En nu?

Laatste reactie 16/01/2018 10:10 door isabelle
· Markeren als ongelezen
M P 1 maand geleden geplaatst
Hoi,
Ik heb hier al heel erg veel gelezen, nog nooit een topic gestart....
Onze zoon van 7 (groep 4) heeft ADHD.
Vorig jaar een hel geweest op school, continu oorlog met de leerkrachten, een jaar waar hij echt wel beschadigd uit is gekomen.
Dit jaar gaat hij voor het eerst met (voor zijn doen ;-) plezier naar school en komt meestal vrolijk thuis! Dat is al een hele winst. Met dank aan de meester die zwaar heeft ingezet op een band met hem. Vertrouwen in hem en school, belonen ipv straffen, enz.
Maar nu zijn we dan toch op een punt dat we niet verder komen en er over medicatie gepraat word.
Dit hebben we steeds "tegengehouden" omdat we vonden eerst de andere opties te moeten proberen....
De gedragstherapie heeft hem wel het eea opgeleverd, maar op school lukt het hem gewoon niet.
Hij wil wel, maar kan niet. Concentratie, laag zelfbeeld (kan niets, doe het toch niet goed), focus. Het komt er niet uit.
Dus nu? Medicatie? Ik vind het zo moeilijk.
Natuurlijk wil ik het beste voor mijn kind, wie niet...en natuurlijk gun ik hem een schooltijd die op zijn minst te doen is.
Ik lees alles wat los en vast zit, maar word er niet wijs uit.
Zoveel mensen, zoveel kanten/ideeën/opvattingen.
Zoveel negatieve berichten, en uiteraard blijven die hangen ipv de positieve.
Wat is wijsheid.....ik ga nog maar eens wat lezen ;-), wie weet.
Ik vind het heftig om een keus te moeten maken. 
War Hoofd 1 maand geleden geplaatst
Medicatie staat mij ook tegen maar toch gebruik ik het. De concentratie is daardoor toch echt een stuk beter en ik krijg veel beter dingen echt af. 
Achteraf gezien had ik het wel wilken hebben toen ik op school zat. Dan had ik veel beter uit de verf gekomen denk ik. Toen wist ik alleen niet wat ik had en heb mezelf altijd tekort voelen schieten. 
Wat zou hij eraan verliezen als hij eraan zou beginnen ? 
Stel dat hij een andere aandoening had gehad, astma of zo, of iets anders fysieks. Zou je hem dan ook geen medicatie laten proberen ? Geen leuke vraag natuurlijk maar mogelijk is hij er op school mee geholpen. Blijkt het geen succes dan kan stoppen altijd en thuis hoeft het niet natuurlijk, eventueel alleen de uren op school.
Kind moet daar de concentratie opbrengen en tegelijk al de prikkels op een rij krijgen die hin daar opdoet. Das veel voor een hoofd waarin het van zichzelf al vol zit. 
Cini Camente 1 maand geleden geplaatst
Als kinderloze die pas op late leeftijd gediagnosticeerd is, kan ik hier weinig over zeggen behalve dan dat ik snap dat het een ingewikkeld dilemma is. Ik ben geen tegenstander van psychofarmaca, maar vind het ook gepast om er terughoudend in te zijn bij kinderen. Tegelijkertijd weet ik wat methylfenidaat mij (als volwassene) gebracht heeft, namelijk het vermogen om mijn leven beter te organiseren, om mijn werk beter te doen en om meer rust in mijn hoofd te ervaren. De eerste keer dat ik het gebruikte, ging er een wereld voor me open: opeens snapte ik hoe het toch kon dat al die andere mensen wél stil bleven zitten in de bioscoop, wél een hele aflevering Zomergasten konden kijken zonder ondertussen andere dingen te doen, níet dertig documenten tegelijk open hadden staan op hun computer terwijl er alleen even een mail beantwoord moest worden en op de fiets bij het stoplicht gewoon voor zich uit konden staren in plaats van meteen een telefoon te voorschijn te halen (en vervolgens het groene licht te missen :)). Dat maakt niet dat mijn problemen als sneeuw voor de zon zijn verdwenen (al voelde het even zo), maar maakt wel dat het beter haalbaar is geworden om er anders mee om te gaan. 

Ik wil hier niet mee zeggen dat je je kind medicatie moet geven; die beslissing kan niemand anders voor je nemen. Maar ik wil wel laten weten wat het effect kan zijn en hoe fijn dat kan zijn. 
Cini Camente 1 maand geleden geplaatst
PS: Misschien helpt het wel om je te realiseren dat het geen onomkeerbare beslissing is. Het proberen van medicatie wil niet zeggen dat je je kind voortaan 'altijd aan de pillen gaat houden'. Zeker niet bij ADHD-medicatie, omdat het (in tegenstelling tot bijvoorbeeld antidepressiva) kort werkende middelen zijn en je dus niet aan lange op- en afbouwschema's bent gebonden. Laat je goed informeren over de voor- en nadelen, de bijwerkingen en eventuele risico's  op de lange termijn. En beslis dan in goed overleg of je het gaat proberen. En als je dat doet, houd dan bij wat de verschillen zijn en beslis op basis of het de moeite waard is om het te blijven gebruiken. 
Ann V 1 week geleden geplaatst
Hallo,

Mijn zoontje heeft adhd en ass. Hij is trouwens ook 7 jaar. Ik zit een beetje in hetzelfde schuitje. Van zodra de diagnose was gesteld werd bijna per direct medicatie voorgesteld. Nu ongeveer 1 jaar verder ben ik er nog steeds niet uit. Ik wil voor mezelf vooral blijkbaar het gevoel hebben dat ik alles probeer. Ik heb nu thuisbegeleiding aangevraagd, maar wachtlijsten tot 2 jaar. Ik ben zelf geen voor of tegenstander van medicatie maar ik denk dat waar je ook hoort het steeds gaat om een mening, .... ik denk dat er voordelen en nadelen aan zijn verbonden. Welke keuze je ook maakt, ik weet zeker dat het er eentje vanuit je hart zal zijn,...op die manier kan je geen foute keuze maken. Ieder zal het zijne ervan denken.
A.
isabelle dossche-titulaer 3 dagen geleden geplaatst
hoi,
Wij hadden hetzelfde qua mening over de medicatie.
Voor onze zoon zou het vooral gegeven worden voor zijn concentratie.
Als mama van een 2ling is het frustrerend dat de ene zoon bijna niks voor school moet doen( ze zitten in belgie op school en moeten echt veel ) en mijn andere zoon er veel voor doet en dan nog maar met een c of d naar huis komt. ook frusterend voor onze zoon.
Na ongev 1 jaar aan de menthylf kan ik zeggen dat het supergoed met hem gaat.
mijn man heeft het bijgehouden en de laatste 18 toetsen beide slecht 1 c of minder. voor de rest heeft hij alleen a`s en b`s. Hij krijgt het alleen als hij naar school gaat,dus wijzelf merken er zelf weinig van. Zijn juf was super tevreden.een van de beste leerlingen in haar klas( zitten in een klas waarbij teamteaching gedaan wordt. dus worden in groepen verdeeld en hij zit om het oz maar te zeggen in de groep die het iets moeilijker heeft,krijgen meer uitleg maar wel dezelfde toetsen/proefwerken als de andere) wij zijn dus erg trots en tevreden.
We merken wel dat wanneer hij het niet neemt hij iets drukker is,maar is dit de leeftijd(bijna 12 en beide toch ook wel pubergedrag)
ik ben blij dat we de stap naar medicatie gezet hebben ook al waren we er erg tegen.
we zijn begonnen met 2x 5mg, maar gezien zijn leeftijd/gewicht zit hij nu op 2x 15mg die hij smorgen voor naar schoolgaan inneemt(1x15mg) en de andere krijgt hij in zijn boterhamdoos mee. zo heeft de juf er ook geen omkijken naar en dit gaat goed
succes
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 08 December 2017 om 14:09
Aantal lezers 19
Aantal reacties 6