Hallo, ik ben Saskia, 53, uit Utrecht.. Vorig jaar de diagnose (ernstige ADHD gecombineerd) gekregen en door omstandigheden vandaag begonnen met medicatie.
Na de diagnose was ik verbijsterd, terwijl mijn vrienden dat ook waren, maar om een andere reden. Standaardreactie: "Maar dat wist je toch allang?'
Nee, dat wist ik niet. Maar plots kwamen de echo's van vroeger weer in gedachten: 'Zit eens stil! Let op! Zit je weer te dromen? Kijk naar de juf, niet naar buiten! Draai je om, niet achterstevoren zitten! Ben je hier of zit je ergens anders?' Ik lette zelden echt op, tenzij iets me boeide ;p
Ik vond mezelf fysiek niet onrustig, maar uit diverse tests bleek iets héél anders ;p Bijvoorbeeld de Qb-test, die leverde woeste grafieken op.
Deze week opnieuw gedaan mét proefmedicatie (methylfenidaat). Eerste dat mij opviel: die test leek veel minder lang te duren. Kostte minder energie. En die uitslagen waren heel erg anders, alsof ik die hoofdband stiekem af had gedaan en op iets had vastgezet. 
Ik slikte die medicatie en ik heb letterlijk zitten huilen. Ik voelde het op het moment dat het ging werken: mijn hoofd liep leeg! Weg was de flipperkast! Ik kon gewoon nadenken maar zonder 25 afleidingen. Ik kon ook gewoon even zitten zonder te denken. Hoe was dat mogelijk?! Is dit hoe het voor 'normale mensen' is? Het luchtte me op, ik voelde me verlost, maar ook boos: waarom nu pas? Ik ben 53 en worstel al mijn hele leven met allerlei dingen die vermoedelijk veel makkelijker hadden kunnen zijn. Hoe was mijn leven verlopen als dit 1, 2, 3, meer decennia eerder ontdekt en behandeld was? (Ik kwam vorig jaar bij een psycholoog omdat ik steeds vastliep in werk. Na het eerste gesprek zei ze: 'Ben je weleens getest op ADHD?' Ik heb echt eerder psychologen gezien, heb allerlei etiketjes gehad en een aantal zullen ook zeker kloppen, maar ADHD werd nooit gezien of genoemd.)
Ik weet ook wel dat men vroeger dacht dat alleen jongetjes dit hadden en dat het wel over ging als ze volwassen waren. Maar ik ben toch blij dat men daar nu anders over denkt en dat kinderen van nu die ADHD hebben, (hopelijk) herkend worden en niet weggezet als lui, lastig, niet luisterend, dwars, 'gewoon druk'.
Hoe verder? Geen idee. Momenteel werk ik niet, door corona (was ergens aangenomen voor een kantoorbaan net toen de hele coronacrisis begon, vervolgens sloot het kantoor). Dus geen idee wat dit voor effect op werk gaat hebben, geen idee hoe dit op de langere termijn zal gaan werken en ga zo maar door. Veel vragen, veel onduidelijk, maar voorlopig houd ik me vast aan het feit dat ik nu bij gebruik van dit middel plots zoveel rustiger ben, minder prikkelbaar (er wordt gerenoveerd in de buurt, en ik merk nu pas hoeveel energie dat me kostte omdat ik elke dag tegen 2 uur woest werd van chagrijn over het lawaai), en dat tot nu toe de bijwerkingen erg mee lijken te vallen (ik moet goed opletten dat ik op tijd eet, vlak na de werking begint voel ik mijn wangen wat verstrakken, is snel weg, tegen de tijd dat ik een nieuwe dosis moet nemen word ik vaag misselijk en ik ben licht in mijn hoofd. 
En sommige dingen veranderen helemaal niet, zoals mijn neiging tot breedsprakigheid (vooral als ik moe ben).
Ik ben benieuwd naar jullie, ik ga lezen.