Mechanische interactie

Laatste reactie 27/05/2020 19:14 door Kelly
· Markeren als ongelezen
Kelly Zee 7 maanden geleden geplaatst
Waar mijn vriend en ik al lang tegen aan lopen is dat als we een gesprek of discussie hebben dat hij z'n emoties niet goed kan verwoorden of dat ik hem lijk te overvallen met onderwerpen ook al heb ik het er regelmatig over naar mijn idee. Het is ook nog sterk afhankelijk van zijn stemming of moment van de dag wat zijn mening ergens over is. Een van de onderwerpen die hierdoor lastiger bespreekbaar worden is de kinderwens. Het kan zo zijn dat hij 's ochtends in een gesprek zou zeggen 'ja ik wil ervoor gaan' en zich hier zelfverzekerd over voelen en hij 's avonds 180 graden gedraaid is en twijfelt en 'het nog niet goed genoeg is'. We hadden vorig jaar gezamenlijk besloten om nog te wachten, omdat hij o.a zijn rijbewijs nog moest halen en graag zijn ADHD onderzoek wou doen voordat we zouden beginnen. Daar had ik alle begrip voor en hebben we het uitgesteld. Nu dit allemaal gelukt is en hij medicatie en tools heeft zie ik echt verbetering en merkt hij dat zelf ook. Ik ben dus opnieuw begonnen over de kinderwens en wanneer te starten. Het leek hem enorm te overvallen, terwijl ik ervoor al wel duidelijke hints had laten vallen. Het is voor mij erg lastig dat hij zo wisselend is in zijn gedachte over kinderen en wanneer te starten, omdat ik hem niet wil dwingen in een kinderwens en wanneer te starten, maar ook niet eindeloos wil wachten tot het voor zijn gevoel perfect is en ik het ook lastig vindt inschatten door die sterke wisselingen wat hij echt vindt. Ik wil niet dat hij op een 'goed' moment ja zegt en vervolgens intense spijt krijgt. Mijn ervaring met hem leert dat als ik moet wachten tot hij echt een beslissing neemt over belangrijke levensdingen het jaren kan duren. Om een voorbeeld te noemen; hij heeft 6 jaar het onderzoek naar ADHD uitgesteld en 4 jaar het halen van zijn rijbewijs. Het lukte hem simpelweg niet om het te regelen. Nu hij medicatie heeft gaat dit echt al een stuk beter. 

Zijn therapeut heeft in een gezamenlijk gesprek geopperd om echt tijd in te plannen voor gesprekken over bijv. een kinderwens, wat ons dwars zit of wat dan ook. Dat voelt voor mij als partner heel mechanisch. Ik ben ook nog eens hulpverlener van beroep, dus gevoelsmatig echt gaan zitten op een vaste tijd en dag voelt alsof ik een afspraak heb met een client als ik zo omga met mijn partner. Dat wil ik absoluut niet. In de eerste plaats ben ik zijn vriendin en dat wil ik ook blijven. Voor hem zou het ook niet fijn zijn als ik hem zo benader. Ik heb dit ook aangegeven bij deze therapeut. De therapeut had hier niet echt een andere oplossing voor. Het voelt voor mij naar dat dit wellicht de enige manier is om wat dit soort onderwerpen betreft om te gaan met mijn partner om dat overvallen tegen te gaan. De realisatie dat ik wellicht niet, zoals andere stellen dat misschien wel kunnen, spontaan ergens een diepgaand gesprek over kan voeren kwetste mij op een bepaalde manier wel. Nee, ik neem mijn partner dat niet kwalijk en ik hou van hem zoals hij is, maar het voelt wel als een soort verlies ofzo. 

Ik wil de moed nog niet opgeven dat er geen andere manier is en daarom leg ik het op dit forum neer. Wie heeft voor mij de gouden tip om niet zo mechanisch in gesprek te gaan met mijn partner over dit soort belangrijke onderwerpen waarin ik toch zijn 'echte' mening kan horen?
paula van der Fluit 6 maanden geleden geplaatst
Hi Kelly,

Ik zelf heb adhd en herken heel erg het steeds anders denken over dingen en onderwerpen.

Als ik een beslissing moet nemen kan ik echt in paniek raken. Herken je dit van je partner?

Als ik echt voor iets wil gaan dan weet ik het maar soms weet je het als adhd echt niet.

Mogelijk kan je met je partner op gaan schrijven wat hem weer houdt om kinderen te willen. Onze hersenen werken anders dus als jullie weten wat hem weerhoudt kan jij kijken of je hem gerust kan stellen. Dat helpt (hielp ) mij altijd.

Sterkte ,
groetjes Paula

reactie op @paulavanderfluit:
Kelly Zee Hi paula,

Ik herken niet zozeer de paniek, maar wel het besluiteloos zijn. Hij geeft zelf aan dat dit komt omdat hij het gevoel heeft dat het nooit goed genoeg is. Vorig jaar bespraken wij kinderen ook en hebben we het bewust uitgesteld omdat hij graag wou wachten tot zijn adhd onderzoek en een rijbewijs had. Dat vond ik logisch. 

Hij geeft vooral aan het heel spannend te vinden en dat begrijp ik ook. Het is een hele verantwoordelijkheid die je aan gaat en ook ik vind het spannend. Ik probeer hem in die zin wel gerust te stellen dat we nog lang hebben om dan eraan te wennen en we onze praktische zaken goed op orde hebben.  We hebben hiervoor ook alles een keer op papier gezet en dat gaf hem wel weer meer overzicht.  

Ik denk dat het voor hem nu ook lastig is vanwege de corona maatregelen. Die beperken je al en misschien dat het idee van een baby erbij dan teveel is..  

vriendelijke groet 
kelly 
6 maanden geleden

Beantwoorden

K.J. ❀ 6 maanden geleden geplaatst
Zou het helpen om het in stapjes te doen? Ik herken dat overvallen gevoel wel, namelijk. Soms wil ik spontaan iets heel graag, andere dagen vind ik datzelfde best wel eng. Maar elke verandering is natuurlijk beide.. Zit nu in een proces om te gaan samenwonen met mijn partner (allebei ADHD) en om de beurt zijn we er allebei ff over in paniek maar omdat we het in kleine stapjes doen merk ik dat ik er veel meer aan kan wennen. En die stapjes zijn zo klein als: erover praten, waar we samen zouden willen wonen, en hoe we dat dan zouden kunnen doen, zonder daar meteen een beslissing over te nemen. Een heeeeel globaal tijdspad maken en dat steeds een beetje specifieker maken.
Karim M 6 maanden geleden geplaatst
Herkenbaar aan de man kant. En dan dacht ik laten we maar beginnen en een dag later raakte ik helemaal van slag van het idee en wilde ik het nog niet. Uiteindelijk heb ik ja gezegd en mezelf in het diepe gegooid anders komt het er nooit van 😁
reactie op @karim:
Kelly Zee Karim,  super fijn dat je reageert! Hoe pakte het voor jou uit toen je jezelf in het diepe gooide? Had je spijt of denk je achteraf van het is oke? 
6 maanden geleden

Beantwoorden

Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 15 April 2020 om 18:46
Aantal lezers 22
Aantal reacties 6