Is ADHD een handicap?

Laatste reactie 04/09/2021 02:47 door Saskia
· Markeren als ongelezen
Mieke m 1 jaar geleden geplaatst
Wat is ADHD nu eigenlijk? Als ik zoek op ADHD is.. dan krijg ik stoornis, handicap, aandoening en zelfs verstandelijk gehandicapt :S

wat is de juiste benaming voor ADHD?
Jorna Postma 1 jaar geleden geplaatst
In de naam zit natuurlijk al genoemd dat het een stoornis is, een disorder. Attention deficit hyperactivity disorder.

Voor mezelf kan ik alleen zeggen dat ik die naam helemaal niet vind passen bij wat ik ervaar. Ik voel het niet als stoornis, dat zou betekenen dat ik gestoord ben en dat gaat me echt veel en veel te ver. Daarnaast ben ik niet hyperactief (meestal) en heb ik geen aandachtstekort, meer een aandacht teveel.

Laten we het erop houden dat de naam bedacht is door iemand zonder adhd ;-)
reactie op @jornapostma:
Mieke m ADHD is handicap is niet waar
Stoornis is ook niet goed

ik zegt voortaan dat ADHD een gave is :)
1 jaar geleden

Beantwoorden

Pien te-druk 1 jaar geleden geplaatst
Hai Mieke,

Ik zal het woord ADHD nooit met handicap associëren.

Wat @jornapostma zegt; handicap past totaal niet bij ADHD.

Mijn mening.

Groeten, Pien

reactie op @piente-druk:
Mieke m ga ik ook niet doen @piente-druk​ ik ga ADHD zien als een gave :)
1 jaar geleden

Beantwoorden

K.J. ❀ 1 jaar geleden geplaatst
Uiteindelijk is ADHD alleen maar de naam die wij geven aan bepaald gedrag dat mensen laten zien.
reactie op @zero:
Coen Olde Bijvank En zo is het en anders niet. ADHD is maar een naam..

Het had net zo goed UltraPower kunnen heten 😁
1 jaar geleden

Beantwoorden

Ernst-Jan Lievers Ik ben blij dat ADHD niet maar een naampje of etiket is.
Heb me vanaf de lagere school al anders gevoeld dan andere kinderen en de leraar voor de laatste 3 klassen van de lagere school wist zich geen raad met me. Ik was enorm afgeleid en kreeg veel dingen niet op tijd af, al zette hij me appart met een tafeltje in de lerarenkamer.

Ik ervaar mijn ADD weldegelijk als handicap, maar dan wel een onzichtbare handicap.
Ik heb 4 jaar geleden de diagnose ADD pas gekregen, waardoor veel negatieve puzzelstukjes eindelijk op hun plek vielen. Op dit moment ben ik 55 jaar en heb ik erg veel moeite om bij mijn directe omgeving begrip te krijgen voor mijn handicap. Het onderwerp ADD is in de laatste 4 jaar zo vaak "van de tafel geveegd" in gesprekken, dat het mij pijn doet elke keer dat het weer gebeurd.
Ik heb me namelijk tot nu toe telkens moeten aanpassen om te kunnen functioneren in de maatschappij, zelfs nu ik medicatie heb om de "scherpe randjes" van ADD te verbergen...
Het is elke dag aanwezig en heeft er voor gezorgd dat ik een groot minderwaardigheids-complex heb ontwikkeld...
2 maanden geleden

Beantwoorden

JJ S Exact! Die ‘onzichtbare handicap’ is wel de essentie. Vooral ook te realiseren dat anderen hem niet hebben. Door anderen beschuldigd worden van laxheid terwijl je eigenlijk harder werkte dan de rest. Erger nog: zelf gaan geloven dat die anderen gelijk hebben.
Onze neurologische afwijking heeft zeker super powers. Maar die komen het best tot hun recht als je je eigen struggles kan herkennen en belangrijker: accepteren.
Wat betreft begrip van de omgeving. Tip: noem het geen AD(H)D. Vertel ze simpelweg waar je mee struggled en wat je van ze nodig hebt.
2 maanden geleden

Beantwoorden


toon 2 overige reactie(s)
Coen Olde Bijvank 11 maanden geleden geplaatst
ADHD is geen handicap, lees ook waarom waarom ADHD een stoornis is
Jochem de V 3 maanden geleden geplaatst
ADHD is wel degelijk een handicap omdat het deelname aan de maatschappij belemmert. Een handicap is ook niet per se een beperking, alleen is dat de eerste gedachte van de gemiddelde psyche 😉
Ron J 3 maanden geleden geplaatst
Het kan een behoorlijke handicap zijn als dit versterkt gaat worden met niet passende medicatie.
reactie op @ron:
JJ S Dat moet je uitleggen. Als medicatie niet past dan stop je er toch mee? Als je ADHD niet als handicap ervaart hoef je het natuurlijk niet met medicatie te behandelen.
3 maanden geleden

Beantwoorden

Saskia De Vries Klopt, daarom is goede begeleiding zo belangrijk, en ook je eigen inbreng. Als iets 'niet goed valt' moet je aan de bel trekken. Wat bij mij goed werkt, kan voor jou helemaal verkeerd zijn, het is echt maatwerk, zowel wat middel betreft als dosering en tijdstip van inname. Voor, tijdens of na het ontbijt kan al veel verschil maken.
3 weken geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
JJ S 3 maanden geleden geplaatst
Het is belangrijk om hierbij onderscheid te maken tussen twee dingen:
-De neurologische afwijking die ADHD kan veroorzaken;
-De diagnose ADHD die (alleen) wordt gesteld als deze afwijking je altijd significant heeft belemmert;

Als je nooit significante belemmeringen ervaart of hebt ervaren van de ‘neurologische afwijking’ die ADHD veroorzaakt, dan is behandeling niet nodig en is het ook geen stoornis. In dat geval zou het ‘in de regel’ dus ook geen ADHD diagnose moeten hebben gekregen en dus ook geen ADHD moeten heten. Maar diagnoses doen blijft natuurlijk mensenwerk en deels subjectief.

Met of zonder ADHD diagnose kan kennis van deze neurologische afwijking en de manier waarop het je belemmert je verder helpen. Ook geeft het inzicht in de betere en minder sterke kwaliteiten die ermee gepaard gaan. Het kan je helpen je situatie zo te beïnvloeden dat deze belemmering minder wordt. Wellicht zelfs tot op een niveau dat het je, ook zonder medicatie, niet significant (meer) belemmert. Als er op dat moment een diagnose gesteld is, dan blijft die natuurlijk wel staan. Maar je zou kunnen stellen dat het in die context en situatie dan praktisch geen stoornis (meer) is. Mogelijk zelfs een super power!

Helaas is het in de meeste gevallen nog steeds geen garantie voor een leven dat geheel vrij is van 'handicaps' of ‘belemmeringen’. Daarbij kan je situatie (ook buiten je invloed) veranderen waardoor je weer meer belemmerd wordt. Als die belemmeringen in je huidige situatie significant zijn, dan is ADHD dus zeker een stoornis.

Laten we daar (ook naar onszelf) eerlijk over zijn.
Saskia De Vries 3 weken geleden geplaatst
Ik zou zeggen: het is een neurobiologische afwijking. Bepaalde stofjes in de hersenen worden niet goed verwerkt, en dat heeft invloed op ons gedrag en gevoel.
Het is zeker geen verstandelijke handicap, dat is een heel ander begrip. Een paard heeft vier ledematen, mensen ook, maar dat maakt mensen nog geen paard of andersom.
ADHD kan je beperken op sommige gebieden, en kan je juist extra goed doen functioneren op andere gebieden. Kun je op wat voor manier ook de beperkingen zo min mogelijk houden en de goede kanten juist extra benutten, dan kan ADHD je sterker maken. Voor de een zal dat via medicatie gaan, voor de ander via therapie of coaching, voor een derde via een combinatie. 
Het is iets waar je mee moet leren leven. En soms zit je scheldend op jezelf ergens omdat je er een dag te vroeg bent, en soms ben je blij omdat je iets af moet krijgen, in hyperfocus raakt en uren door kunt werken met een uitstekend resultaat. Het hoort er allemaal bij.
Wat je vooral niet moet doen, is denken: ik heb ADHD, dus ik ben niks en ik kan niks. In dat geval maak je jezelf somber en onderschat je jezelf enorm.
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 10 March 2020 om 15:30
Aantal lezers 39
Aantal reacties 16