Heeft mijn partner ADHD?

Laatste reactie 13/12/2019 01:27 door Dirk van den
· Markeren als ongelezen
Jorien Van d - van R 1 jaar geleden geplaatst
Ik weet niet of ik bij dit onderwerp goed zit maar het lijkt mij het meest passend hier. 

Ik ben bijna 28 jaar en heb zelf ruim 7 jaar de diagnose ADHD. Mijn man heeft er ook altijd trekjes van gehad maar ik heb eerlijk gezegd altijd gedacht dat hij het (net niet) had. Nu begin ik echter steeds meer te twijfelen. Mijn man is in 7 jaar 1x van beroep gewisseld (gymdocent naar assistent makelaar) maar in de eerste jaren wel 5 keer van baan. Nu heeft hij al een tijdje een baan en studeert hij voor makelaar. Dit wil niet echt opschieten. Hij stelt studeren constant uit, kan zich onvoldoende concentreren en is onzeker. Ritme heeft hij er niet in. Hij is ook super onrustig. Kan geen dag gewoon thuisblijven. Hij moet altijd onderweg zijn ook al is hij ook altijd moe en heeft hij weinig energie. Ook in zijn baan is hij onrustig maar hij blijft er gelukkig vooralsnog wel bij. Ik denk dat hij zich deels enorm vermaakt vanwege de afwisseling maar ook dat hij zich verplicht voelt in ieder geval vanwege zijn studie. Ik dacht altijd dat werken goed ging, maar hij geeft de laatste tijd steeds vaker aan dat hij alles zo snel mogelijk doet op werk omdat hij het anders vergeet. Hij deelt zijn hele dag ook vol in en vergeet dan vaak te eten. Ook werkt hij tot steeds later omdat hij niet voldoende nadenkt over hoe hij zijn afspraken indeelt. Thuis doet hij weinig aan huishouden e.d. de hond uitlaten, boodschappen doen en koken hebben een hele strakke structuur waardoor dat lukt. Maar alles wat ik verder binnen huis structureer lukt hem voor geen meter. Ook sporten doet hii wisselend. Hij wil graag ritme hierin maar wisselt steeds van sport. En dan sport hij een paar weken heel veel en dan laat hij het weer vallen.

Ik heb laatst voorzichtig grappend genoemd dat hij ook wel wat heeft van ADHD. Hij ging er serieus op in, zei dat ik altijd had gezegd dat hij het vast niet had en dat hij daar een beetje vanuit was gegaan. Dat het wel af en toe door zijn hoofd heeft gespookt. Hij gaat er over nadenken of hij ee iets mee wil zegt hij. Nu als ik het opbreng reageert hij heel kribbig. Terwijl hij er wel opeens over begint als zijn ouders er zijn en dan zegt dat hij het misschien ook wel heeft. Ik weet dat hij zelf op een rijtje moet zetten wat hij ermee wil. Maar voor mij is het net alsof er een luik voor mijn ogen weg is. Ik irriteer en verwonder me enorm over hoe hij op veel gebieden niet functioneert. Ik denk steeds ; zie je wel dit kan niet alleen maar aan mij liggen! Het hem ondersteunen en structureren doe ik met liefde maar het put me uit. Het is namelijk niet zo dat het bij mij allemaal vanzelf gaat. Ik ga zelfs soms aan mijn eigen functioneren met ADHD weer twijfelen. Bijvoorbeeld of ik wel de juiste medicatie hoeveelheid heb om alle ballen omhoog te houden. Ik ben zo moe van alles regelen en in de gaten houden.

Heeft iemand er ervaring mee ? 2 met ADHD (misschien)? En degenen zonder ADHD waarbij de partner ADHD heeft, herkennen jullie mijn beschrijving? Ik wil niet dat mijn ADHD bril mijn beoordeling beïnvloedt maar ik wil ook weten of het klopt en waar het anders mis gaat. Dankjulliewel alvast voor reageren!
War Hoofd 1 jaar geleden geplaatst
Of hij er iets mee wil kan hij alleen zelf beslissen. Wat je echter niet meer voor hem zou lunnen doen is ook voor hem nadenken en doen. Dat moet hij zelf doen, hij is verantwoordelijk voor zichzelf. 
Het is net wat je zelf zegt, je moet al moeite genoeg voor jezelf doen en tenslotte is hij volwassen en ben je niet zijn moeder. 
Dat hij vaak veranderd van sport bijv, laat hem.  Hij komt er vanzelf achter dat dat mogelijk niet handig is. 
Leg een planner in huis neer, schrijf daarin op wat je allemaal moet doen in huis en schrijf wanneer het wiens beurt is om te koken,  wanneer jullie moeten werken, sociale afspraken etc. 
Dan kan hij de rest verder zelf  uitzoeken, hij komt ooit op een punt waarop hij zelf inziet dat hij de zaken anders moet aanpakken. 
Andries McQueen 1 jaar geleden geplaatst
@jorienvandvanr​ Ik ben het deels wel en deels niet eens met bovenstaande 2 reacties. 

Jij merkt steeds meer in hoeveel opzichten hij niet goed functioneert. Dat kan killing werken in een relatie. Je kunt dat heel lang opvangen door inderdaad te ondersteunen met structuur en ritme. 
Dat is super nobel van je dat je dat doet voor je partner. Hij heeft het ook nodig. Hij zal kwaliteiten hebben waar jij weer op kan bouwen. 

Er kan een moment komen dat je uitgeput raakt van het helpen, en dan ben je inderdaad zijn moeder en therapeute niet. 

Op dat moment is hij wel degelijk verantwoordelijk voor zijn eigen proces, of hij wel of niet onderzoek laat doen, of hij wel of niet gericht de dingen aanpakt waar jullie samen tegenaan lopen. 

Dat hij niet naar een ADHD instantie rent om zich te laten onderzoeken is niet verrassend. Dat is een enorme drempel. Geef het tijd, masseer het in, praat er over, gebruik zeker geen druk om hem zover te krijgen. 

Op het moment dat hij dan nog blijft vastlopen en daardoor er teveel druk op jou staat kun je er voor kiezen om hem dan vast te laten lopen. Vaak is dat bij mensen die weglopen voor hun problemen helaas de enige manier om te beseffen dat er wel degelijk dingen zijn die aangepakt moeten worden. 
Jorien Van d - van R 1 jaar geleden geplaatst
Bedankt voor jullie reacties! Tot nu toe nog weinig nieuws. Hij heeft aangegeven dat hij in zijn eigen tempo ermee bezig wil gaan. Ik laat het dus voor nu zover het me lukt met rust wat betreft erover beginnen etc. Enorm lastig vind ik wel, want ik zie nu bijvoorbeeld alweer dat zijn studie helemaal stil staat terwijl hij weer een soort hyper focus op sporten lijkt te hebben. Maar ik hou me in. Wat wel lastig is, is wanneer het ook op mij invloed heeft. Als ik bijvoorbeeld in huis en met onze hond van alles aan het opvangen ben omdat hij daar totaal niet aan denkt en het ook niet echt doet. Herfst is daarnaast niet mijn favoriete seizoen en lekker de haard aan en thuis zijn vind ik dan prima. Maar hij heeft nog meer dan normaal geen enkel moment rust. Vanuit werk gaat ie meteen wel weer iets verzinnen om te doen. Ik krijg het nauwelijks voor elkaar even leuk met elkaar iets te doen (en als we er wel alletwee zijn is hij of zijn we alletwee kapot van drukte op werk). 

Dus, afwachten maar af en toe wel echt met moeite. Dus mochten jullie daar nog adviezen voor hebben,  heel graag 😉
Andries McQueen 1 jaar geleden geplaatst
@jorienvandvanr Wat goed om weer wat van je te horen. 

Je zou willen hè, dat hij 2 weken later ineens naar de dokter gaat voor een verwijzing ;-) 
Dat hij al aangeeft dat hij er iets mee gaat doen, alleen op zijn eigen tempo vind ik al winst. 
De meesten reageren eerst flink afwijzend. 
Trek er maar gerust maanden voor uit. 
Speel ondertussen niet zijn moeder, en als het zijn taak is om de hond eten te geven moet jij het vooral niet doen. Ja dat is zielig voor de hond. 

Toevallig las ik vanavond dit artikel: 

http://www.adhdnetwerk.nl/ADHD.aspx?id=493&idam=96 

Wetenschappelijk onderzoek naar intimiteit in relatie met een persoon met ADHD. 

Vooral de onderste alinea moet je eens lezen. 

Het is aanvoelen wanneer je moet stimuleren, geduld moet hebben, boos moet zijn, zorgend moet zijn, begripvol of juist niet etc. 
Als je steeds meer merkt dat je relatie onder druk komt te staan en jij het niet gaat trekken, mag je dat rustig aangeven. 

Die adviezen kunnen we niet op een forum geven. Daar zijn therapeuten voor. 
Jorien Van d - van R 1 jaar geleden geplaatst
Bedankt voor al jullie adviezen enige tijd geleden! ik hoop dat jullie me nog eens zouden willen helpen.. @andriesb @warhoofd

@mathieuwouters@mathieuwouters@mathieuwouters

Mijn man trok zich sinds ons gesprek steeds meer terug. Uiteindelijk had ik door dat hij vluchtte, ook wel echt van mij. Steeds onderweg. Zijn ouders begonnen ook dingen aan te geven en gingen met hem de confrontatie aan met mij erbij. Iets later heb ik nog eens echt goed moeten huilen omdat ik er zelf doorheen zit. Hij was heel begripvol en zei dat ie 'alles beter ging doen'. ik zei dat ik dat niet wil, ik wil dat hij kijkt wat hij nodig heeft en zorgt dat het met hem beter zal gaan. Hij reageert heel wisselend. Verweet mij de ene keer dat ik hem dingen aanpraat maar gaf ook constant aan moe te zijn. Ik voelde me steeds meer onzeker en afgewezen en heb hem gisteren directer gevraagd of er iets speelt met hem en aangegeven dat hij mij onzeker maakt. Uiteindelijk braken we alle twee. Hij geeft aan dat hij zich opgesloten voelt in dit leven nu. Hij zou het liefste terug gaan in de tijd. meer zorgeloos zijn en meer tevreden zijn met minder dingen.  samen een huis hebben en werken e.d. lijkt hem zwaar te vallen. Hij betrekt dit enorm op onze relatie. dat wij samen elkaar ongelukkig maken nu. Hij is heel onduidelijk in of hij bedoelt dat hij denkt dat het een groot probleem is en het niet meer goed komt, of Dat hij nu alleen even rust nodig heeft. hij is uiteindelijk gister weg gegaan en gaat een paar dagen ergens anders zitten. we hebben wel app en bel contact en hij is even langs geweest voor kleding e.d. Op zo'n moment huilen we alletwee en zoeken we elkaar veel op. Ook knuffelen en een kus etc. Voor mij geeft dat veel onduidelijkheid want mag ik hoop hebben dat het goed komt? en moet ik die hoop willen hebben?

Gister dacht ik vooral aan hem en wat er bij hem zit. ik zie burn out klachten bij hem en herken ADHD trekken. ik voelde het gister heel rg alsof dit ervoor zorgt dat het niet goed gaat. Vandaag wissel ik per minuut van gedachten. ik denk ook veel na over mijn (soms beperkt) functioneren. vraag ik te veel, geef ik teveel druk etc. Ik lees sites over relatietherapie en dit trekt me aan. ik weet niet of hij hier aan toe is. Vooral nu hij rust wil. Alle advies is welkom!
Sindi Press 1 week geleden geplaatst
Waarom niet gewoon een afspraak maken bij de huisarts en een speciale test voor ADHD maken. Ben je toch van alle onzekerheid af..
reactie op @sindipress:
Dirk van den Broek inderdaad, zou het ook niet moeilijker maken dan het is. 

Heb je twijfels over ADHD? Gewoon verwijsbrief via de huisarts aanvragen en gaan met die banaan.
22 uur geleden

Beantwoorden

Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 19 October 2018 om 11:05
Aantal lezers 26
Aantal reacties 8