als depressie en stoornissen is van cruciaal belang, geef dus niet op als na die 5 sessies het humeur nog niet verbeterd is ;)

aanmerkingen, vragen of iets anders zijn altijd van harte welkom!

groetjes,
een gezellige drukke tiener!
John Dex 6 maanden geleden geplaatst
Ik heb al vanaf mijn jeugd last gehad van depressies maar precies wat jij zegt (ontkennen en verstoppen)
Ik ben hiermee op mijn 35ste voor het eerst naar de huisarts gegaan omdat er gewoon geen andere uitweg meer was.
Mijn huisarts zij al vrij snel dat hij verwacht dat het ADD was en geen gewone depressie en dat blijkt ook zo te zijn. 

Ik heb dit op mijn 35ste pas vertelt aan mijn ouders die schrokken zich rot en hebben het nooit geweten.

Als tiener wordt er zeker veel van je verwacht en ik denk dat dat de laatste jaren alleen maar erger is geworden.
reactie op @johndex:
thamara leuenberger Vooral voor de mensen in je omgeving zijn dit soort dingen dan inderdaad toch wel een grote schok maar de moed hebben om zelf aan de bel te trekken laat wel veel kracht zien. ontkennen en verstoppen zijn dan ook inderdaad de grootste schurken. 
Vooral omdat tegenwoordig toch op een bepaalde manier tegenover depressie, stoornissen of iets als ADD en ADHD wordt gekeken, gebeurd het toch steeds vaker dat bepaalde gevoelens worden onderdrukt en verwachtingen daardoor stijgen tot dat de maat vol zit.
Wel is de beschikbare hulp tegenwoordig een fijn opvang net!
6 maanden geleden

Beantwoorden

Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 26 May 2019 om 21:04
Aantal lezers 14
Aantal reacties 3