Ik word boos van mensen die mij niet snappen

Laatste reactie 21/02/2019 13:42 door Monique
· Markeren als ongelezen
ADHD plekkie 5 maanden geleden geplaatst
Hoi! Ben 35 (ADHD heel mijn leven) en heb een probleem. Ik merk bij mijzelf dat ik snel boos (soms tot agressief toe) wordt als mensen mij niet (willen) begrijpen. 

Mijn gedachte zegt dan 1+1=2 maar de persoon in kwestie zegt dan 3 en blijft dit volhouden. Het voelt voor mij als onmacht en frustratie. 

Zijn dit herkenbare ADHD trekjes? Leidt dit ergens van af?
reactie op @adhdplekkie:
Eric Reinders Dag plekkie

Hier liep ik ook de afgelopen dagen weer tegen aan. Het hangt volgens mij in de lucht. Mijn wil om mensen te helpen is groot en mijn kracht is om het positieve in de mens naar boven te halen. Zodra ik voel dat mensen mij onrecht aandoen, dan verstijf ik en kan behoorlijk aan mezelf gaan twijfelen. Door deze twijfel kom ik in een soort overlevingsmode terecht en mezelf voorbij streef.
Wat er gebeurd is dat ik vanuit goede wil benoem wat ik zie en doe dit op een open maar hele directe mannier. Wat er gebeurt is dat mensen dan in weerstand schieten en we belanden in ongewilde discussies. Ik frustreer me dan omdat ik niet begrepen wordt en snap tevens niet waarom mensen niet zien wat ik zie.
Mijn houding en directheid zorgt ervoor dat mensen zich gaan afsluiten of juist de aanval kiezen. Al mijn goede bedoelingen vervagen in het moment 
5 maanden geleden

Beantwoorden

ADHD plekkie 5 maanden geleden geplaatst
Als ik 10 minuten rust neem, heb ik weer voor zijn of haar mening begrip. Maar op het moment van het gesprek ben ik radeloos.
War Hoofd 5 maanden geleden geplaatst
Ik weet zeker dat veel adhd'ers dit hebben.
Dat komt omdat jou gedachten tig keer zo snel gaan als die van een ander. Dan heb jij al een verbinding gelegd of al een oplossing maar kan de ander daar niet bij. 
Die mist de redenering die door jouw hoofd ging, zag details niet die jij wel zag, en kan mogelijk minder makkelijk "omdenken" dan jij.
Dat heb jij niet in de gaten dus ga je ervan uit dat de ander ook zo redeneert en de dingen allemaal ook zo ziet. 
Het kan zijn dat jij dan een heel stuk weglaat hoe je erop gekomen bent en voila : een communicatie stoornisje. 

 Eigenlijk moet je dan terug naar het begin, een versnelling of wat lager en de ander meenemen in jouw denken en doen.  Dat is allemaal nogal lastig voor ons met onze adhd hersenen . En soms dan krijg je de boel nog niet uitgelegd.  We hebben een ander denkpatroon. 
reactie op @warhoofd:
Tim Vrancken Warhoofd, dat is precies hoe ik het ook zou omschrijven! Zo ontzettend herkenbaar!
Ik heb op mijn werk hele fijne collega's die mij dan op een subtiele en prettige manier een seintje geven dat ik weer eens te snel voor ze ga 😂
5 maanden geleden

Beantwoorden

Monique Bollemeijer Ja die versnelling lager heb ik nét gehoord van mijn coach ivm discussies met mijn man. Alsof hij op een ander eiland zit dan ik. Idd berusten en pauze nemen. Hoe je je voelt heb ik ook en ga nu meer oo mijn ademhaling letten. Ivm hyperventilatie. Pfft. Ik heb nog veel te leren en te oefenen hierin.
5 maanden geleden

Beantwoorden

Monique Bollemeijer Je hebt het écht Mooi omschreven warhoofd! Zo gebeurt het écht Alleen soms jammer dat er soms alleen naar onze ADHD gekeken wordt. Sommigen mogen zichzelf ook een spiegel voorzetten. Iedereen heeft wel wat, waardoor communicatie soms scheef gaat. Denk maar aan autisme/asperger enz. Als je met deze mensen moet communiceren gaat er veel scheef. Dat gebeurt bv met mijn man. Hij heeft autistische trekken en maakt zijn gesprekken lang terwijl ik maar weinig woorden nodig heb. De verschillen zijn zo groot, dat wij in therapie zijn gegaan om te leren hoe met elkaar om te gaan. Best pittig om elke dag er mee te worden geconfronteerd.
4 maanden geleden

Beantwoorden


toon 2 overige reactie(s)
Sneller dan Licht 5 maanden geleden geplaatst
Boos worden heeft geen zin, beter is tot 10 tellen of in de waarde laten, accepteren.

🔥 Coen Olde Bijvank 5 maanden geleden geplaatst
enkele reacties van mensen die hebben gereageerd op het topic 'ik word boos van mensen die mij niet snappen of willen begrijpen.





1) Zoals dat op school kan gaan. Onveiligheid voor kinderen maar zeker ook voor leerkrachten. In de afgelopen dagen kneep ik hem echt. Totaal gevoel van onveiligheid. Ik mocht 100% leunen op de directeur.

Ik sta op woensdag en donderdag voor een groep met 21 kinderen. Groep 8. Begonnen op 1 december, in de drukte rondom Sinterklaas en vlak erna de kerst. Voor de meeste invalkrachten een goede reden dat NOOIT te doen. En dat was ook hier het geval. Geen invalkracht bereid te vinden deze groep naar een goede afronding van de basisschoolperiode te helpen.

Toen kwam ik een schooldirecteur tegen op de boot in de haven van Dordrecht, De Nieuwe Maen. Ik was nog maar kort op weg voor een jaar reizen met mijn auto en hondje. En zij gaf aan dat er een neipend tekort was, een verschrikkelijk probleem voor heel veel kinderen. Ach, toch eens informeren?

Haarlem. Of all places!! De dag erna belde ik, enkele dagen erna sprak ik de directeur en op 4 december was mijn eerste werkdag. Een leuke groep maar wel met wantrouwen want er waren nogal wat wisselingen geweest. Uitproberen die grijze duif dus. Maar die grijze duif had een koffer vol ervaringen qua uitproberen dus wist dat het even een periode van zoeken zou zijn. En vooral van connecten en de kinderen zien en horen.

Een zeer diverse groep met kinderen van zwak lerend en gedragend tot hoogbegaafd en supervoorkomend. Weinig enthousiasme. Dat triggert uiteraard. Oké. Al snel zag ik de uitdaging in het aanbod zitten. Afwisselender en moeilijker werk met diverse werkvormen. De duo collega is een goede leerkracht en een superschat. Die accepteerde direct het feit dat ik tijd nodig zou hebben erin te groeien. Zeker ook na 16 jaar niet-lesgeven. Normaal gesproken gaf ik me altijd 6 weken vanaf de eerste dag van het schooljaar. Maar met 2 dagen per week een start rond sinterklaas én halverwege het schooljaar zou ik meer tijd nodig hebben.

En toen kwam er een ouderstel. Boos. Ik had hun kind onterecht gestraft. Hij krijgt altijd de schuld en dat zeiden andere kinderen ook. Gesprek met hen. En ik dacht, goed afgerond. Maar nee. Ik had in het gesprek de juiste dingen niet gezegd. Dat bleek later.

Toen ging er, om een ander incident, een officiele klacht naar de directeur. Ik had de draak gestoken met de Koran en niet gerespecteerd dat ik er niet aan mocht komen. Een Turkse jongen had hem meegenomen. Ik was perplex. Vooral omdat dit niet waar was. Ikon me de les goed herinneren en hoe ik juist met voorzichtigheid en gewicht de Koran had benaderd. Én andere ouders hadden dit ook gehoord´ zeiden ze erbij. Ik was volledig uit mijn doen. Verdrietig en gestresst. Want hoe kon ik mezelf verdedigen. Gesprek met de ook nog verse directeur volgde met hen en het kind. Nog meer klachten kwamen eruit. En erna had ik een gesprek met de directeur. Ik deed mijn verhaal, ontkende uiteraard de aantijgingen die niet waar waren en gisteren volgde een gesprek. De directeur leidde het. Dat deed ze met respect voor iedereen en kraakhelder. Geweldig, wat een gesprekstechnieken.

Vandaag volgde een gesprek tussen de Turkse jongen en de directeur. Dat heeft ze ook geweldig gedaan want hoe doe je dat? De jongen vertelde hoe het in de groep gegaan was, de les en zijn verhaal. En nee, ik had er zeker niet aangezeten. Opgelucht, kan ik je voorstellen want een hetze tegen een leerkracht, kan nogal eens pittige vormen aannemen. Zelf heb ik in mijn schoolloopbaan zelden problemen gehad met ouders maar ik ken verhalen waar leerkrachten doodziek werden mentaal. En zelfs een leerkracht die zich van het leven beroofde. Agressie kan héél groot worden. Alhoewel, die keus had ik al gemaakt, ik zou me niet mee laten trekken in een verhaal, waarin ik niet wilde zitten.

Maar door wie en waar is dit verhaal bedacht? En waarom? Vandaag gaf ik weer in alle ontspanning les. We hebben leuke dingen gedaan. Groepswerk. Themawerk. Grotendeels door de leerlingen zelf bedacht. En altijd is er een kort item over dankbaarheid. Het ging, mijn 6de week nu, echt supergoed. Ik was tevreden en de kinderen erg actief en enthousiast.

En nu? Ik verwacht een vet excuus en de directeur gaat zoeken naar de haard. De kwaadspreker, al of niet doelgericht. En mijn naam, die kennelijk al in het rond ging, mag beginnen aan een nieuwe ronde.




2) Nou weet je.. elk
mens wil gehoord worden jong oud adhd autist maakt niet uit iedereen wil serieus worden genomen en dat de ander kan luisteren en inleven.. toch?




3) Zeer herkenbaar 🤯 zelfs wij met adhd krijgen het niet aan ''gewone'' mensen uitgelegd.




4) Absoluut herkenbaar. Dit is voor mij ergernis nr 1. Het maakt soms niet uit hoe vaak en duidelijk je iets uitlegt. Sommige mensen willen t niet of kunnen t niet begrijpen. Ergste vind ik nog dat juist IK diegene moet zijn wat altijd maar “begrip” moet tonen en aan zichzelf moet werken.




5) Ha, ja zeker. Heb op school mijn dochter moeten verdedigen om schoolverzuim door ADD en migraine, tegenover de schoolleiding en leerplichtambtenaar. Uitkomst: ze dreigden met Veilig Thuis of wel de kinderbescherming. Begrijpen doen en willen ze je niet. Ligt toch niet aan jou denk ik maar ook aan het bekrompen gezichtsveld. Jouw brein is waarschijnlijk creatiever om dingen wel te begrijpen.




6) Oh ,dat maak ik zovaak mee ,vooral als je vraagt aan bepaalde mensen ,wat is ADHD
Krijg je meestal de uitleg ,.,dat zijn mensen die kunnen niet stil zitten pffff wordt ik al boos van die uitspraken,dat ik vertelde dat ik ook ADHD heb ,( na 65 jaar ) na veel ellende ,geloven ze je niet




7) Herkenbaar vooral als ik 100% zeker ben van mezelf. Tegenwoordig zeg ik “tuurlijk joh je hebt gelijk “ dat maakt de ander meestal gefrustreerd, want ze weten dat je het niet meent. Toch helpt het wel
Denicia De vries 5 maanden geleden geplaatst
Ik heb er zelf ook heel veel last van merk dat iemand mij Iers wil zeggen maar zo erg in me emotie ga dat ik ijs meer hoor alleen het negatieven waardoor ik weer anderen mensen kwets heel erg het gevoel heb dat niemand me begrijpt het gevoel van alleen op de wereld zijn
Naomi - 5 maanden geleden geplaatst
oh zo herkenbaar.. ik kan niet tegen verwijten en onrecht. En al helemaal als ze er beiden zijn.. ik reageer vaak te snel te fel. Het helpt om afstand te nemen maar dat lukt niet altijd.
🔥 Coen Olde Bijvank 5 maanden geleden geplaatst
als het heel vaak voorkomt dat mensen je niet snappen, kan het ook zijn dat je hoogbegaafd bent en veel sneller denk en uitvoert dan de meeste mensen. 

kan hé, dit hoeft natuurlijk niet zo te zijn. 
reactie op @coenoldebijvank:
Naomi - Of ADHD, of Autisme, of juist een lager IQ ;)
Er zijn heel veel redenen waarom mensen je misschien niet snappen ;)
4 maanden geleden

Beantwoorden

Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 06 February 2019 om 21:27
Aantal lezers 38
Aantal reacties 13