Kind ADHD onhandelbaar

Laatste reactie 06/02/2019 23:15 door D.
· Markeren als ongelezen
Frederieke Maarssen 5 maanden geleden geplaatst
Wie herkent dat zijn kind soms onhandelbaar is? Ik sta met de rug tegen de muur. Gelukkig zijn het momenten.. maar dan kan ik echt letterlijk niks met hem beginnen. Noem het gerust onmacht..

Wat doen jullie als ouder in zulke situaties?

reactie op @frederiekemaarssen:
Mar Vi Heel herkenbaar... vooral nu hij met medicatie is begonnen heeft hij last van rebounds... dan kan hij ineens heel woest worden... ik vind het ook heel lastig. Ik probeer hem zo min mogelijk verder te prikkelen.. dus maar met rust laten en op een alter moment aanspreken
2 maanden geleden

Beantwoorden

Hetty Cornelis Ik zou willen dat ik je een kant en klare oplossing kon schrijven maar die is er helaas niet. Je zou mogelijk informatie kunnen opzoeken over geweldloos verzet en nieuwe autoriteit.  Dit is een bijzondere aanpak met interventies die je als ouder kunt toepassen. Grote leerdoel is het inschakelen van je steunend netwerk, rustig blijven zodat escalatie's weinig kans krijgen (escalatie is enkel als 2 partijen naar rood schieten) en dingen bespreekbaar maken op een juist moment (erop terug komen als het ijzer koud is).  En je kind meerdere keren per dag laten zien dat hij er toe doet. Als adhd-er en gezinscoach werk ik veel met deze manier. 
1 maand geleden

Beantwoorden

Judith Venema Mijn dochter was ook echt niet te genieten en het maakt niet uit wat je zei. 
Ze ontplofte bij het minste of geringste.
Wij hebben de kinderpsycholoog gebeld en hebben de medicatie gehalveerd in de middag ipv 1 tablet van 2,5 nr. En dat gaat veel beter. 
2 weken geleden

Beantwoorden


toon 2 overige reactie(s)
Coen Olde Bijvank 5 maanden geleden geplaatst
Denk dat vele ouders zichzelf hierin herkennen. Heel veel praten, regelmaat, rust, goede voeding, niet door de mand vallen.. nee is nee.

Zo als je in andere topics kunt lezen ben ik bezig om bijeenkomsten voor ouders van kinderen met ADHD te gaan organiseren.
reactie op @coenoldebijvank:
Tamara Tygo Heb ik dat gemist dan @coenoldebijvank​ ?
Waar kan ik lezen dat je bezig bent met bijeenkomsten organiseren 😁
5 maanden geleden

Beantwoorden

Wendy 1978 Dat heb ik dan ook even gemist. Ook heel benieuwd naar de bijeenkomsten.
3 maanden geleden

Beantwoorden

Frederieke Maarssen dat is goed nieuws 
leuk om te lezen allemaal.
het gaat naar het toepassen van wat tips hier op het forum al stukken beter
mijn dank is groot

3 maanden geleden

Beantwoorden

Coen Olde Bijvank @tamaratygo@frederiekemaarssen@wendy1978​ je hebt nog niks gemist.. ik ga a.s. donderdag de laatste puntjes op de i zetten.. en dan bekend maken.. 

eerste keer rond de 50 á 60 mensen en entree 20 euro om alle kosten te dekken. 
3 maanden geleden

Beantwoorden

Judith Venema Als het redelijk in de buurt van alphen aan den rijn is ben ik zeker geïnteresseerd 
1 maand geleden

Beantwoorden


toon 4 overige reactie(s)
Erna Ikelaar 3 maanden geleden geplaatst
Hallo allemaal,

Dat zou ik ook graag willen weten, zoon van 17 liegt en bedriegt, woede aanvallen, slikt medicijnen niet
Wat ga je daar tegen doen, een normaal gesprek is er niet mee te voeren. Je vraagt je af wat je hier nog aan kan doen, radeloos.
reactie op @ernaikelaar:
Coen Olde Bijvank wellicht even een nieuw topic aanmaken, met de punten waar jij specifiek mee zit? Zodat niet alles door elkaar gaat lopen.. zou je dat willen? Alvast bedankt.
3 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen In ieder geval professionele hulp vinden. Jij en je eventuele partner hoeven dit niet alleen te doen! 
3 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Sandra Poelman 3 maanden geleden geplaatst
Beste Frederieke,

Heel herkenbaar! De onmacht voelt verschrikkelijk en ik merk dat het hier ook erg veel energie kost! 

Onze zoon is inmiddels 8 en heeft sinds 4 jaar regelmatig woedeaanvallen. We merken dat kleine dingen hem erg van zijn stuk kunnen brengen en dat hij dan van de een op het andere moment enorm boos wordt. (speelgoed vliegt door de kamer, broertje slaan, grommen, weglopen, dingen slopen ) Het blijft ontzettend lastig te achterhalen wat hem triggered, maar we merken dat hij erg overprikkeld thuiskomt uit school en zich dan thuis laat gaan. Is best lastig uitleggen aan anderen, omdat het een heel lief rustig ventje is, maar thuis compleet onhandelbaar. 

Het is vooral sneu voor hem zelf, want we merken dat hij niet lekker in zijn vel zit. (wil niet naar buiten, niet meer met vriendjes spelen enz) Wij hebben hulp gezocht bij het Centrum voor jeugd en gezin om opvoedondersteuning te krijgen en vonden het heel fijn dat een derde persoon zei wat we moesten doen. (geeft namelijk de nodige discussies thuis over wat wel en niet te doen)  Dit heeft tijdelijk geholpen, maar met nieuwe schooljaar is daar niets meer van over. 
Uiteindelijk is regelmaat, duidelijkheid en 1 op 1 aandacht wel waar hij zich fijn bij voelt. Dit vergt ook de nodige communicatie tussen mij en mijn man. Altijd eerst overleggen voor we iets tegen hem zeggen, zodat we eenduidig zijn naar hem toe. Heel veel structuur aanbrengen zodat dingen voorspelbaar wordt voor onze zoon.

Ook geven we hem een rustmoment als hij uit school komt. Even een half uur voor de tv helpt hem om te relaxen en bij te tanken. (wel met kookwekker anders hebben we alsnog een woedeaanval te pakken)  In de avond heeft hij een half uur om in bed te komen. Als hij na tandenpoetsen tijd over heeft gaan we nog even lezen of een spelletje doen. 

Verder kregen we tip om eens te gaan "kind koppelen" Dit betekent voor ons met 2 zoons dat we een dag kiezen en dan de kinderen verdelen. Zoon 1 bij man en zoon 2 bij mij. Vanaf opstaan tot slapen regel jij alles wat je kind nodig heeft die dag, maar hij/zij moet ook mee met jou als je bijv. boodschappen gaat doen. Je mag geen commentaar geven op je partner, hij doet het op zijn/haar manier en jij op de jouwe. Ga je naar een feest en is je kind vervelend, dan ga je met hem/haar naar huis. Ga je met zijn  allen wandelen en wil je kind niet verder, dan blijf je achter met hem/haar. Hiermee voorkom je dat je kind 10 x van 2 verschillende mensen te horen krijgt dat hij zijn schoenen nog niet aan heeft, moet opschieten enz. Ook krijgt het kind 1 op 1 aandacht en kan er meer rekening worden gehouden met wat hij/zij wil. 

En als laatste en niet geheel onbelangrijk, neem tijd voor jezelf om bij te tanken. Het opvoeden kost enorm veel energie en mijn zoon merkt het meteen als ik niet lekker in mijn vel zit.

Succes! 
reactie op @sandrapoelman:
Frederieke Maarssen bedankt voor jouw verhaal. 
het blijf vaak wel lastig.
moet ik wel zeggen zoals ik ook bij Coen als reactie heb gegeven dat het al heel veel beter gaat dan voor dat ik dit forum had ontdekt.
veel tips heb ik al toegepast.
veel praten en vragen waarom hij zo doet
soms zijn het maar klein dingen
ik sta de laatste tijd versteld 


REGELMAAT die heb ik structureel toegepast en werkt perfect. Veel praten en afspraken maken, daarvoor weer simpel belonen met mini dingen.. 
soort spel van maken, hij vind het zelf ook leuk
nooit gedacht dus
maar gewoon doen en proberen voor alle andere ouders en niet snel toegeven maar blijven praten.
3 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen Wat ontzettend fijn om te lezen!!!!! Heel knap hoe je de situatie zo weet te draaien dat het voor jullie allebei prettiger wordt! 
3 maanden geleden

Beantwoorden

Judith Venema Zo herkenbaar wat je schrijft.
Ook het gedrag maar broertje hier dan stiefbroeetje.
Hoe gaan jullie er dan mee om als het broertje word gepest? 
1 maand geleden

Beantwoorden


toon 2 overige reactie(s)
Andries McQueen 3 maanden geleden geplaatst
@sandrapoelman​ Respect voor hoe jullie ermee omgaan! 
Hier thuis merk ik dezelfde dingen (Die overigens voor ieder kind goed zijn, maar bij hen méér) 
- serieus nemen 
- tot rust laten komen (pauzemomentjes) 
- activiteiten verzinnen die rust brengen 
- duidelijkheid 
- heeeeeeel veel persoonlijke aandacht!!! ook al hebben papa en mama daar niet altijd zin in! 

Het kost veel energie. Het scheelt dat ik weet hoe het voelde als kind. Dat geeft me altijd weer de kracht en motivatie om achter het kind te staan en te motiveren (lees: niet uit handen nemen, maar begeleiden!!) 
Coen Olde Bijvank 2 weken geleden geplaatst

Ervaringen en tips van ouders van kinderen met ADHD



1) Als mijn zoon (adhd licht autisme) echt een dwarse bui krijgt ( lees overprikkelt) en er echt niet meer te praten valt omdat hij of zo boos is en in zichzelf keert of juist escaleert, of het hem gewoonweg niet meer lukt om te luisteren dan stuur ik hem naar zijn kamer waar hij tot rust kan komen. Hij mag pas naar beneden komen als hij weer gewoon kan doen. Als dit lang duurt kom ik even kijken tussendoor en vraag of het al bekoelt is. Is dit niet zo ga ik weer en nodig hem uit om te komen wanneer het wel zo is. Het heeft wel even geduurd voordat ik hem naar boven kreeg (zonder agressie naar mij)en zonder dingen kapot te gooien op zijn kamer. Want dat zijn wel de uiterste grenzen voor mij. Gebeurt dit wel zou je alternatieven kunnen verzinnen als leren slaan op een kussen of gooien met zachte materialen. Het liefst bespreken en oefenen wanneer ze niet in zo'n fase zitten.

2) Zelf proberen om je emoties niet de overhand te laten krijgen. Want dit werkt als olie op vuur. Niet makkelijk als jezelf door het gedrag van je kind overprikkelt raakt.

3) Ik ben van mening dat je kinderen met ADHD daar niet mee kan bestempelen... ze groeien zijn nou eenmaal drukker impulsiever noem het op... dan zouden alle kinderen die minder spreken en doen automatisch depressief moeten zijn. Leer een kind ermee leven en als hij volwassen is kijk dan wat nodig is....vaak is bij een kind 3 maal daags een drupje valeriaan voldoende hoef je heel niet naar de apotheek... ja ik ben ook een volle 100% ADHD-er het is na mijn 18 niet weggegaan maar ik heb ermee leren leven en het positieve eruit gehaald... laat je kinderen niet onderdrukken door pillen.

4) Eventjes naar zijn kamer sturen. Hij mocht weer naar beneden komen als het hem weer lukte om normaal te doen. En het mooie was, hij wist precies wanneer. Nu gaat hij zelf naar zijn plekje als hij merkt dat de prikkels hem teveel worden. Mooie manier om het te reguleren.

5) Deze kinderen missen een stationnetje zijn soms niet voor rede vatbaar later wel en kun je wel doordringen lagere school was een hel vmbo ook wel maar toen ineens was ze de beste leerling van mbo gastvrouw en leidinggevende bij de bakker en nu tussenjaar en gaat beginnen aan junior assistent account manager in september nu 19 jaar.

6) Die kon ik ook en ik had er 2. Naar zijn kamer en als hij rustig is mag hij weer komen  
Want ze hebben dat besef niet op dat moment maar leg hem uit waarom je hem naar zijn kamer stuurt want hij denkt niets fout te doen.

7) Mijn zoon geef ik niks aan medicijnen, hij heeft speciaal onderwijs en thuis zijn we heel duidelijk en consequent.. Totaal geen last van mijn zoon.

8) Mijn zoontje pakt Ritalin voor naar het school te gaan, en in het weekend geef ik hem Bach bloesems dat zijn plantaardige druppeltjes, paar druppeltjes in een glas water en laten opdrinken, het werkt niet dadelijk, maar het werpt ook wel zijn vruchten af, want ikzelf als mama heb het ook adhd en weet wat het is om zonder medicatie door het leven te gaan met ADHD en dat wil ik a.u.b mijn kind niet aandoen! Hij komt tegen mij zeggen ''mama ik heb het even niet onder controle".

9) Gewoon even laten afkoelen:) en straf werkt niet. Dat heb ik nu wel door. Pak wel na 3 waarschuwingen de telefoon af. Of ze mag iets leuks niet doen terwijl dat wel zo was afgesproken. Helpt wel voor een volgende keer. En wees duidelijk en consequent. Dat willen ze!



de bovenstaande tips en ervaringen zijn verkregen via mijn eigen ADHD-netwerk. Doe er wat mee.. en mocht je vragen hebben.. dan hoor ik deze graag.
E. Vanwis 2 weken geleden geplaatst
Pak na drie waarschuwingen de telefoon af..... dat lukt niet bij mijn 15-jarige zoon. Dat wordt het een worsteling....
D. Hilgerson 2 weken geleden geplaatst
Beste allemaal,

Onze zoon had ook drift buien. Vorig jaar zijn we met de Brain-studie begonnen. Na 5 weken hadden we een heel ander kind. We zijn daardoor doorgegaan met het vervolg dieet. Op het moment dat we iets introduceren waar hij niet tegen kan dan krijgt hij weer drift buien. Het is bij elk kind of persoon een ander product of producten waar ze op reageren. Als voorbeeld onze zoon reageerde op bloeiende hyacinten welke we in huis hadden. Door de hyacinten kreeg hij weer driftbuien. Toen de hyacinten de deur uit waren en de lucht weg was, waren de driftbuien ook weg. Niet alle kinderen reageren op voeding. Bij circa 6 op de 10 kinderen werkt het dieet. Ze zoeken trouwens nog steeds kinderen die mee willen doen met het dieet. Heb je een zoon vanaf 8 t/m 10 jaar oud en is hij rechtshandig dan valt jouw kind in de doelgroep en mag dan gratis deelnemen aan het onderzoek. Na 5 weken weet je of bij jouw kind voeding de boosdoener is van het gedrag. Wij zijn ontzettend dankbaar dat de Brain-studie op ons pad gekomen is.
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 06 September 2018 om 16:57
Aantal lezers 61
Aantal reacties 21