Survivalgids bij quarantaine

Laatste reactie 25/03/2020 14:19 door Heleen
· Markeren als ongelezen
Jorna Postma 6 maanden geleden geplaatst
Het is allemaal niet niks wat er nu gebeurd in de wereld. Voor iedereen staat de wereld op z'n kop. En wij ADHD-ers hebben wat sneller de neiging om daar angstiger/paniekeriger (is dat een woord?) mee om te gaan.

Hoe dat dan werkt en wat je eraan kunt doen: ik schreef er een (helemaal gratis) ebook over.

De survivalgids bij quarantaine met ADHD:
https://drive.google.com/open?id=1--NfL37ykARer69pbImwI6yZHmHQssyH

Helemaal quarantaine is het nog niet natuurlijk. Kinderen spelen nog wel buiten, ook met andere kinderen wel. Niet meer bij elkaar binnen en met afstand.
Schoolwerk wordt geregeld en braaf gedaan, om elkaar na 'schooltijd' weer ouderwets de hersens in te slaan (figuurlijk dan he).

Alle oude routines liggen overhoop en dan merk je opeens hoezeer je daar op vertrouwd. Klein voorbeeld: mijn routine bestaat normaal gesproken uit 's ochtends zorgen dat de kinderen naar school komen, gevoed, met schone kleding, geborstelde haren en het liefst twee dezelfde sokken (optioneel). Pas als ik ze naar school heb gebracht, ontbijt ik en drink ik koffie. Nu ze niet naar school gaan, vergeet ik dus te ontbijten... Omdat de trigger 'thuiskomen na kinderen naar school te hebben gebracht' ontbreekt. En de 'honger' trigger bij mij altijd wat later op gang komt.

Hebben jullie ook zo'n voorbeeld?
Kim Derks-Alofs 6 maanden geleden geplaatst
Heel herkenbaar bij mij ontbreekt mijn huishoud ritueel nu.
Normaal als ik de kids op school heb ga ik wandelen met de hond (dat heet zo'n beetje naar t veldje en terug omdat ze niet meer zo ver loopt met haar 13 jaar)
En dan ga ik beginnen met net dat wat ik gepland had te doen die dag....
Nu 🙈 moeten we heel erg wennen aan mekaar en onze bezigheden op mekaar afstemmen en dat is iets wat ik als moeder slecht kan .
Ik kan slecht de touwtjes uit handen geven....
Doe alles net zolief zelf wat dus de nodige frustraties met zich meebrengt
reactie op @kimderks-alofs:
Jorna Postma Het is nu net een snelkookpan waar we in zitten. Alle sytemen/routines die we hebben opgebouwd, vallen nu in ene uit elkaar en het is moeilijk te overzien hoe we ze weer moeten opzetten, zodat het in deze situatie werkt.

En laat dat nu net iets zijn wat wij adhd-ers minder makkelijk vanzelf kunnen.

En dat ' even snel'  zelf doen is een mega valkuil nu. Straks ben jij overwerkt, terwijl je kinderen je nu heel hard nodig hebben. Dit is nu de beste tijd om je perfectionisme aan de kant te gooien, en te kijken hoe het wel kan, met hulp van iedereen.
6 maanden geleden

Beantwoorden

De helpende hand 6 maanden geleden geplaatst
Bedankt voor de survival gids. Heb ik en andere wel nodig.
Ik wordt helemaal knettergek van de Coronavirus. Ik voel me erg afgesloten in de situatie waar iedereen inzit. 
Weinig helpende hand in deze reactie, hahaha.
reactie op @dehelpendehand:
Jorna Postma Iedereen is afgesloten natuurlijk. Stiekem als introvert vind ik het wel fijn dat ik niet op verjaardagsvisites hoef voorlopig ;-)

Daarentegen vind ik het wel erg fijn dat er zoiets bestaat als internet, zodat je toch nog verbonden kunt blijven met de rest van de wereld.
6 maanden geleden

Beantwoorden

Karim M 6 maanden geleden geplaatst
@jornapostma​ hoe zorg je voor structuur en rust thuis nu dan?

Ik werk fulltime, mijn vrouw halve dagen. Beiden thuis momenteel uiteraard. Onze twee dochters zijn zo goed als 6 en 3,5 en vrij ondernemend met een goed portie temperament. Wanneer wij werken en zij moeten zelf spelen gaan zij los in huis, halen ze alles overhoop en maken ruzie met elkaar. De gemoederen lopen hier soms aardig op met als gevolg dat ik uiteindelijk meedoe 🤔.

Wij vinden het lastig hoe we structuur moeten aanbrengen in het zelfstandig laten spelen en hoe lang, aandacht geven etc.
reactie op @karim:
Jorna Postma Dat is zeker een lastige situatie, je kinderen zijn nog net te jong om zelfstandig iets te kunnen doen. Mijn kinderen zijn al iets ouder (7 en 12) en kunnen dat redelijk. En als zij zelf schoolwerk aan het doen zijn, is het ook om de paar minuten dat ze iets niet snappen, of aandacht nodig hebben. Waardoor vooral ik niet geconcentreerd kan werken. Mijn niet-adhd partner lukt het wel.

Dat gaan we volgende week ook anders doen. Dan hebben mijn partner en ik shifts, waarin we kunnen werken. En betekent dat ook dat we wat vroeger opstaan, voor de kinderen wakker worden, zodat we al iets gedaan krijgen voordat dat begint. Ook dat kan niet bij alle kinderen (ik heb toevallig slapers, die niet uit zichzelf voor half 8 wakker worden, luxe!). 

De ideale situatie waarbij iedereen op dezelfde tijd klaar is met werken, die is er even niet nu. We gaan het gefaseerd doen. Ieder van ons heeft shifts waarin we er voor de kinderen zijn. Dat betekent ook dat ik meer/langere shifts heb, omdat ik mijn eigen tijd meer kan indelen. Mijn partner werkt ook fulltime. En ik werk dan meer in het weekend, wanneer hij vrij is.

En... de kinderen mogen nu ook echt wel wat langer achter de tv of computer dan normaal. Ook omdat we allebei werken en er ook echt werk af moet. 

Daarnaast hebben we met het hele gezin afspraken gemaakt, hoe we dit nu gaan doen de komende tijd. Iedereen heeft op zijn manier behoefte aan een bepaalde vorm van autonomie, dat je het gevoel hebt op een bepaald niveau nog zelf beslissingen kunt nemen. (dat is ook waarom kinderen van 2 die beruchte 'nee'  fase hebben, ze ontdekken autonomie).

6 maanden geleden

Beantwoorden

Renée Charlotte 6 maanden geleden geplaatst
Ik merk dat mijn adhd brein de corona situatie niet goed kan filteren.
Wat resulteert in een kort lontje.
reactie op @renee9:
Jorna Postma Dat klopt ook, de rem op emoties ontbreekt, waardoor je hoofd sneller overuren maakt.

Ik merkte dat ik veel te veel alles op de voet aan het volgen was, waardoor ik wel goed geinformeerd ben, en daardoor wel minder angstig. Het werd m'n hyperfocus, terwijl ik beter op werk kan focussen.

Dingen doen die je leuk vindt (behalve dan alles wat buiten de deur is...) en elke dag momenten inplannen om je terug te trekken, de prikkels te verwerken en door te kunnen blijven gaan. Niet de hele dag het nieuws volgen. Juist ook ' gewone' dingen doen. Genoeg blijven bewegen (ook voor prikkelverwerking) en gezond eten, dat zijn dingen die je er doorheen slepen.
6 maanden geleden

Beantwoorden

Karim M 6 maanden geleden geplaatst
Het klinkt misschien gek, maar ik kooom best tot rust met dat corona gedoe. Thuiswerken scheelt me 2 uur reistijd per dag, geen chaos van kantoor om me heen, geen verplichtingen i ln het weekend etc. Mos wel een beetje het sociale, maar ervaar veel meer rust. Betrap me er wel op dat ik elke dag eindig met wijn of bier 😂. Volg verder het corona gedoe weinig, zodat ik ook niet continu die negatieve prikkels.

Inmiddels thuis hier onze draai gevonden. Eerste dag en waren beetje stressen en irritaties die hoog opliepen, maar alles loopt nu wel redelijk.
Claire -- 6 maanden geleden geplaatst
Nou, Ik ben door het gebrek aan routine mijn sleutels elke dag kwijt en een extra warhoofd 😅 Moet de draai nog vinden denk ik. Succes allemaal!
reactie op @claire:
Jorna Postma Ach... ik ben door hoesten en (lichte koorts) al 10 dagen niet buiten geweest. Eerlijk? Ik zou niet eens weten waar m'n sleutels zijn op dit moment... ;-)

6 maanden geleden

Beantwoorden

mathieu wouters 6 maanden geleden geplaatst
Wat voor mij helpt : geen nieuws kijken. In word gek van dat eindeloos geleuter. Ik probeer met mijn frustraties iets creatiefs te doen. Er ff een verhaaltje over schrijven bv 😏
En verder rustig blijven. Corona op zich maakt me niet angstig, maar ik wordt onrustig over de impact die het heeft op mensen... 
Op zich vind ik het niet zo erg dat ik niet onder de mensen mag komen. Maar nu het verboden is, heb ik net de neiging het wel te doen (oh erg Mathieu je neemt het helemaal niet serieus zeggen ze dan 😄).
Ik word ook kwaad van die halfbakken maatregelen. In de winkel daarstraks was ik verplicht een kar te nemen om de afstand te respecteren, maar aan de broodjes staat iedereen dan plots bijeen, das toch om te lachen! Je kar wordt dan ook nog ontsmet (bij binnenkomst, nadat je ze dus al hebt vastgehad). En oudjes mogen van 8 tot 9 eerst de winkels binnen om al het toiletpapier uit de rekken te halen. Terwijl ik net al die rollen nodig heb omdat ik echt het lopend schijt krijg van al dat coronagedoe 😳

Sorry Jorna, moest er even uit.... 😉
reactie op @mathieu:
Jorna Postma Hahahaha,

Ik begrijp je wel hoor.

Afstand houden is lastig, zit niet in ons systeem, en van de ene op de andere dag een systeem veranderen is niet makkelijk. 

Expres naar buiten gaan omdat de regels voor ieder ander gelden maar niet voor jou.. tsja dat is typisch nederlandse burgerlijke ongehoorzaamheid, waar ik wel vaker over val, maar die nu echt mensenlevens kan kosten.
6 maanden geleden

Beantwoorden

mathieu wouters Of het typisch Nederlands is weet ik niet (ben Belg 😀). Heeft eerder met bedrading te maken en moeite met autoriteit en opgelegde regels. Als men zegt : vermijdt drukke plaatsen, was handen enz... Vind ik normaal. Maar niet meer buitenkomen met andere mensen buiten gezin? Ik vraag me ook af: waar trekken we de grens?  Wat als er binnenkort weer een gelijkaardig virus rondgaat (of gelanceerd wordt). Gaan we telkens het leven volledig stilleggen?  Hoe ver moeten we ons leven in die mate laten bepalen voor onze angst voor ziekte, dood?  Wat met al die mensen die nu vereenzamen, de jongeren uit problematische gezinnen die nergens terecht kunnen,... Wat doet de angst, isolatie met mensen die al moeite hebben om te functioneren?  
Ik durf wedden dat wanneer het virus is gaan liggen, bepaalde maatregelen zullen blijven onder het mom van : 'dan zijn we beter beschermd tegen mogelijk toekomstige dreigingen' .  We wachten af 😉. Ik zou het triest vinden maar het zou me deugd doen om te kunnen zeggen : zie je wel!  (dat ego hé 😀) 
6 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Mr B 6 maanden geleden geplaatst
Goed advies Jorna. Ik merkte ook dat ik me een beetje verloor in nieuws/achtergrond en dat dat invloed had op mn stemming.

Het is denk ik voor iedereen goed om zich hier tijdelijk in te verdiepen, dat kan ook helpen om zaken in perspectief te zien en evt. angst wat te normaliseren. En er is veel goede info en duiding buiten de schreeuwerige kranten. Maar ik ga me wat bewuster lostrekken van de "plakkerige" hyperfocus. 

Meer tijd besteden aan hobby, virtueel contact en beweging (als iedereen in A'Dam zich buiten aan de regels houdt).
reactie op @bbking:
Jorna Postma Bewegen kan ook binnen natuurlijk ;-)

Kranten zijn meestal nogal schreeuwerig (ligt er ook aan welke krant je kijkt). Ik volg graag het nieuws op NOS, die zijn duidelijk, niet schreeuwerig en correct.

Daarnaast vind ik dat beide latenight talkshows het goed doen (die ik overigens altijd pas de volgende dag kijk, tis na mijn bedtijd anders), met achtergronden, experts en ook mooie initiatieven.

En probeer vooral de fakenews en social media dingen (vooral fb) buiten te sluiten. Dat gaat nergens over.
6 maanden geleden

Beantwoorden

mathieu wouters Dat we goed geïnformeerd kunnen zijn over wat er gaande is is een illusie. Welke bron je ook raadpleegt. Of het nu schreeuwerige kranten zijn, of minder schreeuwerige maar evenmin echt 'onderzoekende' media.  Specialisten worden selectief uitgekozen om de versie te bevestigen die men wil bevestigd zien en en dat gaat met alles zo. 
Ik weet nog dat ik na 11/9 geobsedeerd was door de berichtgeving. Ik werd er helemaal door opgeslorpt. Zijn we daar ooit tot de kern gekomen van wat er gebeurd is? We geloven het graag... Maar dé waarheid is niet voor onze ogen / oren bestemd.  
6 maanden geleden

Beantwoorden

mathieu wouters Die term fake news wordt ook te vaak misbruikt om valabele tegenbericht te ontkrachten.  En dat maakt een debat of de zoektocht naar de waarheid moeilijk.  Iedereen gelooft wat hij zij wil geloven. Ik heb dan weer vaak de neiging om de officiële versie in vraag te stellen.  Je kan eender welke 'waarheid' geloofwaardig maken als je maar genoeg specialisten, politici, mensen die gezag en kennis van zaken uitstralen die die versie bevestigen.  Of het waar is of niet maakt dan niet veel meer uit voor de mensen. Als die versie maar aannemelijk klinkt en past in hun realiteit.  Het is allemaal zo subjectief... 
6 maanden geleden

Beantwoorden

Jorna Postma Ik heb inmiddels gelezen wat jouw mening is over deze hele crisis in een ander topic, waar ik besloten heb om niet op te reageren. Omdat we hierin waarschijnlijk niet dichter tot elkaar gaan komen. 
En daar laat ik het in dit draadje ook bij. 
6 maanden geleden

Beantwoorden

mathieu wouters Dat is geen mening maar een alternatieve mogelijkheid die je inderdaad zondermeer kan ontkennen. En als je je eigen waarheid en visie op de wereld wil bevestigd zien kan je best enkel ingaan op posts van mensen die jouw realiteit bevestigen. Dat snap ik. Zo zit de wereld in mekaar he... 
6 maanden geleden

Beantwoorden

Jorna Postma Ik las gisteren dit stuk, waar ik me volledig in kan vinden: 
https://www.ft.com/content/19d90308-6858-11ea-a3c9-1fe6fedcca75

Zowel niet ontkennen van wat er kán gebeuren, als wel vertrouwen op de wetenschap, dat nu de enige mogelijkheid is om door deze crisis heen te komen.

Iedereen heeft inderdaad z'n eigen waarheid, alleen is nu niet de tijd om deze voor het voetlicht te willen brengen. Nu hebben we een eensluidende richting nodig. Die iedereen volgt.
6 maanden geleden

Beantwoorden


toon 5 overige reactie(s)
Karim M 6 maanden geleden geplaatst
Ik hoop voornamelijk dat iedereen zich enigszins aan de regels houdt, zodat we niet een volledige lock down krijgen en we helemaal thuis opgesloten zitten.

Nu kan ik nog maar buiten om te fietsen, wandelen en hardlopen.
Karim M 6 maanden geleden geplaatst
@jornapostma​ en @bbking​ jullie hebben het over hyperfocus. Nou is mijn vraag hoe maak je je daar (bewust) los van.

Ik merk namelijk ook de obsessie voor dingen als ze nieuw zijn. Dit kan al zijn nieuwe kleding online uitkiezen en kopen tot het pakketje binnen is en ik ongeacht wat ik aan het doen ben direct het pakketje open moet maken en passen. Maar dat gebeurt soms ook met dingen waarvan ik het niet wil en andere dingen te doen heb, maar continu wanneer andere denk, en als ik afleiding zoek overdag er s nachts alsnog van wakker wordt of s morgens heel vroeg. 😅

Ik kan het onbewust iig niet loslaten merk ik dan, want als ik het negeer komt het er in rust/slaap alsnog uit. Soms is er tijd om toe te geven aan die spontane drang, maar soms ook absoluut niet. Ik verwar dat soms met stress, omdat ik dan zo vastzit aan iets, maar na het lezen van verhalen over hyperfocus zou dat het ook kunnen zijn in sommige gevallen. Zijn er manieren om dit bewuster los te laten doen, zodat je het echt loslaat? Of wat zijn iig jullie "trucs" daarvoor?
reactie op @karim:
Jorna Postma Als je hoofd er vol van is 's avonds en 's nachts, schrijf het dan op. Doe een braindump.
Logisch als het er in rust/slaap uitkomt, als je de rest van de dag geen tijd neemt om de prikkels te verwerken. Dan komen ze op momenten dat je wel rust en geen nieuwe prikkels toevoegt. Bijvoorbeeld in bed. Of onder de douche.

Van je afschrijven is wat mij altijd helpt. Schrijven doet iets bijzonders met je. Daardoor krijg je je onbewuste helder, is mijn ervaring.
6 maanden geleden

Beantwoorden

Karim M 6 maanden geleden geplaatst
Dat doe ik inderdaad ook als ik s nachts wakker word. Daarna kan ik dan vaak wel weer slapen. Ik kom er nu met dat corona gedoe wel achter dat ik normaal te druk ben de hele dag door zonder chillen, want ik kom tot rust doordat de mogelijkheid tot de meeste sociale gebeurtenissen en daarmee ook mijn drang om dat te doen weg zijn.

Ik vind het ook lastig om niets te doen om prikkels te verwerken. Of volledig aan of gaar en vluchten in tv en telefoon.
reactie op @karim:
Jorna Postma Je geeft zelf de oplossing al!
6 maanden geleden

Beantwoorden

Heleen Van Arkel 6 maanden geleden geplaatst
Hallo allemaal!
Hier nu wat rustiger, vorige week was echt killing, was zo met iedereen bezig, mijn dochters die alle drie in de zorg werken en veel risico lopen, mijn kleinzoon die ik niet kan knuffelen, de winkels die overvol waren met mensen en veel schappen leeg!
Ook geemotioneerd van de lieve acties van veel mensen, ik verdronk me in het nieuws en ben erg verdrietig om de mensen in de vluchtelingenkampen, de mensen die alleen moeten sterven en de eenzamen, ik wil alles oplossen, ik kreeg echt weer angstaanvallen heel naar!
Ben er zo uitgeput van geworden dat ik nu sinds maandag grieperig ben en gek genoeg mentaal rustiger, nu kan ik niks behalve iedereen bemoedigen op de app!
Kan het meer loslaten nu en voel me dankbaar dat ik zo bevoorrecht ben met een ruim huis, lekkere tuin en alles om me heen om te contacten!
Ik denk nog wel aan al die mensen die het minder hebben dan ik en ik bid de schijven uit mijn knieen voor ze maar meer kun je bijna niet doen, ja, geld doneren!
Vannacht heb ik de hele nacht wakker gelegen om het feit dat mijn kinderen langskwamen met appeltaart, kleinkind en zomaar, ze wisten het niet van elkaar en we hebben ons netjes aan de regels gehouden, 1.5 meter afstand en in de tuin in het zonnetje maar echt met samengeknepen billen, buren die langsliepen en keken, voelde me zo veroordeeld en durfde haast niet te ademen!
Ik neem altijd (extreem) mijn verantwoording masr toch voel ik het nu alsof we in een dictatuur leven, 'big brother is watching you!'

Sterkte iedereen!

Groet Heleen.
reactie op @heleenvanarkel:
Jorna Postma Jeetje, kan me voorstellen met drie dochters in de zorg, dat je dan extra bezorgd bent. Je kleinkind niet zien, dat is heftig. Mijn ouders vinden dat ook moeilijk.

Dat 'red de wereld' syndroom is herkenbaar. Voor veel vrouwen (en die met ADHD nog tikkie erger door groter rechtvaardigheidsgevoel). 

Je hebt nul komma nul invloed op wat anderen van je denken. En bezoek tot 3 personen mag nog gewoon, je doet niks raars. Ja mensen kijken, who cares. Je weet zelf dat je het goed doet en goed gedaan hebt. De mensen die nu kijken zijn misschien wel dezelfde die vorige week in een drukke bouwmarkt of tuincentrum stonden. Je weet het niet. 

Mensen oordelen, omdat dat gemakkelijker is dan zelf voelen wat de situatie met ze doet. We moeten met elkaar voor nu een 'nieuw normaal' zien te vinden. Dat kost tijd, alles is nu zo snel veranderd. Als ik nu op tv een mensenmassa bij elkaar zie (eerder opgenomen) vind ik dat al een raar gezicht. In een paar weken tijd is de wereld veranderd.

Dat mensen kijken is niet de moeite om wakker over te liggen. Een goede nachtrust is je basis. Tekort slaap is een voedingsbodem voor 'zwartere' gedachten, en juist nu is dat niet fijn.

Sterkte!
6 maanden geleden

Beantwoorden

Heleen Van Arkel Dankjewel Jorna, je hebt helemaal gelijk!
Vanmorgen anderhalf uur gelopen met mijn hond, zo heerlijk!
Met mijn dochters erover gehad 2 hebben ook nog adhd en de jongste dacht al dat het zo gegaan zou zijn met mij!
Fijn dat jij zo helpt joh, luister ook altijd je postcasts, alles valt zo lekker opzijn plekkie, superfijn, zeker nu!
Fijne dag en sterkte!

Lieve groet Heleen.
6 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Ingrid Kriek 6 maanden geleden geplaatst
Wauw, wat een mooi document heb je gemaakt. Top!
reactie op @ingridkriek:
Jorna Postma Dank je!
6 maanden geleden

Beantwoorden

Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 18 March 2020 om 10:30
Aantal lezers 61
Aantal reacties 32