Driftbuien

Laatste reactie 25/10/2021 23:15 door JJ
· Markeren als ongelezen
Nadine Nadine 2 maanden geleden geplaatst
Hoi allemaal, ben ik weer..
Net een mega drifbui van me zoon achter de rug.. (teminste dat hoop ik) 
Zit er helemaal door heen, op de een of andere reden gelijk hier om me verhaal van me af te schrijven denk ik.. 
Sta zo machteloos, mijn zoon wilde niet eten wat er voor geschoteld werd.. gelijk ontploft. Na 2 uur krijsen, met deuren gooien, kussen van de bank.. alles vloog hier door de lucht. Uit eindelijk nu met een tosti "blij" gemaakt.. dit is niet de oplossingen ik weet het. Maar ik kan niet meer, niks helpt op het moment. Alle energie word uit je gezogen. En als alleenstaande moeder niks om op terug te vallen. Voel me zo vaak onbegrepen. En als je dit aan een naaste verteld heb ik niet het idee dat ze echt beseffen hoe heftig dit is.

Zoo bedankt voor het lezen, nu eerst even een kop thee. 

Liefs
Prelude Mezzoforte 2 maanden geleden geplaatst
Hoi Nadine,
Klinkt heftig. Heb je vaker dit soort gedoe met je kind? Zo ja, heb je al steun gezocht bij jouw buurtteam of welzijnswerkers in je wijk? Of huisarts of GGD? Ik weet uit ervaring hoe fijn het kan zijn om je hart te luchten bij een buitenstaander die met je mee kan denken.
 
reactie op @prelude:
Nadine Nadine Wat een lief bericht, we staan in de wachtrij voor een opvoed coach. Hopelijk gaat dit ons helpen. Zoja zal ik dit tegen die tijd ook delen hier op de blog om anderen daarmee te kunnen helpen. 


2 maanden geleden

Beantwoorden

Prelude Mezzoforte 2 maanden geleden geplaatst
Hè, jammer van die wachttijd, maar dat heb je vaker.
Onze dochter (geen adhd, wel 'hoogsensitief met een sterke wil') had vroeger ook veel driftbuien. Bij haar heeft ergotherapie behoorlijk geholpen. En later nog faalangst therapie. Ook hebben we wel in de opvoeding steeds gezocht naar aanpassingen.
Tip die ik je kan meegeven: het kan soms verassend goed werken om je kind erkenning te geven voor waar hij van baalt, zonder dat je hem zijn zin geeft. Vooral als je dit snel doet, voordat je kind in de hysterische bui kan schieten, helpt dat. Maar het blijkt heel moeilijk om daar zelf op tijd aan te denken, merkte ik. Ik ben  toch geneigd om vooral duidelijk te zijn over wat wel en niet mag, ook uit irritatie. Éérst zeggen: 'jammer dat we vandaag iets eten wat je niet zo lekker vindt' is echt lastig.
En dan is er nog de optie 'beloningssysteem' natuurlijk. Voor mijn zoon hebben we een poos gewerkt met een schema 'Job blijft rustig tijdens het eten'. Hij hoefde maar één hapje te eten als hij het niet lekker vond (honger was/is dan zijn eigen probleem), maar mocht in elk geval niet schreeuwen, gooien en met vuisten op tafel slaan. Hielp behoorlijk goed.
Wie weet, kun je hier iets mee. Maar het blijft altijd puzzelen wat werkt. Sterkte!
Lisa Moeder 1 maand geleden geplaatst
Ik herken dit maar al te goed. In afwachting van hulp zou je vast het boek Het explosieve kind van Green kunnen lezen. Veel herkenning en het kan je inzicht geven.
JJ S 1 maand geleden geplaatst
Teleurstelling, Vermoeidheid en Honger zijn vaak de trigger. En in combinatie is het garantie voor een mega driftbui. ‘Choose your battles’. Die tosti was echt geen verkeerde zet hoor.
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 27 September 2021 om 18:26
Aantal lezers 17
Aantal reacties 6