Een leven met ADHD en kinderen

Laatste reactie 25/12/2019 13:57 door Cristel
· Markeren als ongelezen
Trouble Maker 5 maanden geleden geplaatst
Hey! Ik ben 35 jaar, ADHD en drie kinderen en vind het allemaal super zwaar.
Zie het soms echt niet meer zitten..
Elke dag werken.. thuis direct weer tientallen prikkels.. op de bank (helemaal gesloopt) en weer naar bed.. en volgende dag weer werken.
Ben het echt soms zat, het hele leven.
Financieel houden we niks over, eerder tekort dan genoeg, ook elke dag stress om.
Geen idee meer wat ik moet doen.
Gevoel dat het steeds erger wordt en kan het op sommige momenten gewoon niet meer aan.

Ik zie 123 ook geen oplossing voor dit best wel grote probleem.

Wat kan ik doen?

War Hoofd 5 maanden geleden geplaatst
Hulp zoeken. Ben je alleen of samen met een partner ?  Deel je dingen met amdere ? Ga op zoek naar iemand o m dit mee te bespreken. Je kan naar een maatschappelijk werker in je woonplaats of  de praktijk onderateiner van de huisarts.  Blijkbaar heb je geen goede balans in alles, dat is wel belangrijk. 
Is het ook noodzakelijk dat je zoveel uren werkt? Soms hou je met minder uren net zoveel over omdat er dan ergens iets veranderd in bruto, ik weet niet hoe dat zit, mogelijk kan je dit laten berekenen bij de salaris administratie op je werk of zoek iemand die handig is in geld en belastingzaken. 
reactie op @warhoofd:
Trouble Maker Hallo @warhoofd bedankt voor je medeleven en tips. Ik heb hulp gezocht via mijn huisarts en start in Jan 2020 met coaching gesprekken bij Dimence met een psycholoog, heel veel zin in, kan niet wachten!

Er veel gebeurd de afgelopen tijd. Kan ook bijna niet voorstellen dat ik dit een paar maanden terug heb geschreven..
1 maand geleden

Beantwoorden

Trouble Maker 5 maanden geleden geplaatst
Ben samen met mijn partner.
Die begrijpt mij wel, maar ze zegt dat de situatie niet anders is, op dit moment.
Ik deel wel eens wat met collega’s en die zeggen dat het met jonge kinderen gewoon tropen jaren zijn en dat het wel beter wordt.
Maatschappelijker werker is geen gek idee.
Wel moet ik de uren draaien om het gezin te onderhouden.

Over de financiële situatie ga ik ook opzoek naar expert, heb nog wel een kennis die daar verstand van heeft. Wellicht kan hij mij voorzien van gratis advies als ik de situatie uitleg.

Ondanks mijn ADHD, ben ik wel blij met mij leven, ook reuze trots op de kinderen, gisteren echt een nare dag en na het lezen van jouw bericht @warhoofd zie ik weer mogelijkheden.

Dankjewel, ik ga actie ondernemen.

Groeten, Tm
Zara Vermeulen 5 maanden geleden geplaatst
Beste trouble maker,
Dat klinkt erg pittig en helaas herkenbaar. Heb je weleens gehoord van de WMO (wet maatschappelijke ondersteuning)? Die biedt mogelijk ondersteuning voor je, bijvoorbeeld op het gebied van huishouden of financiën. Je kunt dit bij de gemeente aanvragen. Ik heb dit zelf ook gedaan. Ik moet wel eerlijk zeggen dat dit een hele klus was, maar ik heb er huishoudelijke ondersteuning door gekregen en dat helpt me echt enorm. 
Succes, Zara
reactie op @zaravermeulen:
Trouble Maker Nooit van WMO gehoord. Ik krijg nu ondersteuning via Dimence en dat start in Jan 2020. Veel vertrouwen in.
1 maand geleden

Beantwoorden

Remsterio Frinkel 5 maanden geleden geplaatst
Heb je huishoudelijke hulp gekregen voor Adhd?
reactie op @finkel:
Trouble Maker Nee, krijg hulp via een psychiater bij de Dimence instelling. Ik start daarmee in Jan 2020.
1 maand geleden

Beantwoorden

Coen Olde Bijvank 5 maanden geleden geplaatst
Erg vervelend om te lezen. Wanneer je echt geen uitweg meer ziet, zou ik als eerste je gaan aanmelden voor de WMO (wet maatschappelijke ondersteuning) https://www.regelhulp.nl/ik-heb-hulp-nodig/wet-maatschappelijke-ondersteuning-wmo

deze kunnen je helpen bij de volgende zaken:
- een schoon en leefbaar huis
- in en om uw huis kunnen lopen of bewegen
- praktische zaken goed regelen, bijvoorbeeld het bijhouden van dingen die met geld te maken hebben
- voldoende sociale contacten
- reizen binnen uw woonplaats/regio
- een nuttige dagbesteding
- structuur in de dag of week

Belangrijk in jouw leven zoals je omschrijft is goed te blijven eten (gezond) dat is jouw energie en op die manier kun je ook beter helder nadenken. Is er bijvoorbeeld structuur thuis?

Zijn de taken verdeeld? Maak jullie samen een planning etc..

Succes en ik hoor graag hoe het verloopt met de situatie.
Coen Olde Bijvank 5 maanden geleden geplaatst

Tips voor ouders van kinderen met ADHD


onderstaand allemaal reacties van ouders waarvan de kinderen ook ADHD hebben en hoe zij het leven met ADHD omgaan. Hopelijk heb jij en andere ouders er wat aan.

1) Het CJG kan hier volgens mij ook in ondersteunen: zet samen alle inkomsten en uitgaven op een rijtje. Samen kijken waar je tekort komt en of er potjes zijn om te ondersteunen op financieel gebied. Denk aan bijzondere bijstand, Stichting Leergeld enz. Ook kunnen ze met je kijken naar je netwerk: zijn er grootouders oid in beeld die wellicht 1 weekend per maand de kinderen te logeren willen om ouders te ontlasten?
Qua werk: misschien is het financieel voordeliger een dag minder te gaan werken? Ja, minder loon maar wellicht meer toeslagen, andere belastingschaal waardoor je onder de streep hetzelfde overhoudt. Of een andere baan die minder stress oplevert?

2) Alle raad en ervaringen super. Maar uiteindelijk is het zo zwaar dat je het soms zelf niet meer weet heel de familie langs mijn kant heeft het ik ook en alles verloopt hier in complete chaos. Zal nooit veranderen. Ik heb er mij bij neergelegd en go with THE flow je hebt uiteindelijk ook wel een super uniek gezin.

3) Herkenbaar is zwaar zelf adhd en baan en kinderen en relatie allemaal goed willen doen
Na alles wat ik heb meegemaakt zeg ik kinderen nummer 1 want tijd is kostbaar als kinderen opgroeien moet je echt er van genieten
Er uit halen wat beste is voor ze en voor jezelf
Focus op mooie dingen met ze
Kleine dingetjes

4) Hulp aanvragen..
Maatschappelijk ondersteunende hulp.
Ik heb zelf ADD, ook 3kids,waarvan 1tje met ADHD/Add.. en zitten nog tot feb.in WSNP.
Het is af en toe zwaar..,Ik heb financieel alles uit handen gegeven. Het geeft iets meer Rust...
Ik probeer mijn dagelijks ritme,ook echt te plannen..
Niet alles tegelijk. En af en toe je hart luchten tegen iemand is ook fijn 😊

5) Herkenbaar. Hier ook 3 kinders en ik heb zelf geen ADHD. Mijn man en kind(eren) wel. Het gezinsleven is zwaar en overleven. Per half jaar gaat er met de kinderen steeds wat meer zelfstandiger maar komen ook weer andere dingen bij. Ik heb ook het gevoel ben alleen maar aan het werk, opruimen, corrigeren en organiseren. Er moeten kleine rust momentjes komen al vind ik daar nu nog geen gaatjes voor. Ben om 20 uur gesloopt en het huishouden is het eerste waarin ik skip. De doorlopende stroom van dagelijkse afspraken.... consultatie bureau, sport, zwemles, fysio, tandarts , ortho, poli afspraken, andere zorg afspraken etc. Dan nog de fun dingen zoals de bieb, een keer eens bios, of theater. Het houd maar niet op. Met zijn allen een activiteit is ook erg dynamisch dus ik kies er voor om vaak iets te doen met de oudste 2 of jongste 2 of 1 op 1. Mijn man doet dat ook. Zo is een activiteit rustiger. Ik ben nog steeds bezig om er een vaste structuur in te rammen maar dat laat ik ook vaak maar los.. hele dagen strijd is ook erg vermoeiend. Het is zwaar. En ik neem alles per dag en per week.. verder plan ik niet. Tis overleven zodra de jongste 10 is geweest zal er wel meer ruimte komen. Ik heb geen netwerk. Maar advies is: regel hulp en oppas momenten en doe dan iets voor jezelf. Mijn zoontje gaat op 1 van mijn vrije dagen ook naar de opvang. Zodat ik iig 1 dag net even wat meer tijd heb voor huishoudelijke taken en rustig een warme bak koffie. Tis doorbikkelen. Ik herken je verhaal.

6) precies mijn
leven ook ja 😞 alleen met 2
kids en zelf add/hsp ... ik overleef.. maar leven...🤷🏼‍♀️ hulp heb ik af en toe maar zelf
volhouden daarna is t moeilijkst lijkt t wel. weet heel
goed hoe t moet en hoort maar nergens een systeem voor en als die word aangereikt schop ik weer tegen routine aan(saai!!) en moet t weer op mijn tijd en mijn manier pff
zo gaat t al flink wat jaren. ben zelf mijn grootse vijand/valkuil. vermoeiend, weet hoe je je voelt en ik wou dat ik je kon helpen..

7) Er zijn best wel veel instanties die je een goede duw in de juiste richting willen geven! Laat het niet op z'n beloop gaan. Ik hebzelf veel aan PSYQ gehad. Ze zijn Professioneel en hebben verstand van ADHD/ADD.
Ik zelf, ben door verdieping en daardoor inzicht "wijzer" geworden.
Acceptatie van mijn "tekortkoming", dat is in het begin heel moeilijk maar geeft zoveel voldoening als het beetje voor beetje lukt.

8) Budgetcoach kan helpen. Je hoeft niet alles alleen te doen. Überhaupt iemand die meekijkt met de papieren is handig iemand die eens mee komt kijken hoe het thuis loopt en wat eventueel anders kan wilt ook al helpen. Eten vooruit bereiden of plannen en vaste structuur. Dat laatste is onmisbaar

9) Ik ben zelf ook mama met ADHD en mijne jongste heeft ADHD met gedragsstoornis en de oudste heeft ADD met dyslexie en wiskunde is een grote obstakel, dus als je tips wil altijd welkom! Ik zie de zonnestralen soms ook niet meer door de donkere bossen, en toch sla k mij er keer op keer terug door, wel met vallen en opstaan 🙈

10) Ga naar het wijkteam of dorpenteam, zoals het bij ons heet, ze kunnen je overal bij helpen om het leven met ADHD en jouw kinderen een stuk aangenamer te maken.
reactie op @coenoldebijvank:
Trouble Maker Genoeg advies en tips. Dankjewel Coen voor het delen hiervan.
1 maand geleden

Beantwoorden

Lee van Dijk 5 maanden geleden geplaatst
Ik heb altijd gedacht dat ik HSP was, maar de laatste tijd denk ik steeds meer aan ADD en mijn vriend herkent me daar ook in.
Wat ik merk is dat ik het moederschap heel zwaar vind, daarin geen gehoor vind in mijn omgeving en ik best in contact zou willen komen met andere moeders die dat herkennen. Misschien kunnen we in het midden van het land eens iets gaan drinken bijvoorbeeld..?
Is er iemand die daar iets voor voelt?
reactie op @leevandijk:
Odet MG Ik heb beide. Mijn man autistische trekken én HSP. Maar ik merk dat ik me meer 'thuis' voel bij de ADHD'ers. Zat jaren op een HSP forrum en voelde me ook daar een vreemde eend in de bijt. Vorig jaar ook op Facebook op een HSP groep aangesloten en binnen een maand weer eruit gegaan. Maar ik ben toch echt wel een HSP'er: voel de stemming van de ander aan, merk subtiele veranderingen op en voel de emotie van de ander zo sterk, dat het soms voelt alsof het van mezelf is. Het viel me alleen op dat heel veel HSP'ers met spiritualiteit bezig zijn (en dan op een zweverige manier zeg maar) of geloven dat ze soort van paranormaal begaafd zijn en dat is me allemaal iets te zweverig. Ik ben zelf een Christen, dus ook niet super down to earth, maar al dat energievelden-aura-chakra-zielen-gebeuren is niet mijn ding. Dat kom ik hier bijna niet tegen en dat past meer bij mij.
2 maanden geleden

Beantwoorden

Linda Alexandra 5 maanden geleden geplaatst
ADD en HSP gaan vaak samen, ik zie het bij mij en mijn dochter.

@coenoldebijvank​, jij bent toch ook bezig geweest met een bijeenkomst te organiseren voor ADHD-ers? Ik heb hier meerdere forumleden over gehoord.
reactie op @lindaalexandra:
Lee van Dijk Klopt. Net als HSP en autisme, ben wel eens bij een lezing daarover geweest.
5 maanden geleden

Beantwoorden

M Adrem 4 maanden geleden geplaatst
ik herken je verhaal. Bij mij is dit erger geworden na mijn scheiding.  Wij hebben co-ouderschap. Maar als ik de kinderen heb, sta ik er ook echt alleen voor. Ik heb ook inderdaad geen zin in het leven zo en ik heb echt geen plannen om eruit te stappen. Maar anders moet het wel. Vermoedelijk ben ik ook wel HSP trouwens.
reactie op @madrem:
Trouble Maker Fijn dat je je kunt voorstellen in mijn situatie. Die is nu wel weer een stuk positiever! Krijg hulp via Dimence.

Heb jij ook een diagnose dan? Want dan zou je ook hulp kunnen zoeken.
1 maand geleden

Beantwoorden

Petra K. 2 maanden geleden geplaatst
Zo herkenbaar. Ik worstel me al jaren door dagen heen. Zelf adhd, partner add. Ook 3 kinders, part time baan...zeg maar huisje boompje beestje. Waarvan 2 kinders met add en nog een rugzakje ernaast. Cjg, wmo, huisarts, psych(s), coach, praktijkondersteuner, reiki, sporten, voedingsleer, medicatie...enz enz. Allemaal geprobeerd. Ook financieel hier lastig. Op papier verdienen we teveel om ergens recht op te hebben, door rugzakjes kinders met zorg die niet of maar deels vergoed wordt komen we soms maanden rond op bijstand niveau.
Ik heb op alle mogelijke plekken hulp gezocht maar verder dan: tropenjaren, mindfullness en neem goede agenda kwamen ze niet.
Inmiddels ben ik instanties moe en al hun paarse krokodillen. Hulp nada nop.
Heb al burn out gehad.
Het continue  moeten regelen(ja het verboden woord: 'moeten', heb immers verantwoording kinders) buiten mn eigen saaie werk, van hun sporten, afspraken met tig instanties/artsen, schoolzaken, kinderfeestjes, feestdagen dingen, huishouden tot wat eten we vandaag. En nog 1000 dingen van waar liggen mn autosleutels en mn schoenen zijn te klein.
Ik lig elke dag om 20.00 uur plat. En ondanks alle activiteit voel ik me soms volledig vastzitten in een sleur. In een leven dat niet als de mijne voelt. Verlangend naar uitdagingen die creatiever van aard zijn dan de dag doorkomen zonder al teveel vergeten te zijn.
Zelfs de vriendinnen die ik had was ik zat. Verder dan herhalend bakkie koffie met het uitvoerig bespreken van elke ingegroeide teennagel ging ik steeds meer als geestdodend ervaren. Ik ben begin 40 en wil graag iets meer het gevoel hebben dat ik leef, dingen ontdek, nog leer en ervaar ....dan het existentiële bestaan wat ik nu voel.
En ja ik besef dat dit mijn gevoel is en het is ook niet mijn ratio dat spreekt. Die zegt: je hebt alles. Een gezin, werk, te eten, dak boven je hoofd.  En dat besef ik ook. Dat maakt het er alleen niet makkelijker op. Dit met je hoofd weten en tergelijkertijd je keel dichtgeknepen voelen helpt niet echt. Maar voedt het dualisme in mij eerder tot soms gekmakende proporties. Mezelf beschimpend als ondankbaar kreng tot ik stop ermee.
Gelukkig komt er tot nu toe na elke nacht een nieuwe morgen en hoop ik nu vooral dat lisdex er aan bij blijft dragen dat ik alle prikkels wat beter kan managen.
Tropenjaren....laat ik het daar dan maar ophouden ;-)
reactie op @petrak:
Trouble Maker Heb jij al hulp gezocht? Ik krijg hulp via Dimence..
1 maand geleden

Beantwoorden

Petra K. Jazeker heb ik hulp gezocht, meerdere psychs gehad, psychiater, coaches, trainingen, voedingsdeskundigen, sportbegeleiding tot reiki. Ik heb zowel jeugd, heden middels alle mogelijke g schema's, gezinsrollen en visualisaties tig keer behandeld. Tot aan alternatief circuit. 
Aan training met coaches van 'Geniaal op rechts', praktisch gezien meeste gehad. Echter dit alles heeft de bovenstaande issues van mij niet doen verdwijnen. Rationeel heeft het besef gegeven en op sommige vlakken echt meer acceptatie. 
Maar het is allemaal hulp die ik actief zelf heb moeten zoeken, voor mij, als ook voor kinders. Heeft mij ontzettend veel energie gekost en mijn gezin financieel tot gaatje gebracht.
Maar de kern van mijn relaas is wellicht dat ik me soms heel eenzaam voel in de worsteling die ik ervaar. Zou zo fijn zijn als er soms iemand was die zou zeggen: "kom maar, ik kan je helpen, we doen het samen".
Maar ook het gemis van het hebben van verdere familie buiten mijn kinders of vriendschappen. Mensen om me heen die me echt kennen, volledig accepteren en van me houden. En soms even die schouder bieden waar ik op kan leunen, uithuilen en niet sterk hoef te zijn.


1 maand geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Cristel Amsterdam 1 maand geleden geplaatst
Een man met ADHD en jonge kinderen in het gezin is altijd zwaar. Ook voor mensen zonder Adhd. Ze noemen het niet voor niks tropenjaren.

Sterkte en hoofd erbij houden. De kinderen hebben je nodig! Het gaat al wat beter lees ik hier en daar, fijn, houden zo.

Succes bij Dimence. Goede ggz instelling.
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 27 August 2019 om 20:58
Aantal lezers 76
Aantal reacties 21