Hello!

Laatste reactie 28/02/2019 17:24 door Charlotte
· Markeren als ongelezen
Fien Hoffman 5 maanden geleden geplaatst
Goedemiddag allen,

Via Google hier terecht gekomen. Heb een aantal van jullie topics gelezen, en het leek me wel zo netjes om mezelf voor te stellen.

Mijn naam is Fien, 39 jaar, woon samen met vriend, ons kind en drie katten.

N.a.v. een depressie eind vorig jaar bij de GGZ terecht gekomen. Dit jaar oa diagnose ADHD gecombineerd type gekregen. Ik ben hiermee nog aan het worstelen, ik kan het nog maar moeilijk accepteren. “Je bent geen ADHD, je hebt ADHD. Daar zit een groot verschil in”, zegt mijn behandelaar. Maar als mijn karaktertrekken typisch ADHD zijn, wie ben ik dan? Wat is mijn persoonlijkheid? Zou ik hetzelfde zijn geweest als ik niet geboren zou zijn met ADHD? Ik vertelde mijn behandelaar dat het nu voelt alsof ik ‘2 personen in 1 ben’. En volgens haar klopte dit ook...
ADHD remt mij in mijn intelligentie, remt mij in het reguleren van mijn emoties, remt mij in het beroep wat ik graag had willen uitvoeren. ADHD zorgt ervoor dat ik lomp en onhandig ben, zorgt ervoor dat ik een verkloot ritmegevoel heb, dat ik eerder in een conflict zit, zorgt ervoor dat ik of veel te vroeg ergens ben of met heel veel stress en haast net op tijd, zorgt ervoor dat ik vaak de slappe lach heb op momenten dat het écht niet uitkomt, zorgt ervoor dat omgaan met geld altijd een dingetje zal zijn, zorgt ervoor dat ik sinds een aantal jaar de tijd vergeet en dus reminders elke dag moet zetten, zorgt ervoor dat ik altijd het gevoel heb dat het aan mij ligt of dat het door mij komt en zorgt ervoor dat ik elke dag tig keer mijn spullen kwijt ben.
Maar ADHD geeft mij wel fantasie, creativiteit, directheid, hoog gevoeligheid (intuïtie), inlevingsvermogen (ook al zegt onderzoek dat dit niet zo is), volharding als iets mij waard is, rechtvaardigheidsgevoel, humor, probleemoplossend, vindingrijk, medeleven, vastberadenheid en enthousiasme.

Momenteel zit ik aan de Concerta (36 mg), methylfenidaat (10 mg zo nodig) en bupropion (150 mg).

Ik herken veel dingen over wat jullie delen over jullie leven met AD(H)D. Wat mij toch een soort van opluchting geeft.

Toen mijn behandelaar aan kwam met het idee om een interview/test af te leggen met 1 van mijn ouders, had ik eerder het idee dat ik ADD zou hebben; ik ben echter geen druk persoon die steeds moet lopen o.i.d. Maar toen bleek dat ik vroeger als kind veel aan het friemelen was en soms aan een stuk door kon praten (omdat ik bijvb. nerveus was) en met tijden impulsief kon zijn, werd het gecombineerde type net aan bevestigd.

Als kind was ik al snel afgeleid. Ik weet nog goed dat ik in groep 8 woord soorten kreeg. Vond er niks aan. Gelukkig (of niet) zat ik achterin de klas, naast het raam. Ik keek liever naar de vlinders en vogeltjes buiten. Toen de leraar vroeg of ik het zelfstandig naamwoord uit een zin wilde opnoemen, las ik dus een lidwoord op... Dit is later op het mbo en hbo overigens wel goed gekomen haha. Er stond vaak in mijn rapport geschreven dat ik ‘beter moest opletten’, ‘mijn huiswerk moest maken’ en later op de middelbare dat ik ‘op school zat en geen theekransje hield met vriendinnen’... ik zat van de eerste regelmatig met stoel en tafel op de gang. Mijn vader zei met regelmaat dat ik liever lui dan moe was.

Uit mijn Cito toets kwam LBO-niveau uit. Mijn leraren vonden dat ik mavo-havo aan kon. Helaas vond de school, waar ik naartoe zou gaan, dat ik geen mavo-havo aan zou kunnen (ze keken hierin vroeger alleen naar wat de Cito toets aan gaf) en dus kon ik daar net aan mavo doen.

Als kind was ik dromerig, ik had een rijke fantasie. Een opstel voor Nederlands schrijven was geen probleem. Ik scoorde hiermee altijd hoog. Later met tekenen en handarbeid op de mavo: mijn projecten werden altijd tentoongesteld bij openbare dagen. Tot afgunst van bepaalde klasgenoten (kon er echt niks aan doen).

Na drie maanden mavo vond mijn mentrix dat ik zeer zeker naar de havo kon. Ik vond van niet, want de leerlingen daar waren niet echt ‘mijn ding’. Ik bleef liever op de mavo hangen.

Na de mavo nog heel wat andere opleidingen gevolgd (7!) en niet afgemaakt. Uiteindelijk 1 mbo4 diploma (26 jaar) en 1 hbo (deeltijd) alleen mijn propedeuse behaald (32 jaar). Ik ben gestopt in het derde jaar wegens privé omstandigheden. Later niet meer kunnen oppakken omdat het voor mij, helaas, onbetaalbaar was geworden.

Mijn geheugen qua datum/dingen etc. was tot 2011 hartstikke goed. Ik kon de dingen onthouden, ook al zette ik deze niet in mijn agenda. Ik werd ‘de lopende agenda’ van de familie genoemd. Wat er gebeurd is dat ik sindsdien een vergiet ben, is voor mij slechts een raadsel. Als ik nu niks noteer in mijn agenda, dan vergeet ik het gewoon.
Wel ben ik op sommige dagen zo ‘traag as dikke stront’ en op andere dagen juist niet. Ene dag kan ik veel ruis van buitenaf verdragen, andere dag helemaal niet, complete chaos.

Tijdens gesprekken voeren, raak ik het draadje vaak kwijt. Vraag dan ook meerdere malen ‘hoe ik op dat onderwerp ben uitgekomen’...
De interactie met mensen is eigenlijk hetzelfde als met mijn huishouden: ik ben de draad kwijt. Alles is schoon (gestoft, gestofzuigd, gedweild) en dan wil ik gaan opruimen/spullen uitzoeken om weg te doen, en vervolgens ben ik een halve dag verder en de spullen staan er nu nog (ben al 7 jaar bezig...). Wil al jaren een rustige woonkamer en op 1 of andere reden lukt me dit niet. Emotionele waarde aan prullaria, of ik kan het zeker nog een keer gebruiken (not). Ik heb 1 kamer vol met spullen in dozen en vuilniszakken staan. En de schuur staat ook nokkie vol...

Wat ik vervelend vind, is dat ik niet goed kan inschatten wanneer ik bijvb. iets kan vragen of zeggen. Ik zie het gewoon niet. Voorbeeld: op het moment dat mijn vriend van de rechter naar de linker baan wilt gaan, ivm invoegend verkeer, stel ik hem een vraag. 🙈 Herkennen jullie dit?
reactie op @fienhoffman:
Jorien Van d - van R @fienhoffman​ ik herken ongeveer alles wat je zegt! zelf kreeg ik de diagnose ruim 7 jaar geleden toen ik 20 was en heb ik redelijk kunnen bepalen wie ik nu ben maar het blijft verwarrend en zoeken. ik zat toen met enorme opluchting maar ook met spijt van hoe ik eerder niet functioneerde.  ik ben vrij intelligent en heb dat ook mijn hele jeugd gehoord. verwachtingen lagen torenhoog. na de diagnose en met medicatie (nu 2x 36 mg metylfenidaad mylan en 1x 10 mg) kon ik opeens leren en mijn intelligentie inzetten! maar zelf nu merk ik dat die bewijsdrang en hoge verwachtingen er nog zijn. alleen is daarnaast ruimte gekomen voor anderen en wil ik alles doen om het opgebouwde sociale 'goed' te doen. gaat absoluut niet vanzelf helaas..

en het rondjes denken over wanneer je iets op het goede moment zegt. Ja! precies dat! ik kan zo onhandig zijn. soms brengt me dat wel conflict of onzekerheid maar als ik terugkijk brengt het me ook veel heerlijke momenten. het is natuurlijk afhankelijk van hoe je omgeving ermee om kan gaan. en het blijft altijd de eeuwige strijd tussen je willen /moeten aanpassen en jezelf kunnen zijn zo voel ik het ten minste. Dus eigenlijk hier nog steeds soms 2 personen. een heel zelfverzekerd en creatieve vrouw die in oplossingen denkt en een heel onzeker en doemdenkende vrouw waarbij alles soms te veel wordt en er kortsluiting ontstaat. adhd en ADD blijven na de diagnose gewoon bestaan merk ik nu jaren later. de eerste opluchting van goed functioneren is er af en dan komt er weer plaats voor twijfel en angst. paniek en boosheid en frustratie. en sja hoe deal je daar dan weer mee. want ik kon toch nu alles? blijf vooral lekker posten en delen, dat helpt enorm! je bent zeker niet alleen.
4 maanden geleden

Beantwoorden

Fien Hoffman 5 maanden geleden geplaatst
@lindaschrievers Dank voor het reageren!

Concerta geeft mij rust in mijn gedachtes. Ik slik deze nu 4 maanden. Ben minder conflict gevoelig, ook al heb ik gelijk, ik kom niet meer met bewijzen om mijn gelijk te halen, ik kan eerder mijn excuses aanbieden, ik kan meer relatieveren en het lijkt wel of ik minder dwangmatig ben dan normaal gesproken. Maar ik werd de afgelopen tijd wel depressiever. Afgelopen zomer een ingrijpend life-event meegemaakt, wat ik hieraan koppelde. Mijn psychiater dacht eerst dat het aan de Concerta lag, maar naar doorvragen (schuld gevoelens etc.) blijkt toch mijn depressie weer naar boven te zijn gekomen. Dus vandaar dat de bupropion werd toegevoegd aan mijn medicatielijst.

Mijn moeder leest nu twee boeken om inzicht te krijgen over ADHD (oa hyper sapiens) en ze herkent echt, echt heel veel van mij hierin. Ze wilde graag dat dit een jaar of 25 terug al was gediagnosticeerd. Dan had ze hierop kunnen inspelen. Ze begreep mij vroeger heel vaak niet, en bestempelde mij dan met ‘Ohhh, echt Fien weer hoor!....’ als mijn moeder de boeken uit heeft gelezen, gaat deze naar mijn middelste zusje. Mijn jongste zusje heeft nl veel kenmerken van ADD. Dit weet ze, maar voor haar onbelangrijk om echt de diagnose te krijgen.

Ik ben momenteel niet werkzaam.
Juud G. 5 maanden geleden geplaatst
Beste Fien,

Dank je wel voor je verhaal. Goed dat je je verhaal deelt met ons! En ook fijn dat je moeder ermee bezig is. Dat moet toch wat steun geven lijkt me. En wij op het ADHD forum steuben je ook ;-)

Je gaat nu door een heel lastige tijd, maar ik ben wel benieuwd naar wat je schrijft over de VOORDELEN van je ADHD gedrag: Je schrijft: ' Maar ADHD geeft mij wel fantasie, creativiteit, directheid, hoog gevoeligheid (intuïtie), inlevingsvermogen (ook al zegt onderzoek dat dit niet zo is), volharding als iets mij waard is, rechtvaardigheidsgevoel, humor, probleemoplossend, vindingrijk, medeleven, vastberadenheid en enthousiasme".

Wat doe je daar op dit moment mee? Volg je een creatieve cursus, of doe je aan schilderen thuis of knutselen of noem maar op....wat zijn je passies? Of heb je recent nog iets nieuws geleerd dmv een youtube filmpje bijvoorbeeld. En verder doe je aan sport of bewegen of wandelen of lekker fietsen?

En je geeft ook aan dat je enthousiast en vastberaden kan zijn en dat je kan volharden als je echt iets wilt, of waarschijnlijk als je het interessant vindt. Ben benieuwd op welk vlak dat dan is. Wat zijn je passies en interesse gebieden? 

We horen graag van je! Groetjes.

 
reactie op @judithgeelen:
Fien Hoffman @judithgeelen Hi Judith,

Dank je wel voor jouw reactie! Lief dat je reageert.

Momenteel doe ik niks. Maar voor mijn depressie deed ik thuis schilderen, korte verhaaltjes schrijven. Ik deed vaak mee aan een diy swap via Instagram. In 2003 ooit aan een verhaal begonnen te schrijven. Hoop deze volgend jaar af te krijgen. Of het jaar daarop. ;-) Het heeft geen haast.
Vorig jaar begonnen aan een blog. Maar na twee dingen te hebben gepost ging het met mij slecht. Wellicht dat ik het volgend jaar oppak.

Om rustig te worden deed ik veel wandelen in de natuur. Nu ben ik al blij als ik 1 activiteit per dag heb kunnen doen. Aan sporten heb ik een broertje dood aan...

Als iets echt mijn interesse heeft, dan geef ik 100%. Kan zijn een baan, opleiding etc. Het enige nadeel is wel, dat ik dan ook alle bijzaken omtrent het onderwerp wil weten. En daar kan soms even wat langer tijd in gaan zitten. Als ik een doel voor ogen hebt, en deze lijkt onbereikbaar, bereik ik deze uiteindelijk toch via vele omwegen. Mijn interessegebieden zijn oa: menselijk anatomie, geneesmiddelen, alternatieve geneeswijzen.


5 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen 5 maanden geleden geplaatst
Haha, hoeveel boeken kun je tegelijk lezen met focus?! 

Hypersapiens heeft mij ontzettend goed geholpen!! http://www.adhdnetwerk.nl/Content/Downloads/Stand%20van%20Zaken%20-%20ADHD%20bij%20volwassenen%20-%20NTvG%20-%202017.pdf 
Dit is daar een goede toevoeging bij: de stand van zaken rond ADHD anno 2017 

Ik denk dat het heel mooi en lief bedoeld is dat we ons op onze mooie kanten moeten richten van ADHD. Maar het is ook gezond @fienhoffman​ om een periode te 'rouwen' over hoeveel last je hebt gehad van de vervelende kanten van ADHD. 

De diagnose heeft mij erg geholpen om te accepteren dat ik dus al die tijd niet gek was, maar dat er een reden was waarom dingen mij soms fantastisch afgaan en soms ook helemaal niet. Dat ik altijd dezelfde 'fouten' blijf maken. Dat ik me vaak (daar is ie weer) 'Teigetje' voel (winnie de pooh) super leuk en vrolijk, maar van binnen vaak verdrietig en schuldig. 

Als je daar mee om leert te gaan, ontstaat er veel ruimte voor de positieve kanten! Die ruimte ga je niet vinden met 6 boeken tegelijk lezen denk ik trouwens :-P 
Die ruimte en stilte kan ook beangstigend zijn, vanwege onrust en hang naar prikkels. Maar uiteindelijk is die stilte heel fijn om op te laden. 


reactie op @andriesb:
Fien Hoffman Dank voor het delen!

Ik hou van lezen ;-) vandaar meerdere boeken tegelijk ook. Nu ik een Kobo e-reader heb, gaat dit een stuk makkelijker! En is mijn nachtkastje geen verlengstuk van mijn boekenkast meer 🙈😂.

Stiltes kunnen ook mooi zijn. Daar ben ik niet bang voor.

Ik herken wat jij zegt, over dat de diagnose je heeft geholpen en dat je al die tijd niet ‘gek’ was. Voor mij is de diagnose aan de ene kant een geruststelling. En, zoals ik eerder schreef, aan de andere kant vraag ik me af waar de ADHD eindigt en waar mijn eigen persoonlijkheid begint.


5 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen Die vraag is ook haast niet te beantwoorden hè. Zeker niet omdat veel psychologen daar niet over uit zijn. Het is wel één van de vragen die ik ook heb en me de komende tijd in zal verdiepen. 
4 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
War Hoofd 5 maanden geleden geplaatst
Grotendeels is je verhaal herkenbaar Fien. Ik denk voor vele mensen hier.
Neem je tijd om je diagnose een plekje te geven, dat duurt even en komt en gaat. Ik weet het ruim anderhalf jaar pas en ben daar nog niet mee klaar al denk ik soms van wel. Ik dacht ook add te hebben maar de h zit er echt wel in als je verder kijkt. En het is balen aan de ene kant maar fijn aan de andere kant. Nu kun je gericht rekening houden met veel dingen zoals tijd, plannen etc. Ik heb beslist minder chaos in afspraken sinds ik het weet en er meer rekening mee hou. Nu check ik echt eerst mijn agenda ipv uit het hoofd en dan dubbel iets hebben enz.....
En last nut not least.....ik kan mezelf iets beter vergeven. Kan iets milder naar mezelf kijken ipv mezelf snoeihard te veroordelen en behandelen.  
reactie op @warhoofd:
Fien Hoffman Heb jij misschien ook een groepsbehanding ‘omgaan met ADHD’ bijgewoond? Zou deze afgelopen zomer hebben bijgewoond, maar dat ging niet door.

‘Hard zijn voor jezelf’ is iets wat ik vaak als feedback kreeg. Mezelf vergeven gaat een stukje makkelijker nu ik ouder word.

Denk dat het een heel ander iets was geweest als ik de diagnose rond mijn 16e had gekregen.
5 maanden geleden

Beantwoorden

War Hoofd Nee ik heb bewust geen groepsbehandeling gedaan. Ik weet hoe dat werkt (beroepshalve) en.mezelf kennende ga ik dan keurig gewenst gedrag zitten vertonen. En dan komt er niks van terecht in de zin van dat ik er niet uithaal wat zou moeten. 
5 maanden geleden

Beantwoorden

Fien Hoffman 🙈 Oh, zo herkenbaar, ‘keurig gewenst gedrag’...
5 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen Héél herkenbaar. 
Sowieso vond ik 8 maanden 3 dagen in de week groepstherapie waardeloos. 
Súper goed voor de structuur en voor het onder de mensen zijn in een donkere periode waarin ik anders alleen thuis had gezeten. Maar qua stappen maken, nee. één één op één gesprek heeft bij mij meer zin dan 3 volle dagen in een groep. 
4 maanden geleden

Beantwoorden


toon 3 overige reactie(s)
Juud G. 5 maanden geleden geplaatst
Goedemorgen Fien,

Ik heb nog even zitten nadenken, sorry dat het even duurde voordat ik terug schreef.
Als ik je verhaal zo lees, voel ik wel dat je het heel lastig hebt op dit moment. Ik heb mezelf nooit zo gevoeld maar ik doe wel mijn best om me een beetje in te leven...
En ik kan me trouwens ook wel voorstellen dat wat Andries zegt hierboven ; dat je moet rouwen en leren accepteren en dat je een lange tijd nodig kan hebben om een diagnose te verwerken. En dat je dat nu aan het doen ben ( zie je verhaal). 

Maar...Ik was wel meteen getriggered over die D.Y.I swap op insta. Ik had er nog nooit over gehoord, en meeteen opgezocht. Wat een leuk idee zeg! Dan heb ik meteen zin om dat uit te gaan proberen ;-)

Dadelijk ga ik trouwens naar de fitness, ik heb er niet heel erg zin in maar... ik ga deze keer met een vriendin voor het eerst samen met haar en zij is heel gezellig en leuk, dus met dat sporten komt het dan ook wel goed. 

En ik heb vandaag voor het eerst een nieuw app gebruikt hij heet 'fabulous' en deze app gaat me helpen om bepaalde routines aan te leren. Volgens mij wel handig want ik heb geen adhd, maar ik vergeet ook wel wat dingen. En ik heb ook behoefte aan bepaalde routines en structuur.

En verder was ik wel weer benieuwd naar je interesses voor menselijk anatomie, geneesmiddelen en alternatieve geneeswijzen. Ik ben daar niet zo bekend mee, maar ik sta altijd wel open voor nieuw dingen. Ben benieuwd... Hoe werkt dat dan, kan je het ook zelf toepassen in je dagelijks leven, en wat gebeurt er dan?  

groetjes!
reactie op @judithgeelen:
Fien Hoffman Beetje late reactie, sorry!

Hoe bevalt de app? Ben ik wel nieuwsgierig naar!

Buiten mijn sessies bij het GGZ om, heb ik ook sessies bij een ander instituut om om te gaan met hoog gevoeligheid. Dit is een ander soort aanvulling dan wat het reguliere circuit mij te bieden heeft. Dit, omdat ik geloof dat er buiten het lichamelijk en geestelijk aspect, ook nog een ziel bestaat (energetisch). En dat wordt niet behandeld (misschien ook niet eens erkend?) in het reguliere circuit.

Interesse in de menselijke anatomie en geneesmiddelen ivm vorig beroep. Op de middelbare school trok scheikunde, natuurkunde en biologie mij al. En tekenen en handarbeid ;-)

Je schrijft dat je geen AD(H)D hebt, heb je wel raakpunten hiermee?

Fijne woensdag!
4 maanden geleden

Beantwoorden

Juud G. 4 maanden geleden geplaatst
Goedemorgen Fien,

Dank voor je berichtje. Ik ben wel enthousiast over de app. De app zorg ervoor dat je je gedrag gaat veranderen. En ze beginnen 'klein' (een glas water drinken na het wakker worden) maar de app laat je zien dat je zelf je gedrag kan veranderen en nieuwe routines kan inbouwen in je leven. Wanneer je dat' in het klein' lukt kan je steeds grotere dingen aanpakken. En je weet als er iets lukt, je daar blijer van wordt...en dat zorgt dan weer voor meer succeservaringen. Ik heb nu ook een betaald abonnement genomen (e 49,99 euro)

En weet je wat nu zo grappig is. Ik las een stukje in de app, dat je omgeving (partner, vrienden en bekenden) moet inschakelen als 'accountability partners' (helpers). En dat ben jij nu voor mij geworden! Omdat jij ernaar vroeg ben ik er ingedoken en heb ik besloten om een betaald abonnement te nemen. Jouw vraag was de laatste incentive die ik nodig had ;-)

Anyway ik heb zeker affiniteit met adhd/add door een van onze zoons. In groep 5 gaven de leerkrachten aan dat ze een vermoeden hadden van a..d (dit zeiden ze niet letterlijk natuurlijk, wat dat mag niet). En wij herkenden ons ook wel in het verhaal van de leerkrachten. Toen zijn we de molen in gegaan (testen en onderzoek gezondheidszorg). En de uitkomst was dat het kind geen adhd/add stoornis had. Waar het eigenlijk op neerkomt is dat hij in meer of mindere mate wel bepaald gedrag laat zien op school en thuis ook (afgeleid zijn, dromen, hyperfocus, veel moeite met bepaalde executieve functies/werkgeheugen). Maar dat de mate waarin het hem belemmert op school en thuis, niet zo groot is dat je van een 'stoornis' kan spreken.

Dat gesprek in groep 5 is nu precies 1 jaar geleden. En ik heb dus tussen toen en nu, de nodige (luister)boeken, websites, events en workshops gedaan op dit gebied. En ook met diverse experts gesproken. En daar heel veel van geleerd...dus vandaar dat ik zo vrij ben om zo nu en dan iets 'posten' op dit forum.

Fijne donderdag!

reactie op @judithgeelen:
Andries McQueen @judithgeelen​ Dus eigenlijk komt het er op neer dat hij aan alle kenmerken voldoet maar er 'niet genoeg last van heeft'? Maar het was wel zo opmerkelijk dat de school dit aan jullie adviseerde? 
4 maanden geleden

Beantwoorden

Inge J. 4 maanden geleden geplaatst
Hoi Fien, welkom!

Ik vond je voorstelrondje heel mooi om te lezen, ook hoe je dingen levendig omschrijft. Ik kan wel merken dat er bij jou veel in je om gaat en daar herken ik me erg in. Lijkt me leuk om je beter te leren kennen!

Inge
reactie op @ingej:
Fien Hoffman :-)
4 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen 2 maanden geleden geplaatst
Hoe gaat het inmiddels met jullie allemaal? 
reactie op @andriesb:
Fien Hoffman Ups & downs. En met jou, @andriesb ?
1 maand geleden

Beantwoorden

Charlotte Stoop 1 maand geleden geplaatst
Ik herken ook veel dingen in je verhaal Fien. De issues op school (op elk rapport van de middelbare school stond dat ik teveel kletste haha), laag ingeschat worden vanwege een lage Cito-score, denken dat ik lui was, en de gevoeligheid voor depressie. Daarnaast heb ik de diagnose ook pas gekregen op mijn 23e.. dit na alle schoolperikelen en het voltooien van een HBO-opleiding. Inmiddels heb ik nu ook een Universitair diploma in handen.. dit had niemand vooraf gedacht, want VMBO-kader zou voor mij volgens de juf in groep 8 het hoogst haalbaar zijn voor mij.. Kortom, ik had achteraf gezien heel graag eerder de diagnose willen hebben, zodat hier ook beter op kon worden ingespeeld en ik veel minder het gevoel zou hebben dat ik “gek” of “dom” ben oid. Ik had ook grote moeite met het beginnen en maken van huiswerk, omdat het me gedurende de middelbare school niets kon schelen. Daarnaast was mijn vader streng qua huiswerk en kreeg ik vanuit mijn vader vaak het idee dat hij me lui vond. Hier heb ik ook last van gehad. Het gekke/grappige is dat ik nu juist erg hard werk en studeren “leuk” vind. Zo is het leren voor de Universiteit en HBO mij makkelijk afgegaan (ondanks het feit dat ik erge faalangst heb). Waarschijnlijk omdat mijn interesse daarin ligt en ik gedurende mijn hele leven (wss juist door de ADHD, mijn continue drang naar bevestiging en mijn perfectionisme) een groot doorzettingsvermogen heb ontwikkeld. Ik had toch liever eerder de diagnose gekregen, zodat ik al mijn gevoelens en gedragingen veel beter zou kunnen plaatsen en relativeren en veel minder onzeker zou zijn. Ik heb er nu nog steeds moeite mee en het kan doodvermoeiend zijn.
Bedankt voor het delen :)
reactie op @charlotte:
Fien Hoffman Hi @charlottestoop ! ♡

Dank voor het delen! Zooo herkenbaar! Mijn vader zette mij op huiswerkcursus in het eerste jaar... 75 gulden per maand. In het tweede jaar hoefde ik niet meer heen te gaan, kreeg ik die 75 gulden per maand zelf, onder de voorwaarden dat, indien mijn cijfers achteruit gingen en ik geen huiswerk maakte, ik weer terug moest naar de cursus... Dat motiveerde mij enorm. Ook om mezelf te bewijzen. En dat heb ik nog steeds. Mijn basiskennis is heel breed.

Als ik nu het geld had gehad, dan had ik mijn HBO zeer zeker afgerond & waarschijnlijk ook naar de UvA gegaan. Maar leven loopt zoals het loopt. ;-)

Over ADHD: hier ook indd heel spijtig dat deze pas op veel latere leeftijd werd ontdekt! Met medicatie die ik nu gebruik, had ik het verder kunnen schoppen dan de feitelijke resultaten nu. Maarrrr: nooit te oud om verder te leren. Als ons zoontje wat ouder is, wil ik zeker weer een studie gaan oppakken. Ik denk alleen niet meer dat ik mijn studie jurische dienstverlening oppak. Ik vind leren ook heel fijn, vooral als het mijn interesse heeft. ;-)
1 maand geleden

Beantwoorden

Charlotte Stoop Haha snap dat die huiswerkklas wel voor wat motivatie zorgde haha! Ik heb van de 3e tot en met de 6e in België op school gezeten, nou toen heb ik ook wel geleerd wat discipline is haha! Jeetje, wat zijn ze daar streng. Ik had het wel ff nodig ;)

En ja, je bent nooit te oud om te leren! En ik heb idd ook geleerd dat het leven vaak totaal niet verloopt zoals je dat vooraf in gedachten had.. Hoeft gelukkig niet erg te zijn besef ik nu! Ik ga vanaf volgende week ook weer een opleiding volgen en kijk er naar uit :) Geld is bij mij ook dingetje hoor.. gat in mijn hand haha. Moet lang sparen voor dingen. Heb nu ook nog geen auto. Alles op z’n tijd, we kunnen het!
1 maand geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 18 November 2018 om 16:24
Aantal lezers 34
Aantal reacties 28