Dochter van 10 jaar: HB en mogelijk ADD?

Laatste reactie 26/05/2019 21:01 door thamara
· Markeren als ongelezen
Pientje Pauw 10 maanden geleden geplaatst
Beste leden van het forum,

Ik heb een vraag over mijn dochter van 10 jaar, groep 7.

Wij weten al sinds enkele jaren dat ze hoogbegaafd is. Haar cijfers zijn buitengewoon goed en ze zit bij de top van de klas, maar met zekerheid zeggen dat dit ook het plafond van haar eigen kunnen is, kunnen we niet.

Op school gaat het dus goed, maar ze vindt het geregeld moeilijk om zich te concentreren. Daarom gebruikt ze een koptelefoon bij rumoer in de klas. Ze vindt dit erg vervelend omdat ze dan niet kan werken. Wanneer de leerkracht les geeft en dingen uitlegt, kan ze uit het raam kijken of wat, maar ze krijgt wel alles mee. Een of twee keer uitleggen is voldoende en dan weet ze het.

Zelf geeft ze aan dat ze soms wel vier dingen tegelijk denkt. Ze heeft weleens toegegeven dat het erg druk in haar hoofd is, maar verder hoor ik haar er nooit over. Ze is ook vrij gesloten.

Wat haar heel veel moeite kost, is plannen. Op school werken ze met een weektaak, maar die is voor dochter in groep 5 en 6 helemaal aangepast - per dag van uur tot uur opgeschreven wat er moest gebeuren. Dit gaf haar veel houvast. Ze moest zelf ook een stukje invullen en haar werk plannen, maar dit deed ze niet, want hoe doe je dat?. We hebben dit altijd geweten aan het feit dat ze op haar vorige school nooit enige moeite hoefde te doen om haar werk te maken omdat alles vanzelf ging/het werk te eenvoudig was.
Thuis zien we de moeite met plannen ook. Het ochtendritueel zit er nu wel goed in, daar hoeven we soms alleen maar even aan te sporen. Maar een taak als je kamer opruimen of je huiswerk maken, vraagt veel begeleiding. Herinneren, kaartjes met dagtaken in haar kamer opgehangen, een opruimschema gemaakt. We hebben haar kamer flink gedownsizes in het aantal spullen (een kastje met vier vakjes voor boeken en laatjes, een bak Lego en een bureau met wat tijdschriften en strips). Nog ligt alles altijd over de vloer. Wanneer we vragen om op te ruimen, is het huis te klein. Ook op een vast moment opruimen zorgt voor problemen.

Elke dag moet ze oefenen voor muziekles. Dit is ongeveer 10 minuten. Het kost zeer veel moeite om eraan te beginnen en om door te zetten. Ze vindt oefenen saai. Ze weet wel precies wat ze moet doen; krijgt elke week huiswerk van haar muziekdocent mee.

Als ze een werkstuk moet maken, verzuipt ze. Ze krijgt een uitgebreide planning van week tot week mee van school en een blad vol met tips en tops, maar we moeten veel begeleiden. Feitelijk nemen we heel de planning uit handen en doet zij het maakwerk. Maar het kan ook gerust zo zijn dat wij denken dat ze al een half uur bezig is met het werkstuk en als we dan komen kijken, zit ze heel iets anders te doen. Te tekenen of te knutselen. Uiteindelijk zitten we er dus de gehele tijd naast als ze aan haar werkstuk zit.
Dit gedrag zien we ook als we haar bijvoorbeeld naar boven sturen om tanden te poetsen en pyjama aan te doen, maar dat kan ook gewoon tijd rekken zijn natuurlijk. ;)

Ze is over het algemeen chaotisch te noemen, raakt spullen kwijt, maar vindt ze gelukkig ook vaak weer terug. Ze is onzeker, vraagt veel structuur en stelt ontzettend veel vragen over het verloop van de dag. Ze kan 's ochtends al vragen wat er 's avonds gegeten gaat worden. Ze is gevoelig en creatief. Slaapt over het algemeen goed, maar kan erg vaak eruit komen om te plassen (en tot voor kort ook zeer vroeg wakker, rond zes uur). Bij spanning speelt de wc ook altijd een grote rol - als er iets onverwachts gebeurt terwijl ze al gespannen is, kan ze elke 5 minuten wel naar de wc gaan. Ze stelt veel dingen uit, is perfectionistisch en reageert vaak intens - snel in paniek, verdrietig of boos. Ze is heel rustig en verre van hyperactief.
Ze stelt uit en vindt het vaak lastig om dingen af te maken. Is dromerig en komt afwezig over, maar ze pikt juist wel heel veel op. Op school staan ze er soms versteld van. Ze is heel enthousiast voor veel dingen, maar ze kan ook heel angstig zijn omdat ze ver kan doordenken en allerlei gevaren voorziet. Vriendschappen sluiten vindt ze lastig, maar op haar nieuwe school gaat dit wel beter doordat er meer aansluiting is en de school ook meer ondersteuning biedt bij het ontwikkelen van sociale vaardigheden. Ze heeft een klein clubje vriendinnen, met wie ze geregeld buiten school afspreekt. Ze is in contact met andere kinderen vaak wel de onderdanige, vindt het soms nog moeilijk om voor zichzelf op te komen. Eigenlijk een heel zachtaardig meisje.
Nog een kleine toevoeging: ze heeft moeite met keuzes maken.

Ik weet zelf inmiddels heel veel over hoogbegaafdheid en kan voor alle dingen die ik hierboven beschrijf wel een verklaring vinden vanuit het stukje hoogbegaafdheid. Ik weet echter weinig over ADD en daarom schrijf ik mijn verhaal hierop het forum. Mijn vraag is namelijk of mijn dochter ook ADD zou kunnen hebben. Het heeft altijd in mijn achterhoofd gespeeld, maar omdat misdiagnoses bij hoogbegaafde kinderen veel voorkomen, ben ik altijd voorzichtig geweest. Ik zie echter wel weer veel overeenkomsten tussen mijn jongere broer en haar (mijn jongere broer heeft nooit een diagnose gekregen, maar vertoont kenmerken van ADHD en lijkt ook zeer intelligent).
Ik merk aan mezelf dat het begeleiden van dochter me wat zwaarder komt te liggen. We hebben al veel dingen geprobeerd; coaching van meerdere mensen, hulpmiddelen op school, kaartjes en schema's thuis, een planner. En het lijkt allemaal heel langzaam opgepikt te worden. Mijn man en ik zijn van nature ook geen heel georganiseerde mensen en het kost m.n. mij ook moeite om de structuur en het overzicht te bewaren voor haar.
Het zou super zijn als er hier mensen zijn die zowel met hoogbegaafdheid als ADD te maken hebben. En dat die me misschien een beetje duidelijk kunnen maken of ADD de juiste hoek is waarin ik denk, of dat het toch gevolgen van iets anders kunnen zijn, zoals onderpresteren en slecht ontwikkelde executieve functies door o.a. gebrek aan uitdaging.

Een lang en wat warrig verhaal, maar reacties worden zeer op prijs gesteld. :)

Ik weet dat kenmerken van ADD en hoogbegaafdheid op elkaar kunnen lijken.
reactie op @pientjepauw:
Brigitte van Doremalen Hoi Pientje,
ik schrok in eerste instantie toen ik jou verhaal las en weet je waarom, ik dacht hoe kan ze dit nu schrijven over mijn dochter. Echt het is precies mijn dochter, L van 11 jaar. 
Alles is herkenbaar, hetgeen wat je opnoemt.
Ook hier van alles al gedaan, een thuiscoach, psycholoog, speltherapeut, integrale kindertherapie. Buiten dat wij weten dat L. hoogbegaafd is met een IQ van 145, en HSP icm beelddenken, is ons vermoeden ook dat ze weleens autisme heeft. Maar omdat er door de psycholoog én de integrale kindertherapeut destijds werd gezegd dat er een overlap is met autisme bij hoogbegaafde kinderen, ben ik er niet in verder gegaan, omdat ik weet dat er zat verkeerde diagnoses bij zitten. Maar de neef van L. ook 11 jaar, heeft PDDNOS, en we herkennen wel veel dingen bij onze dochter hierin. Nu kunnen beide ook heel goed met elkaar optrekken en voelen elkaar ook aan (hij zit op dezelfde school als mijn dochter in de andere groep 8)

10 maanden geleden

Beantwoorden

Jacqueline Bekema hallo,
Ik herken deels wat je verteld. Ik heb een dochter van 11 met ADD, ernstige dyslexie, normaal begaafd en Hoog sensitief. Dus onderpresteren. Heel gevoelig, groot verantwoordelijkheidsgevoel. Wat je verteld over het constant aansturen herken im heel erg. Wat je vraagt is ze na soms 10 sec. al weer kwijt. Niet voor iedereen, maar bij ons heeft methelfenydaat (ritalin) wel geholpen.
Ze was in staat om wat beter te plannen, onthouden en te leren. Nu ze dat 2 jaar gebruikt, merk ik nu dat het weer wat af zwakt.
tip: probeer in ieder geval alles zo positief mogelijk te houden, want bedenk dat elke keer als je bijv. zegt  " waarom heb je je tas niet opgeruimd?" is dat elke keer een moment van falen. met het gevolg dat ze heel onzeker worden/ faalangst. Geef ook niet teveel opdrachten per keer mee. Tja en nieuwe dingen moeten vaak ingetraind worden. ijven herhalen....en soms valt er een kwartje, wat dan geautomatiseerd blijkt te zijn. kwa hoog gevoeligheid is het lastig. prijs haar sociale skills, maar probeer haar ook sterker te maken, door af en toe te zeggen dat ze voor haar zelf mag opkomen. Dat ze best eens nee mag zeggen....voor ouders erg lastig dat sturen de hele dag. Het put uit. structuur en duidelijkheid is het beste middel, maar ja dat wist je natuurlijk al.....succes.....ik zou wel via huisarts een doorverwijzing vragen of ze getest kan worden.

deze reactie is bedoeld op het eerste verhaal natuurlijk. heb verkeerd geklikt...
10 maanden geleden

Beantwoorden

Pientje Pauw Beste Brigitte en Jacqueline,

Bedankt voor jullie reacties. Ik lees veel herkenbare dingen van mijn dochter. Ik lees positiviteit als een rode draad door de berichten van de mensen die hier gereageerd hebben en dat probeer ik ook te zijn.
Gister hadden wij een kennismakingsgesprek met de nieuwe leerkracht. En die vroeg uit haarzelf al hoe dochter omgaat met huiswerk (dat vragen ze alle ouders). Toen kon ik goed vertellen hoe dat er thuis aan toe gaat. Het voordeel is dat deze juf al eens met dochter gewerkt heeft aan het stukje 'plannen en organiseren.' Het is ook een heel positief ingestelde juf.
Voor zichzelf opkomen blijft een dingetje, maar ik heb wel het idee dat daar veel veranderd is. Vooralsnog denkt ze dat ze straf krijgt als ze assertief reageert op pestgedrag van een klasgenoot, maar dat is denk ik een kwestie van de leerkracht een keer laten zeggen dat dit echt niet zo is en dan zal ze dat misschien wel gaan doen.
Het klopt wat je zegt, dat het veel energie vraagt. Dat pikte de leerkracht gister ook uit mijn verhaal op. Het is fijn als mensen dat uit zichzelf zien. :)

Jullie dochters hebben ook al een hele weg afgelegd zo. Best moeilijk soms om dan het vertrouwen te houden dat het goedkomt. Onderpresteren is een hardnekkig iets, maar betrokken en liefdevolle ouders is al een heel goed begin.
10 maanden geleden

Beantwoorden

Stefanie van den Berg Wat betekent HB bij ADHD?
10 maanden geleden

Beantwoorden

Pientje Pauw @ Stefanie: HB staat voor hoogbegaafdheid. De zijnskenmerken vertonen een grote overlap met de kenmerken van AD(H)D, maar de oorzaak van die kenmerken is anders. Dit maakt het moeilijk om de twee in de praktijk uit elkaar te houden en te ontdekken waar de oorzaak van bijvoorbeeld een probleem ligt.
10 maanden geleden

Beantwoorden


toon 4 overige reactie(s)
Annemarie Heuthorst 10 maanden geleden geplaatst
Ik herken heel veel van wat je schrijft van iemand die ik heel goed ken. Waarom neem je geen contact op met de huisarts en vraag je om een diagnostisch onderzoek? In tussentijd is het heel belangrijk om positieve feedback naar je kind te geven. Ze merkt ws al dat het bij haar anders werkt dan bij haar klasgenoten en dat maakt haar straks onzeker. 
Pientje Pauw 10 maanden geleden geplaatst
Hallo Annemarie,
Bedankt voor je reactie. Je stelt een goede vraag. Ik ben bang dat de huisarts mij doorverwijst naar een instelling die geen expertise heeft op het gebied van hoogbegaafdheid. En dat acht ik wel nodig, omdat je anders sneller de kans hebt dat er een misdiagnose komt (ik ken er genoeg voorbeelden van). Ik kan zelf wel zoeken naar een geschikte instelling, die ook vergoed wordt middels een doorverwijzing van de huisarts en zowel expertise heeft op het gebied van ADD als hoogbegaafdheid.
De positieve feedback is een goed punt. Je ziet haar dan opbloeien.
Petra 10 maanden geleden geplaatst
Ik herken veel hoog sensitiviteit bij je dochter. Heb je hier al iets over gehoord bij trainingen/coaches van je dochter?
Dit en hoogbegaafdheid hoor je ook steeds vaker.
Kinderen die hoogsensitief zijn krijgen vaak ook (soms onterecht) een diagnose ADHD of Autisme.

Mijn dochter (10) is hoogsensitief en beelddenker. Ze loopt hiermee ook tegen problemen aan in het onderwijs (waarschijnlijk ook in combinatie met dyslexie  wat onderzocht gaat worden).

Het is een lange weg.
Hoe meer je er over leert hoe beter je bij de docent je kind "op de kaart"  kunt zetten en een soort gebruiksaanwijzing kan doorspreken.
Mijn ervaring is dat je het echt moet treffen. Alles valt of staat bij de juiste leerkracht, die er begrip voor heeft hoe je kind is. En dat ze mag zijn wie ze is op school.

M.vr. groet Petra
Pientje Pauw 10 maanden geleden geplaatst
Beste Petra,

Bedankt voor je reactie.
Ja, hoogsensitiviteit herken ik zeker wel. Dit komt heel veel voor in combi met hoogbegaafdheid. Dochter past verder niet in het beeld van een beelddenker en dyslexie heeft ze ook niet.
Dat het valt of staat met de juiste leerkracht kan ik beamen, we zijn al wat jaartjes op weg op de basisschool en tot nu toe zijn er twee geweest waarvan ik zeg: ja, die waren echt fijn en begrepen dochter goed. Gelukkig voelt ze wel dat ze zichzelf mag zijn op school, dat heeft ze letterlijk gezegd (helemaal uit zichzelf).
Andries McQueen 10 maanden geleden geplaatst
Hoi Pientje! 

Wat heb ik ongelooflijk veel respect voor de mate waarin je zo gericht aandacht geeft aan je dochter, haar in álles ondersteunt en het allerbeste voor haar wilt. Dat je daar zoveel tijd in stopt. 
Dat is wat ze nodig heeft! 

Je hebt zelf al zoveel gelezen, bestudeerd en gezien dat ik denk dat Annemarie hierboven een wijze opmerking maakt. Het is tijd voor diagnostisch onderzoek. 
Ik begrijp dat je dat heel spannend vind, omdat je bang bent voor verkeerde expertise. 
Als je dan toch alles aan het onderzoeken bent, waarom zoek je dan niet een instelling waar je vertrouwen op hebt? 

In mijn ervaring als leerkracht zijn dit zeer heftige beslissingen, maar ik denk dat je een heel helder beeld hebt geschetst, al zoveel kennis opgedaan hebt dat het goed is dat iemand met je meekijkt. Want op een gegeven moment heb je als ouder alles gedaan en is je kind vooral geholpen bij deskundige hulp. Sommige ouders ervaren dat als falen, dat is het zeer zeker niet! 

Hoogbegaafdheid, hoog sensitiviteit, ADD, het heeft allemaal overlap met elkaar. Ik denk dat het zeer zeker de moeite waard is omdat te onderzoeken. Het kan ook allemaal in 1 keer worden meegenomen. 

Je ziet dat je dochter er zelf last van heeft. En je gunt haar het allerbeste. Vergeet niet dat je als ouder een héle belangrijke rol hebt bij diagnostisch onderzoek, omdat je haar opvoedt. Je bent niet een weerloze toeschouwer. 

Hou je ons op de hoogte? 
Hartelijke groeten 



Ik vroeg me nog af @brigittevandoremalen​ waarom je bent gestopt met onderzoeken? Er is inderdaad overlap met hoogbegaafdheid en autisme (autisme spectrum stoornis). Is het niet het beste voor je kind om dit tot op de bodem uit te laten zoeken? Zeker als het in de familie voorkomt? 


reactie op @andriesb:
Brigitte van Doremalen Hoi hoi
Ik ben mede gestopt omdat het nu eigenlijk goed gaat met mijn dochter, ze zit goed in haar vel, gaat met plezier naar school. 
Ik heb nog wel wat onderzoeken laten doen, maar ook hier komt uit hoogbegaafd en hoogsensitief. 

10 maanden geleden

Beantwoorden

Pientje Pauw Beste Andries,

Bedankt voor je uitgebreide en inhoudelijke reactie en je mooie compliment. Doet me goed om te lezen. :)
Diagnosticeren is inderdaad een hele stap. De zoektocht naar een geschikt persoon om dat te doen, is al even gaande, maar tot nu toe heb ik nog niemand ontdekt waarvan ik zeg: daar vertrouw ik volledig op.
Op het moment lijkt het met dochter goed te gaan. Een nieuwe groep, nieuwe leerkrachten en nieuwe lesstof. Er hangt een positieve vibe in de klas en in haar eigen hoofd en dat lijkt zijn positieve uitwerking te hebben op meerdere facetten in het leven. Wat mij dus weer doet twijfelen of een onderzoek wel juist is. Daarnaast heb ik gesproken met kennissen en vrienden, waarvan de kinderen wel en niet hoogbegaafd zijn en die lijken dergelijke dingen ook mee te maken. Daardoor twijfel ik nog meer of ik wel in de juiste hoek denk.
Ik houd de optie in ieder geval wel open en ik zal hier ook blijven meelezen. Het is fijn om van gedachten te wisselen.
10 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Andries McQueen 10 maanden geleden geplaatst
Beste Pientje, 

Het allerbeste voor een kind is natuurlijk een veilige omgeving. Het is zó belangrijk hoe de sfeer is in een klas! Elk kind knapt daarvan op. Ik vond dat ook altijd belangrijker dan de lesstof. Want die gaat meestal een stuk sneller als de sfeer in de klas goed is! 
Veel kinderen hebben veel aan de structuur en veiligheid van thuis en basisschool, waardoor ze niet 'vast' lopen. Zeker als de sfeer goed is en er lekker gespeeld kan worden. (zelf heb ik dat als kind ook gehad). 
Daarna komt de middelbare school, met het huiswerk, agenda, plannen, meer verantwoordelijk voor jezelf, minder toezicht.. Dan hebben kids met AD(H)D daar veel moeite mee. 
Alleen, er is daar veel minder zicht op het kind, zoals de (goede) basisschoolleerkracht dat wel heeft.
Je dochter heeft gelukkig een moeder die dit in de gaten houdt. 

Er is geen goed of fout hè, welke keus je ook maakt, onderzoek of niet. 

Als ik een gesprek had in groep 6 met de ouders van een kind, waarin zowel de IB'er als ik aangaven dat het goed zou zijn om een diagnostische test te doen, waren de ouders daar nooit direct over uit (logisch). Meestal pas na ongeveer 6 maanden waren ze er aan toe en kozen dan meestal om het wel te doen, maar ook een aanzienlijk deel om het niet te doen, omdat het op dat moment goed ging. 

Wat ouders vaak tegenhoudt zijn 3 dingen: 
* angst (wat zou er uitkomen?) 
* schuld (ik doe het niet goed als opvoeder) 
* schaamte (wat vindt onze omgeving ervan) 

De vraag is een met name, en dat is per kind anders: 
* Is het helpend voor het kind? 

Als je die vraag met ja kan beantwoorden, ben ik van mening dat je bovengenoemde 3 dingen niet meer als belemmering moet laten gelden. Want dat is niet helpend voor je kind. 
Een diagnostisch onderzoek legt alleen een diagnose vast. Een voorlopig uitgangspunt van waaruit je maatwerk kan geven, niet alleen op school maar ook thuis als ouders. 
Mij lijkt de onrust van: 'wat is er met m'n kind' belastender dan dat.' 

Je hoeft vandaag geen keuze te maken. Praat vooral veel met de leerkracht en mensen die haar écht goed kennen. 






Sharon De Groot 10 maanden geleden geplaatst
Ik geef eerlijk toe dat ik niet alle tekst heb gelezen. Iets met focus 😁
Wat vind je dochter er zelf van? wat zou zij graag willen?
reactie op @sharondegroot:
Andries McQueen Zeg je dat later ook tegen degenen die je gaat coachen? ;-) 
10 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen De eerste regel
10 maanden geleden

Beantwoorden

Sharon De Groot Dat zou zomaar kunnen... Ligt ad cliënt ☺️
10 maanden geleden

Beantwoorden

Sharon De Groot Als coach kijk je naar de structuur en niet naar de inhoud. 
Is er een aanleiding dat het jou opvalt en dat je er iets over zegt?
10 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen Nou, ik ben zelf zo volledig dat ik altijd alles lees en soms verwacht ik dat ook teveel van anderen :$ 
'ik geef eerlijk toe dat ik niet alle tekst heb gelezen' komt bij mij binnen als 'ik neem niet de moeite om alle tekst te lezen' of 'ik kom meepraten terwijl ik de rest van het gesprek niet gevolgd heb' 

Eerlijk hè, maar dat was jij ook ;-) 


10 maanden geleden

Beantwoorden

Sharon De Groot Zeker weten...

Ben ik duidelijk geweest in mijn onderbouwing of heb je nog vragen? 
10 maanden geleden

Beantwoorden


toon 5 overige reactie(s)
Andries McQueen 10 maanden geleden geplaatst
Nee, behalve dat als ik je cliënt was zou afhaken ;-) 
reactie op @andriesb:
Sharon De Groot Kan ik heel goed begrijpen.
10 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen Een echte coach :-P
10 maanden geleden

Beantwoorden

Sharon De Groot En een perfecte cliënt 😄
10 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen Deze cliënt heeft nogal wat ervaringen met coaches, psychiaters en psychologen.
Wat bij iemand met ADHD niet werkt is een hiërarchie.

De boekenvragen die je stelt heb ik zó vaak voorbij horen komen:

'Wat denk je zelf dat er nodig is?'
'Wat kun je hier zelf aan doen?'

Dan dacht ik altijd: wat is dit voor een kutvraag? Waarom denk je dat ik bij jou kom? Als ik het wist, had ik het allang gedaan!
(je moet je voorstellen dat ik dan ook finaal was stukgelopen op dat moment, met alle angsten en dodelijke vermoeidheid van dien) 

* Je doet je verhaal, je hebt zelf het overzicht niet. 
* in mijn geval kon ik heel duidelijk vertellen wat er gebeurde. 
* Empathie en een luisterend oor was een minimumvoorwaarde. 

Terwijl wat er vaak gebeurde was: 
* vul even deze 3 computertesten in 
* de stagiaires nemen straks even de antwoorden met u door 
* de psychiater komt zo even een kwartiertje langs om wat te vragen, vaak stoffig type met aparte humor, sandalen en een bril, die al werkelijk niet meer geïnteresseerd is in een cliënt omdat hij gehard is in het vak. (Trouwens, de psychiaters die ik heb meegemaakt onder de 35 zijn vaak heel anders! Veel meer werkelijk begaan!) 
* o wacht, u scoort hier net 1 a 2 punten tekort voor die en die diagnose
* hier is je uiteindelijke diagnose, deze pillen mag u slikken, succes ermee
* Dan die vragen die jij stelt hier op het forum. En daarna: kent u de 5 G's? 
 
Terwijl het bekend is dat juist iemand met ADHD het meest gebaat is (trouwens, alle patienten in de ggz) bij het doen van hun verhaal. Dat is een stap die nogal belangrijk is! 

Ik heb letterlijk een keer na een aantal jaar gewoon eens op papier gezet wat er was gebeurd, wat er aan had gedaan en dat de behandelaar dat pakte, vluchtig las met de woorden: 'blablabla, blablabla'

Wat wél hielp was tijdens een opname dat iemand gewoon zegt: 
* Ik heb gelezen wat je schreef/ ik heb gehoord wat je hebt verteld, dat moet ontzettend zwaar zijn geweest. 
* wij gaan je helpen, dit gaat goedkomen! Ik zie het helemaal zitten. 
* Samen een plan maken. 
* van onbewust onbekwaam naar bewust bekwaam gaan, in het begin met wat hulp en later zelfstandig met alleen supervisie. 
* op eigen benen gaan staan. 

Dus van ik hóór wat je zegt, naar 'ik ga je helpen', 'wat denk je zelf dat je nodig hebt' naar 'we maken een plan' 'jij doet het werk' 'ik stuur je bij' naar 'jij wordt zelfstandig. 

Uiteraard is dit mijn persoonlijke ervaring (en van ongeveer 3 kwart van de mede-cliënten/patiënten die ik de afgelopen 5 jaar ben tegengekomen, en dat zijn er nogal wat)
ik ben geen coach. Jij ook nog niet, dus ik druk je op het hard om dit verhaal mee te nemen. 


10 maanden geleden

Beantwoorden


toon 3 overige reactie(s)
Sharon De Groot 10 maanden geleden geplaatst
Ik herken me in jouw beschrijving van jouw gevoel. Dank je wel voor het delen van jouw verhaal en verzoek.
thamara leuenberger 9 maanden geleden geplaatst
haaii, ik heb een stukje hierover geschreven over mijn ervaring ( ik zit zelf nu in 5 VWO en ben bijna 17 jaar). Check mijn account!
reactie op @thamaraleuenberger:
Coen Olde Bijvank wil je niet een keer meeschrijven op ADHDblog.nl? Dit kan geheel anoniem.. en onderwerp en ervaring/verhaal mag je zelf kiezen.. waar jij je fijn bij voelt!

check: https://adhdblog.nl/meeschrijven/ anders even een email sturen naar coenoldebijvank@gmail.com

Lijkt mij tof! Als je niet wilt.. ook geen probleem! :)
9 maanden geleden

Beantwoorden

thamara leuenberger haaii, ja hoor dit lijkt mij wel leuk! Wat is precies de bedoeling en hoe gaat het in het geheel te werk?
9 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Juud G. 9 maanden geleden geplaatst
Beste Pientje,

Ben je bekend met het concept 'Twice Exceptional' of '2e'? Zo nee, dan is het zeker de moeite waard om daar eens 'in te duiken'. 

Meer info: https://en.wikipedia.org/wiki/Twice_exceptional

In het kort komt het er op neer dat veel hoogbegaafde kinderen ook een bepaalde handicap hebben. Ze zijn 2 keer 'bijzonder of uitzonderlijk'. Er is ook een mooie film van Thomas Ropelewski, kijk hier: http://2emovie.com/

Jij zoekt naar heeft ze dit of heeft ze dat? Kan het niet dat ze allebij heeft....en nog meer? (en/en).

Ben benieuwd wat je denkt?

groetjes
Pientje Pauw 8 maanden geleden geplaatst
Hallo Judith,

Misschien komt het niet helemaal over in mijn berichten, maar ik ben zeker bekend met de term 'twice exceptional' en dat achtte ik voor mijn dochter ook goed mogelijk. HB is ze, getest en wel. Dan zou ADD daar dus mogelijk bij komen.

Echter, voor nu laat ik ADD denk ik even voor wat het is.
Aan het begin van het schooljaar is alles nieuw. Nieuwe leerstof werd in rap tempo geintroduceerd, er zijn nieuwe leerkrachten, twee nieuwe lesmethoden en een nieuw vak. Maar nu de nieuwigheid eraf is, hoor ik mijn dochter weer klagen over verveling en weinig leren. En tegelijkertijd zie ik het gedrag dat ook zo past bij ADD toenemen. Er lijkt voor nu dus een direct verband te zijn tussen dat gedrag en verveling op school. En waarschijnlijk ligt daar dan ook (een deel) van de oplossing.
Vervelend is het wel; want het vraagt van haar veel energie maar ook van ons als ouders.
To be continued, denk ik...
Juud G. 8 maanden geleden geplaatst
Hoi Pientje,

Ja, lastig he.. je doet zo veel moeite, en je steekt er zoveel tijd en, en er is wel vooruitgang, maar het gaat maar heel langzaam...maar in je verhaal lees ik wel dat er vooruitgang in zit. (bijv. met het ochtendritueel en haar kamer opruimen)

Ben benieuwd wat haar passies zijn, wat zijn de dingen waar ze heel veel plezier in heeft en waar ze goed in is en waar ze blij van wordt als ze het doet?  

groetjes,



Pientje Pauw 8 maanden geleden geplaatst
Hoi Judith,

Bedankt voor je reactie. Inderdaad, we doen ons best, maar na twee stappen vooruit lijkt altijd wel 1 stap terug te komen. Vooruitgang is er zeker.

Mijn dochter vindt eigenlijk heel veel interessant, maar ik denk dat ze muziek en vreemde talen op dit moment het leukst vindt. De vreemde talen gaan haar heel gemakkelijk af met haar talenknobbel. Voor het muziek maken moet ze meer moeite doen. Muziekles hebben we ook ingezet om haar te leren omgaan met fouten maken, doorzetten en nieuwe dingen leren. Daar zie je wel minder frustratie, maar dat aangeleerde gedrag vertaalt zich niet automatisch naar elke nieuwe situatie. Een werkstuk maken kan de eerste keer voor dezelfde uitbarstingen van frustratie zorgen die we in het begin ook zagen bij de muzieklessen. En een aantal werkstukken verder gaat het dan een stuk beter.
Juud G. 8 maanden geleden geplaatst
Goedemorgen Pientje,

Leuk om te horen wat die jonge kids al allemaal kunnen en doen he! Wat ik ook leuk vindt en goed is dat er wel veel meer oog is voor de talenten van kinderen tegenwoordig. 

Sta me toe, om met jou, en de rest van dit forum, te delen hoe wij dit thuis aanpakken. Voor onze oudste hebben we in groep 8 en 7 heel veel gedaan hebben met engels. We deden dan een soort talencursus online, keken samen youtube filmpjes en hij kon punten verdienen als hij een engelse les deed online (bij zoveel punten mag hij iets doen of krijgt hij een snoepje). Dat zorgde voor een 'positieve vibe'. En is ook heel leuk want kinderen van die leeftijd willen ook graag youtube kijken en begrijpen. En toen gingen we ook nog naar een buitenland waar ze engels spraken, en toen was hij helemaal blij, toen hij merkte dat hij de mensen wel kon verstaan. Op een bepaald moment vertelde onze engelstalige buurvrouw dat onze oudste goed Engels sprak. En daar kreeg hij echt zelfvertrouwen van. 
Onze jongste van 10 jaar vindt Duits leuk. En dan doen we ook een soort talencusrus na school, en Duitse memory en zetten we van die Duitse carnavals slagers op, pret alom! 

Wat ik bij onze 3e zoon geleerd heb is in te spelen op NIEUW!! (anders). Veel kinderen met ADHD/ADD of ze nu een officiele diagnose hebben of niet, zijn altijd in voor 'nieuw'. En niets is erger voor ze om iedere keer weer hetzelfde te moeten doen, op dezelfde tijd, op dezelfde plaats met dezelfde juf. Saaaaai! 

Dus ik doe dan 'management for the smallest micro change'. Dus als het gaat om muziek, kan ik me voorstellen om de ene keer in de keuken te oefenen en de andere keer in slaapkamer of onder een boom in de tuin. Deze keer doen we 10 minuten de volgende keer 11 minuten. De ene keer leg je de bladmuziek op de gewone standaard dan weer op de kookboeken standaard. Dan weer speelt ze alleen, dan speelt mamma even mee. Ik noem maar wat...Ik realiseer me dat deze voorbeelden vast helemaal niet goed zijn voor jou situatie. Want ik speel geen instrument. Maar je kan het vast vertalen naar je eigen situatie. 

Bij onze zoon werkt dit wel goed (managing for the smallest micro change) om gemotiveerd te raken en gewoon ergens mee te beginnen. 

Ik hoor je zeggen; 'leren omgaan met fouten, doorzetten'. Wij zijn heel enthousiast over kinderfysiotherapie (ik en onze kids bedoel ik). Ik hoor er bijna niemand over op dit forum en ik lees er ook niet veel over. En dat snap ik niet zo goed. Onze kinderfysio snapt onze zonen helemaal. En ze gaat met ze aan de slag om hun executive functies te versterken. En dat doet ze dmv van oefeningen en spel. Ze leren ze veel beter omgaan met nieuwe dingen leren, faalangst, plannen etc.. maar ook doorzetten als het tegenzit. Al die executive functies waar onze kinderen nog moeite mee hebben worden op een speelse en leuke manier aangeleerd, echt een aanrader. En het is natuurlijk iedere keer anders (nieuw) dus de kinderen gaan er heel graag naar toe! Kinderfysio zit in het basispakket.

En dan als laatste...kan ik aanraden: Dr. Ross Greene van Lives in the Balance. Hij heeft een methode ontwikkeld genaamd CPS. Dit was echt een eyeopener voor mij (en mijn echtgenoot). Zijn model leert ouders en kinderen om gezamenlijk een oplossing te vinden voor lastige situaties. (bijv. ontploffingen bij het beginnen van een nieuw werkstuk over geschiedenis in groep 7). Er staan ook goede video content op de site. En Ross Green is echt super duidelijk en inspirerend!

https://www.livesinthebalance.org/

groetjes!
reactie op @judithgeelen:
Andries McQueen @judithgeelen Leuk om te lezen allemaal!  'management for the smallest micro change', noem je dat zelf zo of komt dit uit een boek of onderzoek? 


Het doet me goed om te lezen dat er op zo'n jonge leeftijd al aandacht wordt geschonken aan het versterken van executieve functies. 
Het valt me ook steeds vaker op de rollen veranderen van logopedisten en fysiotherapeuten. Sowieso heb ik als leerkracht veel samengewerkt met speltherapeuten, hun werk is erg waardevol. 

Bij de meesten die onoplettendheid ervaren als onderdeel van ADD kun je executieve functies trainen, maar ze zullen altijd meer focus en energie van je vragen dan een ander. 
Dan is het heerlijk dat zo'n fysio er zo goed op inspeelt. Veel meer zorg op maat tegenwoordig. 

Terug naar micromanagement. Bij mijn dochter paste ik al veel toe wat voor mij werkt, voordat ik wist dat ik ADHD heb. Als ze niet wil eten, niet kan slapen, niet naar school wil, heel erg tegen dingen opziet, ruzie heeft, doorgaat met energie verbruiken totdat ze koorts heeft, of als ze geniet met volle teugen etcetera etcetera: 

Ik maak overal een wedstrijd van, overal een spel met uitdaging. Dat werkt uberhaupt goed bij kinderen, maar bij haar meer dan bij een ander. Als 't maar een element van spanning bevat. Ook hier is het wekelijks wisselen of aanpassen van een bedritueel handig, dat vergt creativiteit maar kun je ook als leuke uitdaging gaan beschouwen. Je bent er niet in één keer heel goed in. 

Mij helpt het erg om te denken: Wat vond ik fijn als kind? ;-) 

7 maanden geleden

Beantwoorden

Andries McQueen Als ze niet naar school wil bijvoorbeeld, of niet vooruit te branden is op de fiets, spelen we Bliksem Mcqueen na, nou dan gaat ze hoor!!!! Die beentjes draaien dan in een recordtempo rond! 
7 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Pientje Pauw 7 maanden geleden geplaatst
Hallo Judith,

Fijn dat je deze tips met het forum deelt!

Veel tips hebben we zelfs al uitgevoerd. Toevallig he?
De kinderfysio hebben wij bezocht omdat dochter nogal snel viel en erg soepel in de gewrichten is, hetgeen haar wellicht ook parten zou spelen bij een goede techniek ontwikkelen voor het bespelen van haar instrument. De kinderfysio ontdekte geen achterstanden, behalve op het gebied van evenwicht bewaren. Vandaar dus ook het vaak vallen. Inmiddels is ze niet meer onder behandeling bij de fysio en gaat het goed. Volgens haar konden de hypermobiele gewrichten geen kwaad.

Engels vindt ze een geweldige taal en wij zijn ook op vakantie geweest naar een Engelstalig land. Daar viel op hoeveel ze al begrijpt - alleen het terugpraten vindt ze nog een beetje eng. Dus dat is wel iets waar we aandacht aan kunnen besteden.

Dochter pakt zelf vaak boeken als ze iets nieuws wil leren. Ze heeft altijd een stapeltje informatieve boeken naast haar bed liggen. Voor muziekles oefent ze nu kerstliedjes en dan is ze erg gefocust op het kerstconcert. Daar kijkt ze naar uit en daar wil ze iets moois van maken. Erg fijn en goed van haar!

Lives in the Balance ga ik eens bekijken, bedankt.
Juud G. 7 maanden geleden geplaatst
Goedenavond Andries,

Ik heb het even voor je opgezocht. Ik had het niet helemaal goed. Het is 'micro-change for novelty', en niet zoals ik per abuis schreef: management for the smallest micro change' ;-)

Het komt uit ' The ADHD Trifacta' dit is een interessant concept dat uit een podcast (radioshow) van ADD classes.com komt (Trifacta is van Dixon Life Coaching LLC.) ADD classes is een Amerikaanse podcast (via apple podcast). En het zijn trainers en coaches die volwassenen met ADHD helpen. Er komen veel experts aan het woord. De moeite waard! Ze hebben een betaald programma maar er zijn zeker ook veel gratis sessies te beluisteren.

Ik heb een plaatje van de ADHD TRIFACTA bijgevoegd. Hoop dat je het kunt lezen...

https://www.dixonlifecoaching.com/articles
Andries McQueen 7 maanden geleden geplaatst
@judithgeelen​ Ah, daar kan ik wat mee! Fijn! ik zal er in de loop vd week na kijken. Ben nu even aan m'n eindje na 't onderzoek en uitslag. Voor nu valt vooral het woord 'looming disaster' op. Daar heb ik nou mijn hele leven al last van!! Maar nee hoor, dat wordt door psychologen als onderdeel genoemd van een obsessief-compulsieve persoonlijkheidsstoornis (één van de kenmerken: pot geld op voor een mogelijke ramp in de toekomst) 
Juud G. 7 maanden geleden geplaatst
@andriesMcQueen, fijn dat je er iets mee kan!
Ben benieuwd....onderzoek & uitslag? viel het mee, viel het tegen? 

Pientje Pauw 3 maanden geleden geplaatst
Beste allen,

Hele tijd terug hier geweest en inmiddels veel veranderd.
Dochter is versneld naar groep 8, gaat volgend jaar naar het gymnasium. Leerkracht groep 8 maakt zich zorgen om het gebrek aan contact leggen in de nieuwe klas (deze klas is veilig en rustig, dochter wordt als nieuwkomer geaccepteerd en is warm ontvangen).
Dochter is in de vorige klas gepest/buitengesloten. Zelf denk ik dat veel daarmee te maken heeft, maar er zijn meer gedragingen waar de leerkracht zich zorgen om maakt. O.a. fixatie op eten en emotionele reacties als er fouten worden gemaakt. Dit herkennen we.

Ik ga nu met de schoolmaatschappelijk werkster in gesprek omdat ik ergens moet beginnen. Ik heb er niet zoveel vertrouwen in, om wat ik hierboven al benoemde: er is vaak zo weinig expertise over hoogbegaafdheid. Zijn er hier misschien mensen die me, mits de forumregels dit toestaan, onderzoekers kunnen aanraden die veel verstand van hoogbegaafdheid hebben, maar ook van ADD en eventuele andere stoornissen die gelinkt kunnen worden aan de gevolgen van gepest zijn? Zelf heb ik het vermoeden dat de leerkracht aan autisme denkt, maar ik heb niet het gevoel dat dit hier speelt. Het zou in theorie altijd kunnen, want intelligente kinderen kunnen met hun intelligentie veel compenseren. Daarnaast zijn wij als ouders de vreemde gedragingen van ons kind zo gewend, dat wij de zorgelijke 'afwijkingen' misschien niet eens meer zien.

Het blijft heel erg zoeken. Het kost veel energie en ik kom op een punt aan dat ik het echt niet meer weet.
reactie op @pientjepauw:
Isilda De Jong Hoi,

Ik heb een zoon die is bovengemiddeld met ADHD. Dochter met wat problemen, waarvan wij dachten ADD? Wij hebben goede er wringen met een onderzoeksbureau. Ze testen een totaal plaatje. Dus niet heeft een kind AD(H)D. Onze dochter blijkt onder te presteren en faalangst te hebben met wat perfectionisme. Geen ADD dus. Bij hun kun je dan ook verder met de nodige hulp. Wij zijn positief. Het is in omgeving Tilburg. Mocht je meer willen weten hoor ik het wel.
3 maanden geleden

Beantwoorden

thamara leuenberger haii pientjepauw,

Ik heb zelf ADHD en ADD. of ik hoogbegaafd ben is nooit getest maar het aantal mensen dat al naar mijn ouders toe zijn gekomen om te zeggen dat ze misschien een test met mij moeten doen is wel erg hoog. In het stukje op mijn acc heb ik hier ook over geschreven, ik noem het het stempel boekje! :) 
Ik heb net een stukje online gezet over een soortgelijk topic wat hier helemaal op aansluit!! Zou het leuk vinden als je het wilt lezen, en dat de tips ook helpen!


1 maand geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 29 August 2018 om 10:23
Aantal lezers 66
Aantal reacties 44