De vergeten ADHD'er

Laatste reactie 12/03/2019 12:33 door Zara
· Markeren als ongelezen
Mark van B 3 maanden geleden geplaatst
Goedemiddag allemaal,

Dankzij Google ben ik bij dit forum uitgekomen. Mijn naam is Mark en ben 28 jaar.
Sinds vorige week is bij mij ADHD geconstateerd icm gegeneraliseerde angst-paniekstoornis met dwanggedachten en handelingen. Ik wil even mijn verhaal kwijt omdat het volgens de psycholoog goed voor me is lotgenoten te zoeken.

Als kind was ik altijd al angstig, een echte denker al vanaf ik mij kan herinneren. Vanaf een jaar of 8 tot 9 werd ik daarbij ook nog eens zeer bezorgd en kreeg ik toen al een hoog verantwoordelijkheidsgevoel. Helaas kan ik niet zeggen hoe dit ontstaan is, sommige zaken hou ik graag privé. Er werd vroeger altijd al gezegd, die Mark is een echte denker, iemand met mensenvrees, faalangst e.d. Door de enorme bezorgdheid en het verantwoordelijkheidsgevoel wilde ik altijd alles zelf in eigen hand houden waardoor ik dwang heb gecreëerd, eigenlijk al zolang dat ik mij kan herinneren. Al die tijd tot mijn 24e heb ik het verborgen kunnen houden voor alles en iedereen. Mijn ouders hebben mij wel eens op een therapie gestuurd toen ik klein was, dit had te maken met concentratie. Dat is alles wat zij nog weten. 
Op school was ik vaak afgeleid, stil en verlegen. Ik durfde nooit iets te vragen aan de juf of leraar of men die ene vraag nog eens wilde stellen, of nog eens iets wilde uitleggen over iets wat ik niet begreep. Nee, ik durfde het niet. Ik zette een masker op voor mijzelf, zodat niemand erachter zou komen dat ik met problemen kampte. Ik deed mezelf altijd groter voor dat ik was. Ik had een masker opgezet, al op jonge leeftijd. Dit masker is gebroken geraakt eind vorig jaar. Ik ben compleet door het stof gegaan. 

Al langer zoek ik hulp, vanaf mijn 24e. Ik had veel stress en onrust thuis en op het werk en kon nog niet bij woorden omschrijven wat ik nou precies mankeerde. De dokter heeft mij doorgestuurd naar een psycholoog. Daar ben ik nu al 4 jaar onder behandeling. In die tijd zijn we steeds dichter bij de kern van mijn problemen gekomen. Maar nooit de oorzaak. Tot nu dan!
Jarenlang werd het op werkstress gegooid. Ik ben zo vaak naar de dokter geweest omdat ik vaak moe was en allerlei andere vage klachten. En ja af en toe was mijn vitamine D ietsjes te laag. Shit happens.
Ik dacht, dan is dat het wel zeker.. Maar nee, de onzekerheid, stress en onrust/chaos in mijn hoofd hielden aan. Ik ben na MBO 4 gaan werken. Dat was in 2011. Door werk en verhuizingen is mijn leven gewoon drastisch veranderd. Iets waar ik ik niet goed tegen kan, veranderingen. Het bizarre is dat de dwang mij juist geleerd heeft geen chaoot te worden qua uiten. Dwang helpt mij perfectionistisch te zijn en nooit iets kwijt te raken. Als ik iets kwijt raak word ik gek en geef ik iedereen de schuld behalve mijzelf. 
Mijn vrouw en ik hebben 2 keer gevraagd bij de psycholoog of het dan toch ADHD is. De eerste keer werd het weggewuifd. De tweede keer lukte het wel, met resultaat dat ik een onderzoek ben gestart bij de psychiater.
Ik kan niet genieten, niet ontspannen, niet alles eruit halen wat erin zit, struikel over woorden, geen focus of concentratie, rusteloosheid, geen interesse, enorme stemmingswisselingen (iets wat steeds vaker voorkomt)

Sterke punten bij mij zijn: fanatiek, rechtvaardig, behulpzaam.

Ik ben 1x op het VMBO blijven zitten en 1x op het MBO. Uiteindelijk heb ik MBO niv 4 afgerond en ben ik gaan werken. Ik heb gewerkt, tot half januari. Toen barstte de bom, de zoveelste paniek/woede aanval kwam opzetten en ik was een gevaar voor iedereen. Ik heb mij ziek gemeld, ik heb nu geen werkgever meer. Ik ben vervolgens op mijn verzoek bij de psycholoog op onderzoek geweest bij de psychiater. Sinds eind vorige week ben ik met medicatie bezig. Druppels Cipramil, het is een soort antidepressiva die helpen tegen de angst en paniek en dwang, maar ook een deel voor het ADHD.

Herkennen mensen zich in dit verhaal? Ik kan nog uren typen, over mijzelf, soms lijkt het alsof ik mijzelf niet goed ken, maar na het typen van dit stuk zie ik mijzelf weer.
Ik vind het moeilijk om positief te zijn. Ik ben van aard nogal pessimistisch aangelegd. Ook misschien door ADHD? Ik hoop dat alles beter gaat vanaf nu. 

Ik hoor graag jullie reactie.

Alvast bedankt
reactie op @markvanb:
Charlotte Stoop Dag Mark,

Dit verhaal is pijnlijk herkenbaar!
Ik was vroeger ook altijd een verlegen, stil en (sociaal) angstig meisje. Als ik mij op mijn gemak voelde, kon ik altijd heel enthousiast, druk en gezellig zijn.. maar in de klas of bij vreemde (grote mensen vooral) durfde ik nooit iets te vragen.. En zeker niet aan de juf of meester! Ik gebruikte hier altijd mijn klasgenootjes voor. Ik vind dit nu nog steeds moeilijk en ben dus nog sociaal angstig aangelegd en heel bang voor afwijzing. Mijn zelfbeeld is dan ook heel negatief. Ik heb me ook altijd jaren sterk gehouden en mijn onzekerheden gecamoufleerd door streng te zijn voor mezelf en doorzettingsvermogen, hoe vermoeiend ook. Ik weet daarom ook pas 5 jaar (ik ben nu 28), dat ik adhd heb. Toen ik 20 was, barstte bij mij de bom na een nare stage-ervaring. Alle onzekerheid kwamen er ineens uit en het lukte me niet om zelfstandig uit het dal te klimmen (ook niet met steun en hulp van familie). Ik werd uiteindelijk depressief. Ik betrek alles wat fout gaat in mijn leven, op mezelf. Sindsdien zit ik (tot en met de dag van vandaag) in therapie. Ik heb zelf ook giga stemmingswisselingen, ben heel pessimistisch en ook ik heb ik de neiging om perfectionistisch en dwangmatig gedrag te vertonen, om met mijn chaotische en onrustige hoofd om te gaan. Zo kan ik inmiddels super goed plannen en leren! Dit heb ik mezelf aangeleerd en geeft mij iets meer controle en dus iets meer rust. Daarnaast heb ik ook altijd een heel sterk rechtvaardigheidsgevoel gehad. Verder heb ik, om al die jaren met al mijn problemen om te gaan, een persoonlijkheidsstoornis ontwikkeld met kenmerken van een afhankelijke en vermijdende persoonlijkheid. Ik volg daar dus nu therapie voor (schematherapie) en ik heb het gevoel dat er nu ook eindelijk naar de kern van het probleem wordt gekeken! Maar ik merk dat de patronen erg diep genesteld zitten in mijzelf, dus het blijft erg hard werken on mijn onzekerheden, stress, angst, negatieve piekergedachtes de baas te blijven. Ik zit sinds 2 jaar aan een anti-depressivum, dit helpt hier iets bij.
3 maanden geleden

Beantwoorden

Mark van B Wat grappig dat we daarin overeenkomen. Ik kan bijvoorbeeld ook heel goed plannen. Leren helaas niet omdat ik als ik iets lees wel weet dat ik iets lees maar niet zie wat er staat. En dan constant de afleiding van geluiden. In stille ruimtes kan ik niet leren omdat mijn hoofd tijdens het leren alle kanten op denkt ;) goed van jou dat je kan leren! 
Wat houdt dit precies in: afhankelijke en vermijdende persoonlijkheid? 

Ik wil je een tip meegeven. Ik moet er soms nog wel eens aan denken, maar soms vergaat dit als sneeuw voor de zon, namelijk: denk niet te veel aan het feit dat mensen je afrekenen. De meeste mensen zijn met zichzelf bezig en hebben helemaal niet door hoe jij dingen doet of ziet. Maar omdat het zo diep genesteld zit, bij mij ook, is het zo moeilijk om hier aan te denken. Maar blijf volhouden!

Hoe helpen de medicijnen bij jou? Voel je je iets beter?

3 maanden geleden

Beantwoorden

Charlotte Stoop Bedankt voor de nuttige tip! Ik vergeet dit inderdaad ook heel vaak te denken, dus goed om hier aan herrinerd te worden en dit nog eens goed in mijn oren te knopen! :)

Mijn afhankelijke persoonlijkheid kenmerkt zich vooral door het feit dat ik niet goed alleen kan zijn, ik extreem veel bevestiging nodig heb van buitenaf om me goed te voelen over mezelf en mijn beslissingen, me extreem snel afgewezen voel, me snel kan vastklampen aan anderen omdat ik diep van binnen de overtuiging heb dat ik andere mensen nodig heb om het leven aan te kunnen. Daarnaast ben ik in relaties altijd overmatig bang dat anderen mij gaan verlaten en mij gaan vergeten en dat ik niet goed genoeg ben. Mijn zelfbeeld hangt dus voor een heel groot gedeelte samen met hoe ik denk dat (belangrijke) anderen mij zien. Erg zwaar dus en ik werk er momenteel heel hard aan om hier verandering in te brengen. Zo ben ik nu voor het eerst van mijn leven vrijgezel en dat valt me heel zwaar, maar ik houd vol! Eerst even van mezelf leren houden en van mijn eigen krachten leren uitgaan ;)

Het vermijdende deel uit zich bij mij vooral in het feit dat ik moeilijke taken het liefst zo lang mogelijk uitstel, uit angst voor afwijzing of het gevoel te hebben dat ik gefaald heb. Ik heb dit nu wel goed onder controle, maar dit kost mij nog wel steeds grote moeite.

En de medicatie helpt iets ja. Het piekeren is iets minder heftig en mijn emoties heb ik iets beter onder controle. De scherpe kantjes zijn er wat meer vanaf af zeg maar, minder grote pieken en dalen.
3 maanden geleden

Beantwoorden


toon 2 overige reactie(s)
🔥 War Hoofd 3 maanden geleden geplaatst
Ik herken er wel dingen in en idd heel veel mensen hier. Niet iedereen stuitert van hot naar her, ik heb dat ook altijd grotendeels  onderdrukt. 
Vervelend allemaal wat je al achter de rug hebt. Toch zie ik er voordeel in dat je het nu weet. Je bent nog jong dus kan er mooi mee leren omgaan qua werk etc. En jezelf echt goed leren kennen en je grenzen dan ook. 
Pessimisme herken ik dan niet perse, je bent geen ADHD alleen. Je hebt het en daarbij ook gewoon je karakter. Aanleg van eigenschappen zitten ook gewoon in de genen. 
Dus veel uitzoekerrij voor jezelf nog maar dat komt uiteindelijk best goed als je kritisch naar jezelf blijft kijken en zien wat je ietsje anders kan doen waar jw vastloopt.  En dat dan weer zonder jezelf te verliezen. Nu klinkt het helemaal enorm maar valt mee. Stapje voor stapje  💪🏻🍀
reactie op @warhoofd:
Mark van B Dank je wel voor je reactie :)
3 maanden geleden

Beantwoorden

Zara Vermeulen 3 maanden geleden geplaatst
Beste Mark,
Wat een goed advies van je psycholoog om contact te zoeken met lotgenoten. Ik merk dat ik af en toe dit forum opzoek om hetzelfde te doen. En nu loop ik tegen jouw verhaal aan, heftig wat je moet meemaken. Je kunt het bijzonder goed verwoorden vind ik. Dat is een eerste grote stap, om erover te praten en schrijven. Je schrijft het zelf al: soms is het alsof je jezelf niet kent, maar door erover te schrijven zie je jezelf weer. Blijf dit vooral doen. Ik doe overigens hetzelfde :-) 
Door te schrijven maak je je gedachten rustiger en zie je het helderder, verwerk je dingen, althans zo is het bij mij. Welke vorm van ADHD is bij jou geconstateerd? Met de H erin? Of is het meer ADD? Sowieso wens ik je veel sterkte. Groetjes, Zara
reactie op @zaravermeulen:
Mark van B Dank je wel voor je reactie! Ik heb het gecombineerde type. C. 
Betekent dat ik nooit stil kan zitten en veel in beweging wil zijn, sporten etc. Maar ik ben geen typische stuiterbal. Mijn hoofd wel ;)
Welk type heb jij?
3 maanden geleden

Beantwoorden

Coen Olde Bijvank hoi @markvanb​ je schrijft dat je hoofd een stuiterbal is.. heeft dat niet iets weg van ADD of is dit te refereren naar ADHD type C..  
3 maanden geleden

Beantwoorden

Mark van B Het is inderdaad type C. Ik kan mij heel druk uiten maar ik heb dit zelf altijd onderdrukt. Dat is ook het masker wat ik opzette en waarover ik vertelde in mijn eerste stuk.
3 maanden geleden

Beantwoorden


toon 2 overige reactie(s)
Zara Vermeulen 3 maanden geleden geplaatst
Aha, ik begrijp de H bij jou. Je kwam over als type A (geloof ik dat het heet). Degene met onzichtbare hyperactiviteit, die er wel is, maar dan alleen in je hoofd. Ik heb die dus (ADD).

Sporten helpt goed he? Wandelen in de buitenlucht ook trouwens. Nu het regent ga ik weleens hoelahoepen, doe ik toch iets :-) 
Ik hoop dat je je snel wat optimistischer gaat voelen. Want ADHD heeft ook leuke kanten, ben ik achter gekomen. Neem bijvoorbeeld je titel: de vergeten ADHD-er, super creatief bedacht van je.
reactie op @zaravermeulen:
Mark van B Dank je wel! Vond het wel een passende titel. Sporten is zeker goed, ik hardloop 2x per week en doe er ook nog een bootcamp training bij van een uur. Ik merk goed dat ik erg fanatiek ben. Ik wil nooit verliezen. Herken jij dat ook ?
3 maanden geleden

Beantwoorden

Annemarie VB 3 maanden geleden geplaatst
Hallo,

Interessant verhaal! Ik denk dat meerdere zich wel in jouw verhaal herkennen. Zijn jouw klachten meer jeugd gerelateerd of komt het door de ADHD? Ik ben hier voor mezelf namelijk nog steeds niet uit. Merk dat ik dat soms erg lastig vindt. 
reactie op @annemariev:
Zara Vermeulen Hoi Annemarie,
Goede vraag die je daar stelt. Ik heb die vraag ook gesteld aan mezelf en het onderzocht. Ik ben erachter dat het bij mij een combinatie is tussen mijn jeugd en de ADD zelf, het heeft elkaar versterkt. Misschien heb je hier iets aan? Heb je iemand met wie je het kunt uitzoeken (als je daar behoefte aan hebt)? Bijvoorbeeld een psycholoog die gespecialiseerd is in ADHD? 
3 maanden geleden

Beantwoorden

Mark van B Dank je! Ik denk een combinatie. Ik heb al vroeg in mijn jeugd een grote verantwoordelijkheid moeten dragen en dat grote verantwoordelijkheidsgevoel draag ik elke dag nog mee in elke beslissing die ik moet nemen.
3 maanden geleden

Beantwoorden

Annemarie VB Ik ook. Vandaar ook mijn twijfel, heb ik add of is het jeugd gerelateerd. Ben jij er zeker wel van dat je add hebt? Waar had je als kind al last van? 
3 maanden geleden

Beantwoorden

Mark van B Ik heb geen ADD, ik heb ADHD type C. Dat is door een psychiater geconstateerd paar weken geleden. Dus lijkt mij dat zij wel de juiste diagnose gesteld heeft. Ik verwijs je graag terug naar mijn eerste verhaal bovenaan. Daar staat alles in.
3 maanden geleden

Beantwoorden

Zara Vermeulen Ik bedoelde ook niet te zeggen dat mijn ADD door mijn jeugd komt, maar dat door gebrek aan een voor mij passende begeleiding en vooral aandacht ik extra problemen heb ondervonden. Dus dat het in die zin elkaar versterkt heeft. Door de genetische component hebben ouders vaak ook ADHD-klachten wat weer direct doorwerkt op de opvoeding. Beetje kip-ei verhaal. Best lastig uitleggen vind ik ook merk ik terwijl ik dit typ.
3 maanden geleden

Beantwoorden


toon 4 overige reactie(s)
Zara Vermeulen 3 maanden geleden geplaatst
@markvanb
Je bent inderdaad behoorlijk fanatiek. Ik was dat voorheen ook. Of ik nooit wilde verliezen dat weet ik eigenlijk niet. Wel weet ik dat ik liever geen competitie-element aan mijn sport toevoeg, dat geeft me een bepaalde stress. Ik deed ook aan hardlopen en van die cross-training lessen. Totdat ik in verband met mijn aanhoudende burn-out pijnklachten kreeg die ik nog steeds heb. 

Nu doe ik aan yoga. Iets heel anders en vroeger had ik dat niet kunnen bedenken. Maar het goed me goed. En het is ook goed bij ADHD en werkt tegen stress. Ik heb het allemaal uitgezocht :-). Wellicht helpt het jou ook in de fase waarin je zit. Mocht je er meer over willen lezen, ik heb er deze blog over geschreven - als Coen het goed vindt dat ie geplaatst wordt, ga je hem kunnen aanklikken - https://zaraslife.com/zes-gezonde-voordelen-van-yoga/
reactie op @zaravermeulen:
Coen Olde Bijvank wat een fantastische artikel @zaravermeulen​ zou je niet een keer willen schrijven voor ADHDblog met tips en trics over Yoga in combinatie met ADHD? Uiteraard met een linkvermelding..  of hebben we dit weleens gedaan in het verleden?

ben druk bezig om ADHDblog weer volop te laten bloeien door er actief mee bezig te zijn.

p.s. en tuurlijk vind 'Coen' dat goed :)
3 maanden geleden

Beantwoorden

Zara Vermeulen Dank je wel Coen. Ik wil niet te pas en te onpas strooien met blogs maar vind het soms handiger om wat toe te lichten en ik hoop dat Mark en andere lezers erdoor geïnspireerd raken. Leuk Charlotte dat jij ook aan yoga doet. Het is even wennen, maar echt superfijn vind ik.  
 
En Coen, natuurlijk wil ik een keer een blog schrijven met tips en trics over Yoga in combinatie met ADHD. Ik had eerder geblogd voor jouw site over 'tijd'. Ik heb hem erbij gezocht, het is alweer een half jaar geleden, de tijd vliegt : https://adhdblog.nl/hoe-ik-als-adhd-er-tijd-ervaar/ 
En ondanks dat ik sta te trappelen om hem te schrijven, want ik krijg meteen allerlei ideeën, kan het nog een tijd-je (paar weken) duren voor je hem krijgt maar dan mail ik hem naar je. Okay? Groetjes Zara
3 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Charlotte Stoop 3 maanden geleden geplaatst
Leuk! Ik doe ook aan yoga en mij helpt het ook enorm om te ontspannen en iets meer tot rust te komen in mijn hoofd.

Ik heb toevallig ook een blog geschreven over ADHD op mijn blogspot, maar dat gaat over ADHD en perfectionisme.
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 04 March 2019 om 14:48
Aantal lezers 47
Aantal reacties 22