Nieuw, verschillende vragen

Laatste reactie 30/01/2019 18:02 door Naomi
· Markeren als ongelezen
Tina Roy 1 maand geleden geplaatst
Hallo, 

ik ben hier nieuw sinds vandaag. Wij weten sinds twee jaar dat onze zoon ADHD heeft. Dit is getest geweest op vraag van de school toen hij 7 was, ondertussen is hij dus 9. 
Voor ons was dit geen verrassing aangezien er in onze familie nog ADHD voor komt. 
Thuis hebben wij eigenlijk niet meer problemen met hem dan met een ander kind. We moeten hem soms achter de veren zitten maar eigenlijk is hij echt een brave kerel. Hij is heel erg gevoelig en kan heel emotioneel reageren. Hij kan dus wel erg boos worden als hij vindt dat iets niet eerlijk is maar ik vind het allemaal best nog oké in die zin dat hij boos is maar bijvoorbeeld naar ons als ouders niet zal schelden, geen geweld gebruikt ofzo. Hij roept en huilt eigenlijk op een manier die niet meer bij zijn leeftijd past maar hij zal er achteraf zelf over praten en op terug komen. Dit gedrag komt ook niet dagelijks voor. 

Het moeilijkste is op school. Twee jaar geleden en dit schooljaar komt steeds naar voor dat hij niet doorwerkt in de klas. Hij kan zich niet voldoende concentreren en zeker niet voor vakken die hij niet leuk vindt.  Bij hem is dit wiskunde. Een aantal dingen zijn reeds geprobeerd, hoofdtelefoon, wiebelkussen maar niks lijkt te werken. Als hij een toets van wiskunde heeft dan krijgt hij die niet af op de tijd waarop die af moet zijn. Gelukkig mag hij later verder werken. Met zelfstandig werk in de klas is dit hetzelfde. Gelukkig moet hij tijdens de speeltijd niet verder werken en mag hij buiten spelen, dit was twee jaar geleden wel anders. Hij krijgt wel zijn werk mee naar huis om er daar nog eens uren naar te staren naast zijn huiswerk. Met alle frustraties erbij. Hij heeft dan ook vaak conflicten met andere leerlingen. (naar leerkrachten toe reageert hij ook emotioneel maar blijft wel beleefd en respectvol)

We moeten binnenkort op gesprek komen omdat ze enkele maatregelen willen nemen naar het niet doorwerken toe. Ik heb geen idee welke maatregelen het zijn maar ik weet al uit het verleden dat dit vaak goed bedoelde dingen zijn maar allemaal dingen waardoor onze zoon zich gestraft voelt, het idee heeft dat hij ver van de klasgroep staat en dat hij dom is. 
De juf nam ook al de term blijven zitten in de mond. 
Maar eigenlijk heeft hij steeds heel goede resultaten, hij heeft regelmatig 49/50, 9.5/10 enzovoort.. Hier en daar zit er eens iets minder tussen en dat is dan telkens voor wiskunde, waar de laagste score 30/50 was tot nu toe. Wat ik zelf helemaal niet alarmerend vind. 

Ik heb het gevoel dat ze het op school zelf niet goed meer weten, een aantal dingen uitproberen maar de bal vaak misslaan. Ik voel bij mezelf ook frustratie opkomen terwijl ik zelf wel zie dat ze het goed bedoelen en dingen uitproberen. Vorig jaar zag de leerkracht deze problemen ook wel maar hij ervaarde het niet zo als een probleem. Hij had een manier gevonden om er mee om te gaan die werkte. 

Herkent iemand dit? Wat probeerden jullie al uit en wat werkte voor het door werken? 
reactie op @mezelf:
Judith Venema Zeker herkenbaar.
Wij hadden dit ook met mijn dochter toen ze ongeveer 7 was.
Uit mezelf doordat ik zag dat ze op school niet mee kon komen bij de gemeente aangeklopt(go for jeugd)
Ze mocht door hulp van hun eindelijk een koptelefoon in de klas gebruiken en een wiebelkussen.
Maar dat bleek helaas niet voldoende.
We  zijn in gesprek gegaan over medicatie.
En zijn gauw daarna begonnen met rittalin, dat bleek.niets te doen en zijn toen overgestapt op dexamfetamine.
Ook weer een zoektocht in de juiste dosering. 
Sinds nu 2 / 3 weken perfect. Weer mijn lieve dochter terug. Die natuurlijk nog steeds op bepaald momenten erg boos of extreem verdrietig kan zijn.
Maar niet meer mijn hele huis afbreekt.
Niet slaapt etc...
Moet er ook bij vertellen dat ze melatonide 0,5 mg gebruikt elke avond.
1 maand geleden

Beantwoorden

War Hoofd 1 maand geleden geplaatst
Allereerst zou ik willen weten wat het maakt dat hij moeilijk door kan werken.  Ook het mee maar huis is misschien niet zo zinvol zo is bij de hele dag alleen maar daarmee bezig.  Ik had dat vroeger als ik het rekenen niet af had. Ik begreep het gewoon niet en dan legde men het nog een keer uit. Begreep ik het nog niet. Bovendien gaat de hele boel je ook enorm tegenstaan. 
Dus wat is het ? Teveel prikkels ? Begrijpt jij het wel ? Of is het te makkelijk en verveling ? En zo zij  er nog 100 oorzaken te bedenken maar wat is het voor hem ? 
Coen Olde Bijvank 1 maand geleden geplaatst
van harte welkom @mezelf voor mij als 32-jarige ADHD-er is het heel herkenbaar.

Het klinkt wat gek.. maar veel scholen / leraren weten gewoon niet hoe ze hier mee moeten omgaan. Vaak geen tijd of geld voor beschikking.. (eventueel extra hulp / begeleiding).

Wel goed om te lezen dat de school waar je zoon op zit dingen heeft geprobeerd.. maar het is en blijft moeilijk.

om een voorbeeld te geven.. goede kennissen / vrienden kijken nog vaak nog weer raar op tegen mij.. dit komt gewoon omdat hij of zij mij niet snappen.. en ik vind het altijd maar verdomd moeilijk dat ze zulke 'simpele' (in mijn ogen) dingen niet snappen..

ADHD tip zelf toen ik jongen was vond ik het altijd leuk op een school waar ik kon bewegen (veel praktijk dus) en niet op een stoel zitten, urenlang.. dat ging vaak mis..

hoop dat je er wat aan hebt.. of inspiratie er uit kunt halen.

 
Ann V 1 maand geleden geplaatst
Hallo,

Herkenbaar hoor, jammer niet zo direct een oplossing. Wel aangeven aan de school dat mee naar huis geven niet echt een oplossing is denk ik. Ik heb mijn zoon zelfs van school veranderd maar dat is natuurlijk je eigen keuze.
Misschien zijn ze bereid om hem minder te geven? Het is niet omdat je 10 sommen doet dat je beter bent, je moet het proces vooral snappen en dat kan met 5 ook. Als hij minder moet doen dan is het misschien meer haalbaar voor hem?
Voor mijn zoon doen ze dat op zijn nieuwe school. Hij is immers anders ook veel te traag, afgeleid,...
Tina Roy 1 maand geleden geplaatst
Bedankt alvast voor alle reacties. 

Een goede vraag waarom hij niet kan doorwerken. Ik merk dat hij gewoon ook niet gemotiveerd is om te werken. Hij vindt het te moeilijk, het interesseert hem niet enzovoort. Terwijl hij eigenlijk op dat vlak onder presteert. Echt te moeilijk kan het niet zijn. Maar doordat hij zo afgeleid is moet hij heel vaak een eenzelfde oefening opnieuw beginnen omdat hij halverwege niet meer weet wat hij bovenaan de oefening heeft gedaan. Dat demotiveerd enorm. Hij is er lang aan bezig en als het dan niet juist is dan wil hij helemaal niet meer. 
Ik moet er ook wel bij zeggen dat hij heel lang alles goed kon, leerde zichzelf lezen als hij net vijf was, kon snel stappen, fietsen, enzo.. Hij is het niet gewoon om ergens echt voor te moeten werken. (iq is getest en gewoon gemiddeld)

Binnen twee weken gaan we op gesprek op school, ze zeiden dat ze maatregelen gaan treffen. Ik hoop dat dit een ongelukkige woordkeuze is en dat ze bedoelen dat ze op zoek zijn naar oplossingen. 

Ik heb zelf wel een aantal suggesties die ik al eens heb gegeven. Zo stelde ik eens voor om hem in plaats van thuis werk te laten afwerken, hem thuis wat op voorhand te laten werken. Niet dat hij alles maakt maar bijvoorbeeld de helft. Zo heeft hij in de klas nog maar de helft te doen en kan hij misschien ook eens mee doen met de leuke dingen als hij alles heeft afgewerkt. Lijkt me een goede motivatie om thuis wat te werken. En zo kan ik ook sneller merken dat hij iets niet snapt. Want vorige week kreeg hij huiswerk, hij snapte er niets van, het was herhaling en twee dagen erna was het toets. Het was alsof hij die les nooit had gehad! 
Hij krijgt nu bijles wiskunde van een familielid, hij geeft zelf aan dat hij het leuk vindt dat er iemand komt voor hem en dat hij ook het gevoel heeft dat hij rustiger blijft en niet zo snel boos wordt dan bij ons als ouders..

Twee jaar geleden hebben wij ook overwogen om hem van school te veranderen. Toch echter beslist om op deze school te blijven, vorig jaar was ik dan ook overtuigd van mijn keuze. Want het werkte daar zo.. Hij moest minder maken als het juist was. Als hij liet zien dat hij het kon hoefde hij de helft maar te maken enzo. Veel minder negatieve commentaar...

Het hangt zo erg af van welke leerkracht er staat hoe ze er mee om gaan. 

Ik ben ook wel bang dat ze over medicatie gaan beginnen. Niet dat ik er helemaal niet voor open zou staan, maar ik zou eerst willen dat andere dingen geprobeerd worden. Aangezien dat ik vind dat het echt alleen op dat vlak zo mis loopt. Verder is hij impulsief enzo maar ik vind bijvoorbeeld niet dat hij storend druk is, is niet agressief (op een paar boze huilbuien na) , enzovoort... 
Melatonine neemt hij ook wel al sinds een jaar. Hij lag met gemak nog 2 uur wakker in zijn bed..

 
Sara Br 4 weken geleden geplaatst
Wat vraagt de maatschappij toch veel van zo'n kind he...heb best een beetje medelijden met 'm. Maar gelukkig heeft hij blijkbaar een moeder die goed met hem meedenkt!
Positieve feedback, ook vanuit school, en de vrijheid om ook leuke dingen te doen, te bewegen (dus niet nog naar je huiswerk moeten staren thuis) lijken me heel erg belangrijk! Anders raak je toch kei gefrustreerd?
Mijn gedachte is: zouden ze de wiskunde voor hem niet leuker kunnen maken? Ik heb zelf nog geen kinderen, maar als ik ze krijg is de kans op adhd vrij groot (mijn man en ik hebben het allebei). Wij denken er aan om als we ooit kinderen krijgen (moet je nog maar afwachten natuurlijk) ze naar de Montesori school te doen. Mijn man heeft dat ook gedaan, en het is hem als ADD'er erg goed bevallen. Te drastisch hoor, denk ik. Maar wie weet is het wat voor hem.
Succes!
Naomi - 3 weken geleden geplaatst
Als leerkracht: Een kind kan thuis niet storend druk zijn, maar in de klas wel. Dit kan een heel negatieve uitwerking hebben op de rest van de klas,

De leerkracht moet wel beseffen, dat het niet "expres" is anders gaan ze zich ergeren. Veel in gesprek gaan met het kind... wat werkt wel? Alleen zitten? of met een andere leerlingen op de gang werken? Taakreductie? Beloning als het af is? Laten lopen (kopietjes halen etc.).


Als moeder: niet teveel zorgen maken, kinderen met ADHD zijn qua geest jonger, het duurt langer voordat ze dingen leren, uiteindelijk komt het vaak wel goed.

Ik was een ramp op de basisschool.. zou niets van me terecht komen.. 
Ik ben heel goed terecht gekomen al zeg ik het zelf.
Andries McQueen 3 weken geleden geplaatst
Al zeg je het zelf, lol ;-) 
reactie op @andriesb:
Naomi - Haha, ja.. ik heb twee kinderen die het goed doen. Uiteindelijk een Master opleiding gedaan, al meer dan 10 jaar een vaste baan, een relatie, een huis, een bedrijfje, een goed sociaal leven... best oke toch 😊
3 weken geleden

Beantwoorden

Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 21 January 2019 om 19:45
Aantal lezers 21
Aantal reacties 10