Mijn dochter wordt deze zomer 30j
Al van peuter werd er add vast gesteld en nam ze medicijnen
Op latere leeftijd weigerde ze om die nog te nemen
Ik vind het zo moeilijk
Ze is ondertussen in een relatie en mama geworden van een zoontje
Normaal mocht ik voor hem zorgen maar steeds zijn er problemen en krijg ik verwijten naar me hoofd geslingerd
en nu mag ik hem nooit meer zien het doet me verschrikkelijk pijn want ik leef voor mijn kleinkinderen
Ik weet na een tijdje komt ze wel terug en zal ik alles weer vergeven en vergeten
Ze zal terug doen alsof er niks is gebeurt en haar heel normaal gedragen
Ik vraag me gewoon af hoe lang ik dit zal volhouden zo steeds uitgescholden worden
Mijn echtgenoot zegt “ah zo is ze leer het te aanvaarden”maar ik denk dan waarom ze wordt 30j ze weet toch wat ze me aan doet ze kan er toch ook mee rekening houden voor ze me zo uitscheld

Ik weet het is een ziekt
Ze kan er niks aan doen
Maar ik ? Wat moet ik doen ? Steeds mijn gekwetst hart lijmen ?

Dank je wel dat ik ff mijn hart mocht luchten

Mima(zo wordt ik genoemd door mijn kleinkinderen)
Kathleen