Even voorstellen..

Laatste reactie 11/03/2019 10:12 door Stephanie
· Markeren als ongelezen
Stephanie De Jong 1 maand geleden geplaatst
Hallo allemaal. Wij zijn nieuw op dit forum. Wij zijn de ouders en zusjes van onze zoon en broertje van ruim 8. Bijna 2 jaar geleden is onze zoon gediagnosticeerd  met forse ADHD.
Vanaf 1jarige leeftijd viel zijn gedrag ons al op. Altijd weglopen, niet (willen) luisteren, geen geduld hebben om met speelgoed te spelen, altijd de (meest bizarre) grenzen opzoeken en nog meer. MAAR: hij is enorm sociaal en houdt van gezelligheid. Hij is niet bang om ergens iets te vragen en stelt zich altijd netjes voor. Maar her heeft ook een andere kant;
Naarmate onze zoon ouder wordt kunnen wij niet zeggen dat het beter gaat. Hij is erg opstandig, luistert niet en doet wat hij wil. Sinds hij op school zit gaat het helaas ook nog niet soepel. In groep 1 en 2 vond hij het heel lastig om op zijn stoel te zitten. Hij was altiid in de weer. Zijn juf toentertijd heeft 1 keer gevraagd of het misschien zou kunnen dat hij ADHD zou hebben. Natuurlijk dachten wij daar ook wel eens aan, maar net als vele anderen wilden wij onze zoon (nog geen) stempel geven. Hij zit momenteel in groep 5 en is niet eerder blijven zitten. Wel lopen we al sinds het begin van groep 3 aan tegen het feit dat hij moeilijk mee kan komen. Hij heeft veel individuele aandacht nodig en moet constant worden aangespoord om aan het werk te gaan. Hij weet meer dan dat hij doet voorkomen. Hij heeft ook een intelligentietest afgelegd en blijkt een harmonisch gemiddeld profiel te hebben. Sinds onze zoon gediagnosticerd is zijn we begonnen met medicatie. Eerst de methylfenidaat kortwerkend. 
De rebound was geen doen en zijn we overgestapt op de langwerkende variant van 54 mg icm met risperidon 2x 0,5mg. Na vele controles heeft dit medicijn nog niet het ' gewenste' effect bereikt. Onze zoon laat nog vele pieken en dalen zien. We weten dat het natuurlijk niet te genezen is, maar we hopen voor hem, zijn zusjes en onszelf dat hij in wat rustiger vaarwater terecht komt.

Door die pieken en dalen hebben we vorig jaar dexamfetamine geprobeerd. Hier zijn we na 2 weken weer mee gestopt, het gedrag van onze zoon werd nog sterker negatief beinvloed. Toen weer terug gevallen op de methylfenidaat 54 mg. Daarna hebben we een tijdje pure cbd olie geprobeerd, maar dit werkte totaal niet. 
Nu zijn we sinds 9 februari van dit jaar overgestapt op de Strattera. Hij slikt nu 40 mg icm met 18 mg methylfenidaat (dit bouwen we af) en 2x 0,5 risperidon. We merken momenteel nog niet zoveel verschil ten opzichte van de methylfenidaat. Helaas vindt onze zoon het heel lastig aan te geven wat hij voelt en of hij verschil merkt.

1 ding is zeker: hij heeft medicatie nodig om te kunnen functioneren. We hadden het liever niet gehad, maar zonder medicatie is het verschrikkelijk voor hem. Zoveel onrust in zijn koppie.

We hebben ouderbegeleiding geprobeerd, maar hij is niet te triggeren. Hij is haast niet gevoelig voor gedragskaarten en beloningssystemen. Positieve of negatieve benadering, hij luistert naar geen van beiden. Voor ons als ouders is het best zwaar. We probere  (en dat lukt in 95% van de tijd) constant duidelijkheid, structuur en regelmaat te bieden. Alles gebeurt vanuit kaders, omdat het anders voor onze zoon lastig omschakelen is. Het legt een behoorlijk druk op onze relatie, dat is gewoonweg niet leuk. Hopelijk komt er een moment waarop we kunnen zeggen: ja, onze lieve knul zit nu lekker in zijn vel en het gaat allemaal lekker :-D
Coen Olde Bijvank 1 maand geleden geplaatst
Welkom @steefje en bedankt voor het delen van jullie ervaringen. 

Ik kom regelmatig ouders tegen op dit forum.. waarvan de problemen telkens zich herhalen (begrijp mij niet verkeerd).. ook wel eens serieuze gesprekken met hem gevoerd.. wat er bijvoorbeeld in zijn hoofd omgaat.. en waarom hij zo doet?

hij zal toch hier een reden voor hebben... het kunnen kleine dingen zijn.. die enorm groot kunnen worden.. totdat de bom barst. 

Wel goed om te lezen dat jullie duidelijkheid, regelmaat en structuur al hebben toegepast...

ik ben altijd iemand die zal doorvragen tot het onderste uit de kan is.. bij problemen dan.. helaas kunnen we geen filter over de hersensen leggen.. wat ik wil zeggen is dat het heel moeilijk is om bij iemand in zijn of haar hersens te 'kijken'.. 

misschien heb je op korte termijn wat aan de ADHDblog e-books die in april opnieuw worden uitgegeven.. 

wat is op dit moment jullie 'grootste' probleem met hem?
Stephanie De Jong 1 maand geleden geplaatst
Dank voor je reactie.
We proberen regelmatig met hem te praten. Bijvoorbeeld om het te hebben over wat hij voelt en hoe hij vindt dat het gaat en hoe hij de dingen graag zou willen. Hij kan zichzelf heel lastig uiten en kan eigenlijk niet omschrijven hoe hij vind dat het gaat, maar ook vertellen of het onrustig in zijn koppie is kan hij echter niet.
Hoelang ik ook doorvraag lukthet nog niet. (en in zijn geval kunnen we helaas niet doorgaan tot het onderste uit de kan is). We proberen al open vragen te stellen..
Tips zijn natuurlijk altijd welkom, want een handleiding hebben wij, net als vele anderen, niet.

Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 10 March 2019 om 15:12
Aantal lezers 6
Aantal reacties 3