Gek worden... liefde...

Laatste reactie 08/03/2019 18:41 door Coen
· Markeren als ongelezen
Mariska de wit 1 jaar geleden geplaatst
Momenteel ben ik gebroken van liefdesverdriet...... en ik besef nu dat de adhd hier wellicht een enorm aandeel in heeft. Ik ben nog niet onder behandeling geweest... maar heb net pas de voorlopige diagnose adhd gekregen en ben 38..... Echt vreselijk dat ik nu pas ontdek waar al mijn problemen vandaan komen. En net te laat.... Ik ben de liefde van mijn leven kwijt. Er is heel veel onrecht in het spel Ik vraag mij ook heel erg af of liefdesverdriet bij mensen met adhd 1000x erger is.... want Ik voel me zo ontzettend ziek van verdriet. Ik woog 58 en nu 49 kilo na vier weken. Ik begrijp het allemaal niet. Ik word gek van de wat als... en waarom. Ik ben zo in de war het doet zo'n pijn en ik snap het allemaal niet meer, en heb geen enkele controle over mijn gevoelens! Hellup ik voel mij zo vaak zo radeloos...  Mariska
reactie op @mariskadewit:
Coen Olde Bijvank dat is vervelend om te lezen @mariskadewit​ ben je ondertussen al over de relatiebreuk heen.. of zit het nog steeds goed dwars?


4 maanden geleden

Beantwoorden

Ron J 1 jaar geleden geplaatst
Het is niet vreselijk om te weten waar veel problemen vandaan komen, maar juist goed dat het nu is onderkent. Ik zit in een dergelijke situatie, al is het nog niet helemaal te laat, ik besef juist met mijn medicijnen en hoe ik het afgelopen jaar gezeten heb, dat merk nu veel minder moeite heb om beslissingen te nemen om haar te laten gaan omdat de medicatie mij wat dapperder maakt en wat meer open. Ik weet echter wel dat ik niet de leukste ben geweest afgelopen jaar om mee samen te leven en uit dat oogpunt ben ik juist van mening dat ik egoistisch zou zijn als ik haar niet haar leven terug geef maar laten aanklampen in de wetenschap dat ik ben veranderd en de relatie nooit meer zou worden zoals die een paar jaar geleden was. Mijn liefdesverdriet zal dus minder heftig zijn. Het zal wel jammer zijn dat net nu je adhd is ontdekt en ik neem aan je hiervoor medicatie krijgt of gaat krijgen het mis loopt met je liefde van je leven. Kun je hem nog overtuigen van het feit dat je met medicatie echt beter zal functioneren wat de relatie opnieuw kan doen opbloeien? Sterkte iig.
Rafael Schelhaas 11 maanden geleden geplaatst
Voelen wij dingen sterker dan anderen. JAZEKER! tot het ziekelijke aan toe soms. Als daar dan nog schuldgevoel bij komt dan kunnen wij ons volgens mij heel goed martelen ook bewust of onbewust.

Onrecht kunnen volgens mij ook heel veel adhd-ers niet tegen. Zit een beetje in ons systeem.

Wat bij mij in alle gevallen heel erg veel helpt is de voor en tegens tegen over elkaar op papier zetten. Is hij bij jou weggegaan, nou schrijf op wat je na voor voordelen hebt en nadelen. en probeer logisch na te denken inplaats van je gek te maken, komt het nog goed? wat is er fout gegaan? wat lag er aan mij, wat lag er aan hem, hoe kun je het beter doen... probeer je gevoel gewoon te voelen maar er niet in mee te gaan, want een gevoel is een moment opname... probeer je hoofd erbij te houden en goed na te denken over hoe en wat. misschien je het over een paar dagen dan weer wat anders..
reactie op @rafaelschelhaas2:
Mariska de wit Dank je wel... ik begrijp het, het helpt. Een fijne reactie waar ik herkenning en steun aan heb.... ik hoop zo dat ik mij beter ga voelen. Ik doe ontzettend mijn best... maar voor nu... lukt het niet om het los te laten. Ik sterf duizend doden... 😓
11 maanden geleden

Beantwoorden

Jorna Postma 11 maanden geleden geplaatst
Het is heel erg goed mogelijk dat ongediagnosticeerde (en dus onbehandelde en/of onderkende) ADHD een hele grote factor heeft gespeeld in het stranden van je relatie. 'Met de kennis van nu' hadden sommigen van mijn vorige relaties het misschien wel gered, nu ik weet van mijn ADHD en ook wat dat kan betekenen voor een partner.

Je hebt nu echt liefdesverdriet en dat is logisch. Dit gevoel mag er ook echt zijn. Het is nu gewoon echt even superk*t. Weet en heb er vertrouwen in dat dit gevoel weer voorbijgaat. Echt! 

Het in je hoofd malen van de wat alsen en de had ik maaren wordt je niet beter. Het is gebeurd en er is geen enkele hoeveelheid schuldgevoel en had ik maar en wat als die dat kunnen veranderen. Hiermee maak je jezelf nog meer overstuur dan dat je al bent. Dit in cirkeltjes denken en malen is een typische ADHD eigenschap, die je niet helpt, in geen enkele situatie eigenlijk.
Wat je kunt doen om deze gedachten te stoppen is schrijven. Koop een notitieboekje en schrijf, Schrijf alles eruit. Wat je voelt. Alle wat alsen en had ik maaren en al het onrecht dat je voelt (en inderdaad sterk gevoel voor rechtvaardigheid hoort ook bij ADHD). Dit noem ik een 'braindump' en gebruik ik voor heel veel situaties. Doe het ook echt met pen en papier. En zo kun je ook de dingen opschrijven die Rafael hierboven zegt. 
Daarnaast is een mooie oefening om in een ander boekje of op een ander vel papier een soort 'liefdesbrief'aan jezelf te schrijven. Wat zijn jouw unieke eigenschappen. Wat maakt jou jou. Wat zijn jouw goede eigenschappen. Over een tijdje kun je er dan voor kiezen welke je wilt houden: het boekje met al jouw pijn of de brief aan jezelf. De ander kun je dan ritueel verbranden.

Je relatie kun je er niet mee redden, wel hoe je er mee om kunt gaan.

By the way: mijn ADHD heeft in het verleden zeker 2 relaties gekost, wat op dat moment heel veel pijn heeft gedaan. Nu ben ik dankbaar voor die ervaring, want het heeft me gebracht waar ik nu ben en bij de partner waar ik nu ben. En achteraf is het allemaal ergens goed voor geweest eigenlijk. (en dat voelde ik toen helemaal niet hoor! Ik was ook echt heartbroken, net als jij nu).

Sterkte!
Rafael Schelhaas 11 maanden geleden geplaatst
Mariska, 

En nu even heel logisch meis, dan was hij misschien niet de liefde van je leven. De liefde van je leven is iemand die bij je past, en bij je blijft en die weet hoe je bent. En als dat niet zo is meis dan niet. Als hij terug bij je komt dan is het misschien toch zo, maar blijft niet vasthouden aan iets wat misschien nooit zo had moeten zijn. 

en heb verdriet, maar doe wel je dingen, hij gaat ook door en doet zijn dingen, ga niet vasthouden aan verdriet terwijl er misschien nog veel meer geweldige dingen op je wachten.
doe je ding, ga naar de winkel, kom buiten... praat met je vriendinnen/ vrienden erover... maar blijf er echt niet in hangen... 

Sterkte!
Charlotte Stoop 4 maanden geleden geplaatst
Heel herkenbaar dit.
Ik heb kort geleden hetzelfde ervaren (extreem liefdesverdriet) en ik merk ook dat ik ook echt meer voel dan een gemiddeld mens zonder ADHD. Loodzwaar is het en ik had het gevoel dat ik niet meer normaal kon nadenken of functioneren. Ik voelde me reddeloos en overmand door emoties. En wat ik ook probeer(de) om me beter te voelen en mezelf af te leiden, niets hielp. Mensen in mijn omgeving begrepen het ook niet meer, en zeiden oo een gegeven moment van “kom op, geef het toch geen aandacht meer” en “denk aan leuke dingen”, maar dat lukte me maar heel even! Na 5 minuten voelde ik me weer ellendig en compleet overspoeld en overmand door emoties. De hele dag nam ik in mijn hoofd alle mogelijke scenario’s en verklaringen voor de breuk door tot aan het ziekelijke toe! Maanden lang! Ik maakte mezelf helemaal gek, maar ik kon het gewoon niet stoppen/loslaten! Dit leidde dan weer tot boosheid en machteloosheid naar mezelf toe (“waarom kan je nou niet stoppen met hierover te piekeren!”). Vriendinnen en familie werden echt gek van me op een gegeven moment! Super vervelend!! Vooral omdat ik merkte dat ik gemiddeld veel langer in mijn maag zit met dit soort dingen.. voelde ik me een soort slappeling en aansteller. Nu weet ik dat ADHD er een grote rol in speelt (mijn gedachten niet goed kunnen “stoppen” en steeds maar blijven malen). Zeker als er idd ook nog schuldgevoel bij komt kijken, wat ik ook (onterecht) had.. het enige wat bij mij echt hielp is afleiding zoeken, leuke dingen doen, de pijn accepteren en er tijd overheen laten gaan.. Maarrr, ik worstel hier nog steeds mee, dus kan ook nog steeds tips gebruiken!
Sara Br 4 maanden geleden geplaatst
Vervelende situatie Charlotte. Ik denk dat de emotie en pijn accepteren beter helpt dan ertegen te vechten. Maar zak er ook niet in weg. Weet dat de emoties maar tijdelijk zijn, en dat ze heftiger zijn dan bij andere mensen omdat je nu eenmaal adhd hebt. De emoties van een afstandje observeren dus. Dat helpt mij in soortgelijke situaties.
Charlotte Stoop 4 maanden geleden geplaatst
Dankjewel! Ik ga het proberen :)
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 16 July 2018 om 20:51
Aantal lezers 46
Aantal reacties 10