Strenge ouders houden ADHD-kind in stand

Laatste reactie 25/01/2017 10:51 door Hanneke
· Markeren als ongelezen
Coen Olde Bijvank 4 jaar geleden geplaatst
Lief zijn als ouder met ADHD kinderen. Kinderen met adhd hebben minder kans dat zij over hun stoornis heen groeien als ze langdurig kritische en negatieve reacties van hun ouders krijgen. Dat blijkt uit onderzoek van de Florida International University.

De American Psychological Association (APA) bracht dat gisteren naar buiten. Bij het ontstaan van adhd speelt vermoedelijk een groot aantal biologische- én omgevingsfactoren een rol. Ook de stijl van opvoeden lijkt van invloed, omdat adhd vaker voorkomt bij kinderen die veel kritiek van hun ouders te verduren krijgen. Onduidelijk is of de houding van de ouders de oorzaak is van de adhd of het gevolg ervan. Kinderen met adhd vergen een grote pedagogische inspanning. Deze studie geeft daar evenmin uitsluitsel over.

Een gedragswijziging van vader en moeder kan helpen de negatieve spiraal te doorbreken


Via ouders aanpakken

De onderzoekers bekeken het driejarig verloop van de adhd-symptomen van 388 kinderen in de leeftijd van 7 tot 13 jaar. De houding van de ouders werd aan het begin en het eind van de studie gemeten. Naarmate de ouders zich op beide meetmomenten kritischer of negatiever uitlieten over hun kind was de kans op herstel kleiner. Een dergelijk verband in de tijd werd niet gevonden bij een controlegroep van kinderen met odd (oppositioneel-opstandige gedragsstoornis).

De studie biedt volgens de auteurs perspectief om adhd bij kinderen eventueel via de ouders aan te pakken. Ongeacht of hun negatieve houding tegenover het kind de oorzaak is van de stoornis, kan een gedragswijziging van vader en moeder helpen de negatieve spiraal te doorbreken.

Niet overtuigend

Jan Buitelaar, hoogleraar psychiatrie en kinder- en jeugdpsychiatrie aan de Radboud Universiteit, vindt de studie niet overtuigend. 'Wij deden in 2014 soortgelijk onderzoek maar zagen geen effect van de houding van de moeder op de ernst en het verloop van adhd.' Buitelaar vindt de kinderen in de Amerikaanse studie te jong. 'Het omslagpunt voor adhd ligt rond het 15de levensjaar. Bij kinderen van 7 tot 13 is nog helemaal geen verbetering van de symptomen te verwachten.'
Shirley van Straten-Hogenes 4 jaar geleden geplaatst
Hoi, duidelijk artikel. En heel logisch, maar voor mij als ouder met zelf adhd is dit erg moeilijk.
reactie op @shirleyvanstratenhogenes:
Coen Olde Bijvank Dat geloof ik graag @shirleyvanstratenhogenes waar loop je het meest tegen op als ik vragen mag? Wat vind je zeg maar het moeilijkste..
4 jaar geleden

Beantwoorden

Shirley van Straten Hi Coen, waar ik vooral tegen aan loop is dat ik, door de adhd, niet in staat ben consequent te blijven. Zodra het iets beter gaat ga ik wat anders doen en ben ik het kwijt. Daarbij komt dat de jongste enorm aan mij hangt, wij hebben dezelfde vorm adhd, en daardoor begrijp ik hem ook zo goed. Wil niet zeggen dat ik gern moeite heb met hem, want hij heeft toch wel vrij heftig, inderdaad een duracel batterij, hahaha, goede benaming. Maar goed, ik krijg nu zelf therapie om hier beter op in te kunnen spelen zodat we er echt wel komen. We blijven positief! Dank je wel voor je interesse.
4 jaar geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Michiel Boland 4 jaar geleden geplaatst
Bij mijn zoontje van 6 is sinds kort duidelijk dat hij ADHD heeft. O wacht, dat is al een jaar of 5 duidelijk. (Hij is als het Duracellkonijntje van vroeger. Batterij erin, aanzetten en hij houdt nooit meer op). Sinds kort is het officieel. Wat ik als ouder van een geweldige ADHD-er er moeilijk vind, is om niet streng te zijn tegen hem. Ik had zelf ook ADHD, is overgegaan in ADD en ik begrijp hem dus volkomen. Toch word je er af en toe knet-ter-gek-van. Altijd bewegen, schreeuwen, fluiten, zingen, dansen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan.

Volkomen overtuigd van zijn eigen gelijk, niet altijd (...) oog hebbende voor anderen, hoe zij zich voelen, of wat zij zeggen. Je kunt rustig 61 keer zeggen dat hij ermee moet stoppen, maar het verbazingwekkende is, hij heeft het echt niet geregistreerd. Het is dan zo moeilijk om niet boos te worden. Anderen begrijpen dat nog veel minder, dus hij zal nog vaak te horen krijgen dat hij het niet goed doet. Zijn vader werd er vroeger ook vaak uitgestuurd op school, haha.

Men ziet zijn broertje als een schatje en hij luistert niet goed. Het verschil is juist: Het overkomt hem en zijn broertje doet het expres en is ook niet bang voor de consequenties.

Ik hou allebei evenveel van ze. Maar soms lijkt het wel of we 25 kinderen hebben. (Lijkt me leuk: van die meisjes die een uur aan tafel zitten om te gaan kleuren...)

In slaap komen 's avonds is ook een groot probleem, of dat was het. Sinds kort gebruiken we- in overleg met de psychiater- de laagste dosering melatonie die mogelijk is voor het slapen gaan. Hij is er niet 1 keer meer uitgekomen.

Michiel - af en toe koekoek- Boland, vader van 2 heel bijzondere en geweldige kinderen.
Nina Brecht 4 jaar geleden geplaatst
Prachtig geschreven en ik ben het helemaal eens met dit verhaal. Streng zijn voor jouw kind of kinderen kan op een hele nette en simpele manier.

Het ligt er helemaal aan hoe jij het als ouder overbrengt, doe jij dit schreeuwend? Dat werkt averechts bijvoorbeeld..

Zal hier op korte termijn eens tips voor ouders met kinderen ADHD aan toevoegen.
Coen Olde Bijvank 4 jaar geleden geplaatst
@ninabrecht wat leuk dat je dat wilt doen; Tips voor ouders met ADHD kinderen, ik denk dat veel ouders hier behoefte aan hebben.
Hanneke van Dijk 3 jaar geleden geplaatst
Hoi,

Mijn man en (puber)zoon hebben beiden ADHD.

Volgens mij kun je helemaal niet over ADHD heen groeien?

Het gaat zich minder of anders uiten in volwassenheid, maar het gaat nooit weg.

Een volwassene leert zijn impulsen/bewegingsdrag beter beheersen waardoor het minder zichtbaar is voor de buitenwereld.

In dit artikel wordt - naar mijn mening - de suggestie gewekt dat je het als ouders in de hand hebt. Stel ADHD 'escaleert', dan kun je dat dus jezelf verwijten?

Ja, ADHD wordt beïnvloed door omgevingsfactoren.

Nee, die zijn niet altijd te veranderen?

En dat gaat je kind ook nooit lukken in het leven!

De omgevingsfactoren zijn nooit zo dat het ideaal is voor iemand met ADHD.

De vraag is m.i., hoe leer jij je kind hiermee om te gaan?

Want je kind gaat ook een keer uit huis, en dan staat papa/mama niet meer naast hem om zijn handje vast te houden, om de situatie uit te leggen aan de leerkracht of een werkgever. Je kunt het als ouders nog zo goed doen, je kind heeft ook te maken met (negatieve reacties van) de buitenwereld. En dat is waar hij mee moet leren omgaan.

Als ouders kun je niets anders dan je kind de juiste weg wijzen en steunen en liefhebben; werk aan een goede relatie. Stop met deze verantwoordelijkheid bij de ouders te droppen, zij hebben het al zwaar genoeg.

Groet, Hanneke
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 15 July 2016 om 13:10
Aantal lezers 75
Aantal reacties 8