Hoe beleef jij hyperfocus?

Laatste reactie 22/09/2019 09:34 door Vincent
· Markeren als ongelezen
Edd Dromer 4 maanden geleden geplaatst
Hoi Iedereen,

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met hyperfocus en dan vooral hoe je het ervaart.
Ik heb er zelf over getwijfeld of wat ik ervaar hyperfocus is, maar ik kan er vrijwel niks over vinden.

Ik zal beginnen met een voorbeeld van mij: Als ik op mijn werk met iets bezig is dat lang duurt en weinig uitdaging heeft, dan vind ik het vreselijk onuitstaanbaar saai. Ik merk dan dat ik de wil bijna niet kan opbrengen om door te gaan en als ik het probeer, dwalen mijn gedachten vaak af en vergeet ik vaak wat ik lees. Ik voel me dan moe en ongeconcentreerd. 

Als ik vervolgens een artikel opzoek over een onderwerp dat ik interessant vind, fleur ik helemaal op. Ik voel me dan helemaal niet moe. Ik ga rechtop zitten en lees aan een stuk door. Na een tijdje merk ik dat het net is alsof alles om het beeldscherm een beetje vaag/mistig word. Vooral de regels waar mijn ogen naar kijken zijn scherp. Mijn ogen vliegen over de woorden en ik lees sneller dan anders. Ik stop niet met leven, tot het klaar is. Het is over het algemeen een prettig gevoel, maar soms moet ik wel even met mijn ogen knipperen.

Als ik klaar ben met lezen en opsta of iets anders ga doe, voel ik me licht in mijn hoofd en ik merk dat het me energie heeft gekost. Wel denk ik met plezier terug aan het leuke artikel.

Ik heb wel eens gelezen dat hyperfocus soms dagen lang kan duren. Ik weet niet zo goed wat ik me daarbij moet voorstellen.

Wat zijn jullie ervaringen? Is dit herkenbaar? hebben jullie andere ervaringen met hyperfocus?
Andries McQueen 3 maanden geleden geplaatst
Dit is exact hoe het is inderdaad :-) Ik denk dat met een hyperfocus van dagen bedoeld wordt dat je een aantal dagen (weken?) helemaal in beslag wordt genomen door een project waar je de hele tijd mee bezig wilt zijn, waarbij je geen zin hebt in pauzes, eten/drinken etc ;-) 

Alles draait dan om het project. En als het project afgelopen is stort ik meestal na een aantal dagen in elkaar, a. omdat het me veel energie heeft gekost en b. omdat ik de dopamine mis die ik aanmaakte toen ik deed wat zo heerlijk was om te doen. 
Linda Alexandra 3 maanden geleden geplaatst
Heel herkenbaar! Al mijn energie gaat inderdaad in het project of onderwerp zitten en daarna stort je in. Het is heel moeilijk om er mee te stoppen als je zo'n hyperfocus hebt...
John Dex 3 maanden geleden geplaatst
Ik stort mij vaak ineens op een projecten wat mijn aandacht heeft getrokken liefste lekker ingewikkelde en dat moet dan natuurlijk ook meteen klaar zijn.

Voorbeeldje:
voordat ik wist dat ik ADD had deed ik vrijwilligerswerk met ingewikkelde video computer projecten en dat houdt me dan totaal in zijn greep.
Daar waar andere aan het einde van de dag klaar waren en gezellig naar huis gaan bleef ik bezig ik moest weten hoe het zat en het liefst meteen.

Dagelijks slecht slapen 2 uur eerder wakker dan gebruikelijk en meteen daarmee bezig , tijdens mijn werk op mijn telefoon en daarmee bezig , kwam ik thuis bij mijn vrouwtje je raad het al ik was nog steeds daar mee bezig tot ik naar bed ging en uiteraard vaak veel te laat want nog ff dit af maken.
Op dat moment is niks belangrijk alleen mijn project.

Deze projecten duren variërend van een paar dagen tot maanden aangezien we er maar 1 dag per week een paar uur aan werken ben je zo een half jaar verder en dat was voor mij natuurlijk niet snel genoeg dus ik vraag de sleutel en zat daar niet een paar uur maar vaak 2 dagen (hele weekend) uren achter elkaar en vaak ook doordeweeks nog ff na mijn werk.
Tot mijn vrouw mij belde of ik überhaupt wel had gegeten en of ik ook nog een keer naar huis kwam.


Het resultaat was als volgt:
Als het project snel klaar was dan was alles goed en iedereen hartstikke blij.
Ik kreeg weer rust in mijn hoofd , mijn vrouw zag mij weer , en de jongens zijn blij dat het project snel is gemaakt.

Duurde het te lang dan waren er 2 mogelijkheden:

1. Mijn vrouw was er klaar mee en trok er na meerdere waarschuwingen de rem op, volledig terecht (al zag ik dat op dat moment zelf niet) en meestal om te voorkomen dat het echt fout met mij zou gaan zoals optie 2.

2. Ik werd depressief en alles was me teveel ik stopte direct overal mee 1 appje dat binnen kwam maakte me helemaal gek en ik gooide mezelf dan maar meteen overal uit de app groepen en was voor niemand meer bereikbaar alleen mijn vrouw en mijn werk verplichtingen (met moeite).
Dit duurde soms dagen maar soms weken tot zelfs maanden.

Het klinkt misschien allemaal heel erg en toch is het een gave als je er goed mee om kan gaan het heeft mij ook veel goeds gebracht.

Nu ik weet dat ik ADD heb begrijp ik eindelijk waar dit van komt probeer ik er ook mee om te gaan ik heb dit vrijwilligerswerk nu op een erg laag pitje gezet om mezelf te beschermen.

Ik merk dat het ineens gefocust zijn op projecten of interesses er nog steeds is zeker als ik mijn medicatie niet neem, als ik nu kijk naar het aantal berichten wat ik de laatste weken op dit forum heb geplaatst hoe vaak ik op deze pagina zit per dag dan weet ik genoeg "het is weer zover"
maar ook dat brengt mij veel wijsheid en goeds al ga ik het wel proberen te beperken.

Nu ik de oorzaak weet kan ik er wel beter mee omgaan en er ook meer rekening mee houden.

Ik ben normaal helemaal niet van de lange verhalen en dit is waarschijnlijk mijn langste berichten sinds ik hier op het forum ben maar korter kan ik dit niet uitleggen en hopelijk heb je er wat aan 😉


Nu nog een vraag aan de andere hebben jullie hyperfocus onder controle en is het überhaupt mogelijk om daar controle over te krijgen ?
Linda Alexandra 3 maanden geleden geplaatst
@johndex​, bedankt voor je eerlijkheid en het delen. Wat betreft dit forum, ik denk dat velen dit hebben. Er zijn er een aantal die je een poosje heel veel ziet en het ene bericht na het andere plaatsen. En dan is het ineens stil..

Het is goed om je AD(H)D te begrijpen, te weten waar je beperkingen en vooral ook waar je mogelijkheden liggen. Het accepteren en er mee om leren gaan is een hele belangrijke stap.
Naomi - 3 maanden geleden geplaatst
Heel herkenbaar allemaal. Ik kan ook echt doorschieten qua hyperfocus. Ik kan alleen daar aan denken... ben alleen daar mee bezig.. als een soort verslaving. Als iemand dan zegt dat ik het weg moet leggen kan ik ook boos worden. MOET DOORGAAN! Ik kan er niet van slapen, de gedachten tuimelen over elkaar heen, mijn ogen schieten (dicht) heen en weer...Ik blijf googlen, lezen, schrijven etc, Heel vervelend als je gewoon ook andere dingen te doen hebt 😂
reactie op @n:
Andries McQueen Exact, haha ;-)
3 maanden geleden

Beantwoorden

Vincent ius 14 uur geleden geplaatst
Jaaaaa! Ik weet inmiddels alles over Napoleon en de tijd van Napoleon. Weken mee bezig geweest, internet, boeken, etc. Zelfs mijn gezin overgehaald om naar Corsica op vakantie te gaan (zijn geboorteland waar overigens terleurstellend weinig over Napoleon te vinden is :-)

Ook op mijn werk. Of de allereerste cursusdag, maar de cursusdagen erna ga ik liever niet meer want die gaan dan te langzaam. Gesprekken met mensen zijn of heel intensief, of ik verlies mijn aandacht.
Het helpt trouwens om dit eens op te schrijven zeg?!

"Er zijn er een aantal die je een poosje heel veel ziet en het ene bericht na het andere plaatsen. En dan is het ineens stil." --> Ook zo herkenbaar! 

Ineens moet de trap geverfd worden. Dat wordt dan perfect gedaan! De laatste laag stel ik inmiddels al weken uit, dus afmaken moet nog wel gebeuren, maar hij was er wel, die hyperfocus (weet pas sinds vorige week van het bestaan van dat woord af).
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 22 May 2019 om 16:55
Aantal lezers 20
Aantal reacties 8