Cortisol hormoon goed voor ADHD?

Laatste reactie 16/02/2020 07:21 door mathieu
· Markeren als ongelezen
Bende Proud 6 maanden geleden geplaatst
Wat is cortisol hormoon, kunnen we het zelf aanmaken en is het goed voor als je ADHD?
Beste antwoord — gekozen door Coen Olde Bijvank
mathieu wouters 6 maanden geleden geplaatst
@bendeproud

Cortisol is een hormoon dat vrijkomt bij langdurige stress en maakt het mogelijk om tijdens die periodes alert te blijven.  Om een langere periode om te kunnen met een situatie die als bedreigend wordt ervaren.

Maar bij chronische stress is er een teveel aan cortisol en gaat je lichaam in overlevingsmodus.  Te veel cortisol tast het immuunsysteem aan en beschadigt de
hippocampus. Dit is de hersenzone die emoties en het geheugen aanstuurt (de zone in de hersenen die wordt gerelateerd aan ADHD).  Dan kan het juist bepaalde ADHD-symptomen veroorzaken of versterken zoals : slapeloosheid, lichamelijke klachten, vergeetachtigheid, concentratieproblemen...

Je hebt geen periodes meer van rust en je lichaam herstelt niet meer.

Misschien dat extra cortisol je voor een bepaalde periode dus wat alerter maakt.  Maar ik zie cortisol eerder als een boosdoener (zoniet één van dé boosdoeners).  Ik spreek uit ervaring.  Ik heb jaren in overlevingsmodus gezeten en er de negatieve gevolgen van ervaren...
reactie op @mathieu:
Bende Proud super bedankt, heel erg begrijpbaar uitgelegd wat Cortisol is.

kan niet kiezen voor het ‘beste antwoord’ in een ander topic lukte dit wel..

@coenoldebijvank kun jij dit doen of nakijken?


6 maanden geleden

Beantwoorden

Coen Olde Bijvank @bendeproud​ heb voor jouw het beste antwoord gekozen. 

p.s. op mobiel is het nog niet mogelijk om het goede antwoord te kiezen.
6 maanden geleden

Beantwoorden

Bende Proud Uitstekend Coennos 🤟
6 maanden geleden

Beantwoorden


toon 2 overige reactie(s)
Mr B 6 maanden geleden geplaatst
@bendeproud​ Interessante vraag. Voor zover ik weet is het een "stress-hormoon". Ga wel even zoeken, hoezo je vraag?
reactie op @bbking:
Bende Proud Oh, ik ben aan het kijken naar een verzwaringsdeken en daar praten ze over Cortisol. Dat het lichaam dat in het begin extra Cortisol kan aanmaken wanneer je voor het eerst een verzwaringsdeken gaat gebruiken.
6 maanden geleden

Beantwoorden

Mr B 6 maanden geleden geplaatst
Kon dit even snel vinden:

leesbaar artikel: https://chadd.org/adhd-weekly/reframe-your-adhd-related-stress/

Iets minder leesbaar: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0018506X08003395
reactie op @bbking:
Bende Proud Dankje, zal het straks eens doorlezen.
6 maanden geleden

Beantwoorden

Mr B 6 maanden geleden geplaatst
@mathieuwouters​,

Ja dat is wel herkenbaar. Ik heb zelf een periode van +/- 10 jaar in zo'n soort constante stress/paniek verkeerd.. En het is heel pittig wat dat met je lichaam en geest doet. 

Bij mij veroorzaakte continu stress op zichzelf geen adhd-klachten. Al werden door stress de natuurlijk zwakke punten wel makkelijk verder verzwakt, ik werd nog vergeetachtiger bijvoorbeeld..

@bendeproud Cortisol staat dus los van adhd en is echt een "overlevings"hormoon voor stress situaties.
reactie op @bbking:
mathieu wouters Hey @bbking
Daar ben ik het niet helemaal mee eens.  Cortisol speelt een belangrijke rol in het ontstaan van vele ADHD-symptomen.  Over één ding kunnen we het eens zijn : we hebben een afwijkende bedrading.  Maar waar komt die vandaan?  Los van het feit of onze symptomen al dan niet onder één noemer kunnen geplaatst worden, cortisol speelt een belangrijke rol.  Als het de symptomen al niet veroorzaakt, dan zal langdurige stress die we waarschijnlijk allemaal gedurende een periode hebben ervaren (door het onaangepast zijn van onze hersenen) er wel voor zorgen dat de symptomen verergeren. 

Wanneer er bij chronische stress langdurig een teveel aan cortisol wordt aangemaakt heeft  past het brein zich op den duur blijvend aan.  Het heeft een invloed op verbindingen die neuronen in de prefrontale cortex aangaan.  En de prefrontale cortex is nu net het hersengebied dat een grote rol speelt in cognitieve functies zoals uitvoerende functies (een gebied dat bij mensen die de diagnose ADHD hebben blijkbaar kleiner is). 

Ik heb het ook al eens in een ander topic aangegeven.  Het is mijn overtuiging dat chronische stress in de vroege kinderjaren of bij de moeder tijdens de zwangerschap (die het stresshormoon natuurlijk doorgeeft aan het kind), invloed heeft op de ontwikkeling van de hersenen.  Dus ja Cortisol speelt wel degelijk een rol.... 
6 maanden geleden

Beantwoorden

Bende Proud 6 maanden geleden geplaatst
@bbking “ Cortisol staat dus los van adhd en is echt een "overlevings"hormoon voor stress situaties.”

Het kan dan los staan van ADHD. Een lager Cortisol is goed voor een lager stressniveau.
Mr B 6 maanden geleden geplaatst
@bendeproud

Absoluut waar, goed punt.

ADHD wordt alleen niet veroorzaakt door te hoge cortisol-levels, zoals @mathieuwouters​ hierboven wel betoogt. 

Uit onderzoek blijkt dat kinderen met ADHD juist lagere cortisol-waarden hebben dan de  controle groep. Men vermoed dat die lage waarden een relatie hebben met de "onderprikkeling" kant van ADHD:

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0022395612002543

Maar los daarvan denk ik zeker dat er een schadelijk verband is tussen ADHD en de stress die dat veroorzaakt in de opvoeding, scholing, en daarna in het volwassen leven. 

Over je originele vraag m.b.t. de verzwaringsdeken en cortisol-aanmaak. Het kan zijn dat door onwennigheid je lichaam zich een beetje "verzet" met zo'n deken, en dan maakt het extra cortisol aan...
reactie op @bbking:
mathieu wouters Hey @bbking@bendeproud​,

lang aanhoudende hoge cortisol-levels zijn wel degelijk verantwoordelijk voor ADHD symptomen.  Nogmaals, het werkt in op die delen van de hersenen die ADHD-symptomen veroorzaken.  Dus jawel, er zijn veel mensen die hun ADHD diagnose te danken hebben aan Cortisol. 

Als jij dan zegt dat dat niet waar is @bbking​, dan hebben die mensen ondanks hun diagnose, dus geen ADHD.  Ik zeg niet dat Cortisol de enige oorzaak is voor de symptomen, maar wel 1 van dé...

Kan iemand ondertussen al vertellen wat dan wel de oorzaak is van ADHD?  Daar zal nooit een eenzijdig antwoord op kunnen gegeven worden.  Je kan wijzen naar bepaalde hersenactiviteit, maar die activiteit is een symptoom van een dieperliggende oorzaak.  En die kent dé wetenschap niet... (farmaceutische industrie heeft er ook geen baat bij die te kennen, stel dat er wel een oplossing gevonden wordt, wat met al die pillen ? 😱)

Stress is niet alleen een gevolg van ADHD maar ook een oorzaak (of één van de mogelijke oorzaken).  Het zorgt voor een moeilijk te doorbreken vicieuze cirkel.  Neem de stress weg en de symptomen worden minder...

6 maanden geleden

Beantwoorden

Jorna Postma We weten het gewoonweg nog niet precies wat de oorzaak is van ADHD. Dus óók niet of cortisol een rol speelt. Vooralsnog is de concensus dat ADHD in ons DNA zit en dat er duizenden genen bij betrokken zijn. 

Chronische stress is voor niemand goed natuurlijk, dus ook niet voor mensen met ADHD. Want ja, de symptomen worden dan erger. WIl niet zeggen dat ze daarvoor er niet waren, misschien alleen minder zichtbaar, minder aan de oppervlakte. Misschien wel zoveel minder dat men er nauwelijks 'last' van had. De diagnose ADHD is nogal subjectief. Het gaat uit van of en in welke mate jij 'last' hebt van verschillende kenmerken. En dat kan van persoon tot persoon verschillen en ookvan situatie tot situatie. Is langdurige stress en cortisol dan de oorzaak van ADHD, of komt het door de langdurige stress dat de symptomen opeens wel 'last' geven (omdat ze heviger worden) en ze daarvoor een omgeving hadden waarin ze ook met ADHD goed functioneerden?

Dat cortisol ADHD veroorzaakt, durf ik te betwijfelen.
6 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Yvonne Brits 6 maanden geleden geplaatst
Ik ben het met sommige antwoorden eens en andere antwoorden verschrikkelijk oneens. Ik reageer ik met mijn eigen verhaal en mijn eigen inzicht.

Het klopt dat cortisol word aangemaakt bij stress. Maar stress kan in verschillende vormen voorkomen, dus geestelijke stress (waardoor vechten/vluchten/bevriezen), maar ook lichamelijke stress zoals koorts, een botbreuk, bij ernstige pijn bij bv. een ongeluk.

Als je bijvoorbeeld in een ongeluk terecht komt, dan schiet je hartslag omhoog, je bloeddruk omhoog, je lijf komt dan in complete paraatheid, door de afgegeven adrenaline. Er word dan extra cortisol vrijgegeven om je bloeddruk omlaag te krijgen, waardoor ook je hartslag zal dalen, om de adrenaline in je lijf te verlagen. Ook heeft deze extra cortisol de functie om glucose vrij te maken uit de spieren en dit direct naar de hersenen toe te voeren om de hersenen "wakker" te houden, zodat zij alles nog kunnen regelen (jip en janneke taal).

Gebeurt dit niet, dus dat je lichaam geen extra cortisol aanmaakt bij bijvoorbeeld een ongeluk, dan kun je dus in shock raken en zelfs bij een flink tekort aan cortisol gewoonweg overlijden. (je hersenen schakelen dan als het ware uit omdat ze geen toevoer krijgen).

Cortisol word aangemaakt in de bijnieren, die weer aangestuurd word door de hypofyse. De hypofyse krijgt een seintje van een ander hormoon, ACTH, die aangeeft of er meer of minder cortisol vrijgegeven moet worden.

Werkt je hypofyse niet naar behoren, door bijvoorbeeld ernstig hoofdletsel, of een tumor (welke ook goedaardig kunnen zijn), dan kan het gevolg zijn dat je daardoor teveel of juist een tekort aan cortisol krijgt. Met alle gevolgen van dien.

Daarnaast kan er ook sprake van een auto-inmuunziekte die de bijnieren uitschakelt, zoals Addison's (binierschorsinsufficientie) waardoor je structureel een te kort of helemaal geen cortisol meer aanmaakt. Deze mensen zullen altijd hydrocortison (chemische cortisol) moeten slikken, bij ziek zijn, spanning, stress altijd extra medicatie moeten slikken en zelfs vaak een injectie moeten zetten in een Addison crisis, om gewoonweg niet te overlijden.

Maakt je lijf structureel teveel cortisol aan, zoals bij ziekte van Cushing, dan herken je dat aan het ernstig dik worden en dan vooral rond de buik en de nek (buffalo nek noemen ze dat), flinke blosje op de wangen, afbraak van je spieren, hoge bloeddruk… Wat trouwens ook veroorzaakt kan worden door hormoonzalfjes, hormoonpillen, maar meestal een tumor in de hypofyse.

Dus zover het biologische verhaal.

Maar hoe heeft stress dan effect op je hersenen? Is het de cortisol of het systeem?... Ik heb deze vraag een keer voor gelegd aan mijn psycholoog, die weer een biochemische psycholoog (ik weet de exacte naam niet) kende en die vertelde, dat door een continu aan stress, zoals Ptss, er verbindingen veranderen in de hersenen, maar door de stress zelf. Maar dat door rust en de juiste therapie die daarvoor kan zorgen, dit weer kan compleet kan herstellen… Hier gaat wel veel tijd over heen, maar dit kan zich dus herstellen.
Dus heeft stress effect op de hersenen, ja, chronisch wel ja.

Onderzoeken hebben inderdaad aangewezen dat mensen die veel onder stress leven, zoals bijvoorbeeld ptss-patiënten, die hebben ondanks de continu stress, juist een lagere cortisol waarde dan gemiddeld. Dit fenomeen, lagere cortisol waarden, komt meer voor bij psychische aandoeningen, maar zo ook fibromyalgie, chronische vermoeidheidssyndroom. Dus langdurige stress heeft effect op de Hypothalamus-hypofyse-bijnier-as.

Klopt het als je erg vaak stress hebt, dat je stress systeem (hpa-as) hypergevoelig word? …. Ja dat klopt. En een hypergevoelig stress systeem, wat bij het minst geringste afgaat, geeft dan behalve lichamelijke klachten, ook klachten als angst, emotionele stemmingswisselingen, omdat je stress-systeem (hpa-as) meteen reageert, ook wanneer dit wellicht niet eens nodig is (spreek ik uit ervaring)

Dus de aanname dat stress iemand een continu hoge cortisol waarde geeft en waardoor het je hersenen “aantast”…. Dat klopt mijn inziens niet helemaal, want bij een continu hoog cortisol zal je dus ook “cushing” symptomen moeten gaan vertonen, dus dikker worden, dikke nek, hoge bloeddruk, dunnere huid etc..

Maar dat dit dus de oorzaak is van vele Adhd symptomen? Het hoog of laag cortisol kan enkele symptomen geven die ook voorkomen bij Adhd, maar diezelfde symptomen komen voor bij 100 andere aandoeningen. Het is mijn inziens niet de veroorzaker van Adhd.
Je bijnieren hebben tevens een samenwerking met je schildklier, je nieren, dus een te laag en te hoog cortisol heeft weer effect op deze organen ( en weer op de hypofyse). Zo kun je je voorstellen dat als je schildklier te snel of te langzaam werkt door je “falende” bijnieren dat dit ook wat doet op je geestelijke toestand (teveel of te weinig energie).

Zelf heb ik een Bijnierschorsinsufficientie, dus een structureel te laag cortisol, waarvoor ik dus afhankelijk ben van hydrocortison medicatie. Neem ik deze niet in en mijn lage cortisol word niet genoeg aangevuld door deze pillen, of ik krijg een ongeluk, of ik schrik me een hoedje ergens van (is ook stress reactie), dan word ik misselijk, braken, en in het ergste geval ga ik knock-out en is een injectie de enige oplossing om mij in leven te houden.
Maar neem ik teveel hydrocortison, dat krijg ik hartkloppingen, mijn bloeddruk gaat omhoog, ik word daar echt akelig van. Zou ik mijn dosis pillen structureel te veel innemen, dan word ik tonnetje rond (cushing verschijnselen). Dus je merkt snel als je cortisol te hoog is in je bloed.

Maar ik heb nog geen enkele bijnierpatiënt gehoord over het hebben van Adhd als gevolg door het wel/niet juist functioneren van hun bijnieren. Of Cushing patiënten die door hun structureel te hoog cortisol Adhd ontwikkeld hebben (waar vaak toch vele jaren over heen gaat voordat de diagnose Cushing gesteld word). Ook mijn eigen Endocrinoloog, professor nb, hoor ik hierover niet. En zij is toch echt op de hoogte van mijn ASS en Adhd.

Maar nee, ik kan er niet in mee, cortisol is niet de veroorzaker van Adhd…
Ja, stress verminderen zal een hoop symptomen verminderen en ik durf wel te zeggen dat mijn stress veelvuldig minder is dan in het verleden, maar het haalt mijn Adhd niet weg….
Door therapie en rust staat mijn stresssysteem niet meer zo hypergevoelig afgesteld, waardoor mijn lijf en geest ook rustiger blijft, wat dus weer minder stress geeft, ik mij beter voel dan jaren geleden.





reactie op @yvonnes:
mathieu wouters ik beweer niet dat cortisol dé oorzaak is van adhd. Maar dat het symptomen kan veroorzaken die aan ADHD worden toegeschreven. 

Ik ben geen dokter, geen wetenschapper (allesbehalve). Ik had hier zelf een tijd geleden informatie over opgezoicht omdat ik in mijn geval van overtuigd was dat chronische stress (bij mijn moeder tijdens de zwangerschap) een invloed heeft gehad.  We kunnen het er in ieder geval over eens zijn dat stress allesbehalve bevorderend is voor onze symptomen.  En welke stoffen/hormonen er dan precies inwerken op wat en hoe zich dat uit, daar kunnen we over blijven discussieren. 


6 maanden geleden

Beantwoorden

Yvonne Brits @mathieuwouters​    ik moest wel glimlachen toen ik je berichtje las.... Het is niet mijn bedoeling om jou ergens van te betichten of om jou gigantisch te willen tegenspreken, of om als de betweter over te komen.. Ik kan het juist ontzettend waarderen dat jij anders denkt dan mij en dit vervolgens ook uit. Volgens mij leid dit juist tot een gezonde discussie. 😉 

----

Ik ben het er zeker mee eens, dat hormonen, en cortisol is ook een hormoon, effecten kan geven die op Adhd symptomen lijken. En daar zit ons verschil in mening in, jij vind cortisol verantwoordelijk voor Adhd symptomen, en ik denk van niet.
En daar zit het m in, er zijn zoveel aandoeningen/hormonen die effecten kunnen geven die op Adhd symptomen lijken.

Ik bedoel, ... ga naar de huisarts omdat je zo verschrikkelijk moe bent.... er zijn heel veel aandoeningen die het symptoom "moe" in hun kenmerken/symptomen hebben. 
En doordat er dan bijvoorbeeld, een toevallig afwijkende bloedwaarde gevonden word, of als alleen al het woordje "stress" valt, kan er een compleet verkeerd beeld/diagnose bedacht worden van wat de oorzaak is van deze moeheid... Is het echt medisch, dus in dit geval hormonaal, of is het psychisch of een ontwikkelingsstoornis? Waar word de focus op gelegd? En is het dan werkelijk een Adhd symptoom? Of een Addison-symptoom? Of een PTSS-symptoom? Of een Fibromyalgie-Symptoom? Enz. enz .enz

En ja, chronische stress van de moeder, heeft effect op de ongeboren baby. Maar of dat/deze stress bij voorbaat de symptomen van adhd versterkt of veranderingen aanbrengt in de hersenen? Ik denk dat zodra de baby geboren is, zijn/haar eigen lijf het zelf overneemt om alles weer in goede banen te leiden, de stofwisseling dus, het metabole systeem, de hersenen, want ze maken dan ook hun eigen bloed aan, hun eigen hormonen etc.... Dus ik denk niet dat de gevolgen van stress bij de moeder, van onomkeerbare schade bij de baby zijn. Ik denk dat de baby hier heel goed van kan herstellen.
 
Zelf heb ik 34 jaar lang in chronische stress geleefd, en nee, dat is zeker niet bevorderend op de symptomen van welke aandoening dan ook. Door stress vermindering merk ik ook dat het met mijn lijf beter gaat, al loopt het niet over, maar dat terzijde..
Ik denk dat het in zo'n geval, als bij mij, een én én verhaal is. De symptomen kunnen van lichamelijke/hormonale aandoeningen zijn, maar ook van de Adhd., 
Maar het kan ook zo zijn dat mijn lichamelijke/hormonale of Ptss zijn effect heeft op mijn Adhd syptomen, of anders om.🙈

Waar het mij om gaat, is dat je lijf kan zoveel zelf herstellen, van situaties die onbedenkelijk waren., van een te hoog cortisol, van een hersenbloeding, een hart infarct, een depressie... Het lijf en ook de hersenen, kan zo ontzettend veel hebben en verwerken...dit hoeft niet onomkeerbaar te zijn. Een te hoog cortisol is zeker niet goed voor je lijf, maar ik denk niet dat dit onherstelbaar is...






6 maanden geleden

Beantwoorden

mathieu wouters @yvonnes

oh maar daar ben ik helemaal mee akkoord.  De effecten van cortisol, en van alle andere stoffen/hormonen die inwerken op ons lichaam zijn zeker omkeerbaar.  Maar dan is het eerst nodig dat je weet wat er invloed uitoefent.  Ik ben overtuigd van het zelfhelend vermogen van het lichaam.  Wat daarbij belangrijk is is vooral de overtuiging/geloof dat dat mogelijk is. En je vooral niet te afhankelijk op te stellen van medicatie en de reguliere geneeskunde. 

Ik heb een moeder die voor elk kwaaltje een medicijntje heeft.  Maar elk medicijntje zorgt weer voor een ander kwaaltje.  met andere woorden : een sneeuwbaleffect.  Ze beseft het ergens wel, maar is zo afhankelijk geworden van medicatie dat ze zich geen leven zonder kan voorstellen.  Ze heeft totaal geen vertrouwen meer in dat zelfhelend vermogen.  Mensen zoals zij zijn een zegen voor de farmaceutische industrie. 
En als ik hier bij de rubriek medicatie lees (hooguit de populairste hier op het forum), zijn er weinig mensen die nog vertrouwen hebben in hun zelfhelend vermogen... (maar nu heb ik blijkbaar toch iemand gevonden 😉)

De eerste stap in genezing is, volgens mij, het besef dat lichamelijke en psychische klachten meestal symptomen zijn van iets dieperliggends.  Dan is het een kwestie van terug te gaan tot die kern, en dan de kern van het probleem aan te pakken.  En dus niet louter aan symptoombestrijding te doen (wat toch nog té vaak het geval is). 

Ik zal mezelf even als voorbeeld nemen :

ik had last van :
-chronische slapeloosheid, permanente onrust, clusterhoofdpijn, hoge bloeddruk...
Leidde uiteindelijk tot opname.  Aanpak in het ziekenhuis : alle mogelijke soorten slaapmedicatie uitproberen (antidepressiva, anti-psychotica, echt het ganse lijstje...)  = symptoombestrijding.

In het ziekenhuis ben ik dan maar zelf beginnen nagaan wat de diepere oorzaak zou kunnen zijn.  Uiteindelijk kwam ik uit bij ADD (wat dan uiteindelijk na onderzoek en met diagnose werd bevestigd).  Maar daar stopte het niet.  Want ik zag die ADHD-klachten ook als symptomen van iets wat nog dieper lag.  Mijn uiteindelijke conclusie was : chronische stress tijdens kindertijd...  Als het lichaam en de hersenen eenmaal in die stress ondergedompeld zijn is het moeilijk om daar nog zelf uit te raken...  Toen ik dat eenmaal wist kon ik aan de slag.  De remedie tegen die stress en angsten was voor mij de relativiteit van dit leven in te zien en tegelijk te ontdekken dat er een diepere, geestelijke dimensie is naast de fysieke.


6 maanden geleden

Beantwoorden

Yvonne Brits @mathieuwouters
Ik herken wat je verteld hoor. En het is ook te gemakkelijk om alles af te schuiven op adhd, zeker met een bepaald verleden zoals bij jou en bij mij.
Chronische stress in de jeugd/opvoeding/opgroeien... heeft erg veel effect op jouw zelfbeeld, jou manier van omgaan met bepaalde situatie of er juist niet mee om kunnen gaan.. wat weer effect heeft op je fysieke toestand...

Dus zoals jij zegt" De eerste stap in genezing is, volgens mij, het besef dat lichamelijke en psychische klachten meestal symptomen zijn van iets dieperliggends. Dan is het een kwestie van terug te gaan tot die kern, en dan de kern van het probleem aan te pakken. En dus niet louter aan symptoombestrijding te doen (wat toch nog té vaak het geval is). 

Ik doe mijn best het verhaal kort te houden, het beschrijft niet alles wat ik in mijn hoofd heb zitten... 

Maar net als jij ben ik ook dieper gaan zoeken en kwam ik ook uit op de chronische stress in de kindertijd door o.a. emotionele verwaarlozing en mishandeling... Dit heeft zeker effect op hoe ik naar de wereld en vooral naar mijzelf keek... Ik wist niet anders, zo was ik opgevoed/opgegroeid. Totdat het mij zoveel problemen ging opleveren, zowel lichamelijk als geestelijk, en ik er achter kwam dat het niet "normaal" was van wat ik hebt meegemaakt en ik niet zo over mijzelf hoeft te denken. De impact herkennen van deze opvoeding...

In plaatst van mij vol te laten proppen met anti depressiva (wat de artsen zo graag wilden) begon ik ook mijn eigen zoektocht..., de ene therapie na de andere, cursussen volgen, multi disciplinaire behandelingen, fysio, een boek geschreven, .... van alle heb ik ontzettend veel geleerd, mezelf zo veel beter leren kennen, anderen leren vertrouwen, om maar een paar kleine dingen te noemen.

Maar ik merk nu, door al mijn kennis,  dat ik nu weet hoe dit bij mij werkt, .... maar mijn brein verwerkt het niet helemaal, waardoor het niet compleet opgeslagen word, waardoor het terug blijft komen, ipv dat het voor me gaat werken.
Waardoor ik het moet blijven herhalen en herhalen en herhalen (erg vermoeiend ook). 
Er is zeker een enorme stressvermindering en rust in hetgeen wat ik heb meegemaakt, maar het haalt helaas niet mijn lichamelijke klachten weg, het verminderd dus niet alle symptomen.

Inmiddels weet ik dat dit ook door mijn ASS+ ADHD komt, dat het terug blijft komen,  waardoor mijn lichamelijke klachten niet verdwijnen. Mijn anders werkende brein, die al deze informatie anders verwerkt, Dus wat dan? Weer therapie? Ik ben nu wel een beetje klaar met mijn verleden hoor, en te horen van therapeuten dat ik wéér moet gaan weken aan mij voelen/uiten.... Terwijl dit ook weer thuis hoort in de ASS dat dit niet zo werkt....  
Accepteren dan maar dat dit zo is en het niet weggaat.... er zit niet anders op, want het zal er altijd zijn. In dit proces zit ik nu nog, de diagnose is voor mij ook nog niet zo lang geleden, 

En voor mij geldt, dat na jaaaaaaaaren therapie en mijn zelfkennis, na keihard en keihard aan mezelf heb gewerkt,.. ik erachter ben gekomen dat ik nu wel een pilletje mag gebruiken om mij enigszins te ondersteunen in het proces tot acceptatie, Meer rust in mijn hoofd helpt mij daarbij.

Nou ja, al met al is het toch nog een lang verhaal geworden, maar ik ben het met je eens dat er vaak te gemakkelijk naar medicatie gegrepen word, maar ook voorgeschreven word. Waardoor je de kern van sommige klachten/symptomen niet aanpakt maar onderdrukt.

Al hoewel het ook mensen kan helpen om juist meer inzicht te krijgen omdat dan bepaalde symptomen worden onderdrukt, waardoor ze juist makkelijker aan zichzelf kunnen werken... Maar ook daarvan denk ik dan, laat je er niet afhankelijk van maken... tenzij je natuurlijk biologisch stofjes tekort komt, cortisol ofzo, dan kun je niet anders dan medicatie gebruiken.

Maar het lijf kan veel aan en kan erg goed zelf herstellen, en zeker als je daar van bewust word...(ipv "kan ik niets aan veranderen"). Geldt ook weer niet voor alles, maar ik bedoel hier chronische stress mee....

Nou ik ga nu echt stoppen, want voor mijn gevoel lopen de stukjes hier door elkaar en ga ik van hak op de tak, in mijn hoofd iig wel, ik volg nu even mezelf niet meer😄

 

5 maanden geleden

Beantwoorden

mathieu wouters Hey @yvonnes

Heel duidelijk en grotendeels herkenbaar verhaal. (Al heb je het tijdens je kinderjaren duidelijk zwaarder gehad dan ik...) 

Ik ben nooit echt lang in therapie geweest, omdat het naar mijn gevoel weinig effect had en er nooit tot de kern werd gekomen. Ik had ook steeds de bedenking : alsof het jou een bal interesseert wat ik hier kom vertellen 😀
.  Dus het zal ook wel voor een deel met mijn instelling te maken hebben gehad. 

Het Is ook voor mij heel heilzaam geweest om in het verleden te graven om me te realiseren waar bepaalde problemen hun oorzaak hadden. Maar inderdaad ook belangrijk dat je er niet in blijft hangen en het accepteert. 
Volgende stap bij mij was het ontplooien van een nieuwe levensvisie die beter aansloot bij mezelf in plaats van de opvattingen die ik grotendeels van mij ouders had overgenomen. 

Moeilijkheid blijft inderdaad dat anders werkende brein waardoor dingen moeilijk blijven hangen. Maar ik denk dat het ook niet nodig is dat feitelijke kennis blijft hangen. Dat het een kwestie is van erop vertrouwen dat die inzichten ergens dieper wel blijven hangen. Ik lees nu enkel nog boeken die me rustig maken en die aansluiten bij mijn visie. Niet alles blijft hangen, maar de kern en het gevoel wel. En ik blijf ze herlezen 😄

Of je het nu toeschrijft aan add, ass, HSP, chronische stress, cortisol of wat dan ook, ik denk dat het erop aankomt te leren vertrouwen op jezelf (als je jezelf eenmaal hebt herontdekt en ontdaan van trauma's) om tot heling te komen... 


5 maanden geleden

Beantwoorden


toon 4 overige reactie(s)
Bende Proud 6 maanden geleden geplaatst
Ik ga hier meer wetenschappelijke informatie voor opzoeken. Blijkbaar vinden meer mensen dit een interessant onderwerp.



reactie op @bendeproud:
mathieu wouters of pseudo-wetenschappelijk mag ook @bendeproud​😉
6 maanden geleden

Beantwoorden

Bende Proud Pseudo?

(jij hebt behoorlijk wat kennis hé)
6 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 01 February 2020 om 20:53
Aantal lezers 20
Aantal reacties 24