Brutaal, zoon met ADHD

Laatste reactie 14/05/2019 21:43 door Coen
· Markeren als ongelezen
Jose au 5 maanden geleden geplaatst
Ik heb 2 kinderen met ADHD. Nu heeft mijn jongste een zware tijd achter de rug en zit nu sinds kort op speciaal onderwijs. Hij kwam niet mee ik het reguliere onderwijs en vastgesteld is dat hij moeilijk leert. Nu komt het... Ik heb vaker ruzie met hem omdat hij totaal niet luisterd. Hij gebruikt woorden die ik liever niet herhaal. En hij doet precies wat hij zelf wil.  Ik wordt er een beetje moe van. Ik wil niet altijd de boze mamma uithangen. maar dit gebeurd wel.  Hoe doen jullie dit?
reactie op @joseau:
Astrid Schuurman Hoe oud is hij dan? Kan ook met de leeftijd te maken hebben.
5 maanden geleden

Beantwoorden

Evelyn van Asperen Wij gebruiken een stoplicht. Groen niks aan de hand lekker aan het spelen. Oranje al wat irritaties. Dan krijgt hij een Time out van 5 min op de gang. Bij rood moet hij 10 min naar zijn kamer afkoelen. Als hij er afkomt komt er extra tijd van. Onze kinderen zijn 6 en 3. De oudste heeft adhd en leert wat moeilijker. De jongste heeft vaak ook te leiden onder de driftbuien. Met de medicatie gaat het beter. We hebben ook iemand die ons thuis hielp. Sterkte 
4 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Erik Schoneveld 5 maanden geleden geplaatst
Jose, ik zelf heb geen kinderen. Ik kan dus helaas niet vanuit ouderlijke ervaring spreken. Ik kan me wel voorstellen dat de ruzie die steeds vaker plaats vindt een enorme last is voor het hele gezin.

Wat ik opmaak uit je verhaal is dat het gedrag van je jongste dus niet wenselijk is. Het probleem zit mega breed. Nu kan ik je dat niet allemaal uitleggen, maar ik kan je wel uitleggen waarom jij het gevoel hebt dat je een boze mama uithangt. En waarom je het gevoel hebt dat hij "totaal niet luistert".

Wij met ADHD hebben naast mega veel voordelen, ook mega veel nadelen. Eén nadeel is dat wij kampen met een "onderontwikkeld" brein zoals ze dat noemen. (dit gaat maar om een klein percentage “onderontwikkeld”)

Een stukje uitleg over het ADHD brein:
" De meest duidelijke afwijking zagen wetenschappers in de basale ganglia, het gedeelte van het brein dat betrokken is bij emotiecontrole en *cognitie."

(* In de psychologie wordt met cognitie het vermogen om kennis op te nemen en verwerken bedoeld, maar ook zaken als waarnemen, denken, taal, bewustzijn, geheugen, aandacht en concentratie. Het is dus een veelomvattend begrip.)

Ik hoop dat je me kan volgen tot hier.

Je jongste luistert dus wel, hij moet alleen hulp hebben bij het onthouden. Dus als jij ervaart dat er dingen echt niet de juiste kant opgaan dan is het schrijven van een brief misschien een goede oplossing! Deze kan je jongste altijd weer nalezen. (Stimuleer je jongste ook om dingen van zich af te schrijven. Dat zal zeker op latere leeftijd enorm gaan helpen.)

Samen gevat:
Het probleem is dat een ADHD-er wel wilt, maar niet onthoud. Wat hij wel onthoud is gevoelens, en voornamelijk de gevoelens die er waren voor het laatst dat jullie elkaar zagen. Als dat vanuit woede was dan komt je jongste al met een schild op thuis en creëert bij jou weer een boos gevoel. Dit is een vicieuze cirkel en kan alleen maar opgelost worden als bij beide partijen weer de liefde heerst.
(je boze mama gevoel klopt dus wel en lost zichzelf niet op)

Helaas is het feit dat ADHD-ers eenmaal een hoop op hun hals halen en dat dat voor de nodige frustraties bij de ouders zorgen. Van de ouders wordt dan ook verwacht dat ze hun kinderen hier op aanspreken en zodoende veranderen. Nu gaat dat dus niet 1, 2, 3 bij ADHD-ers. Sterker nog, dat is een hele lange strijd.
Maar om te zorgen dat jullie in die strijd niet verder van elkaar vandaan komen te staan is het belangrijk elke dag je onvoorwaardelijke liefde te tonen en uit te spreken (dit veranderd voor jou ook je boze mama gevoel in een liefdevolle mama gevoel). Een kus en knuffel bij binnenkomst en een kus en knuffel voor het slapen is daar een kleine quickfix voor, mits je het echt meent natuurlijk. (intentie moet boven actie staan, dus het is gewoon toegestaan om de boze mama uit te hangen!)

Dit is ook hoe mijn ouders mij probeerde te begeleiden, en ondanks al mijn mega fouten bleef ik openstaan voor gesprek en een oplossing!


Bedankt dat je mijn mega lange bericht hebt willen lezen, ik hoop dat je er wat aan hebt.

Note: Ik vind het even belangrijk om te melden dat ik geen dokter/psycholoog ben. Behandel deze informatie dus niet als waarheid opzich, maar als mogelijke waarheid.

bronnen:
https://www.hersenstichting.nl/alles-over-hersenen/hersenaandoeningen/adhd
https://www.radboudumc.nl/nieuws/2017/adhd-op-vijf-plekken-in-de-hersenen-zichtbaar
https://www.mijngezondheidsgids.nl/vijf-hersengebieden-adhd-kaart-gebracht/
War Hoofd 5 maanden geleden geplaatst
Mogelijk is hij zich enorm aan het aanpassen op de nieuwe school. Hij is daar druk een plekje te vinden. Je zou het aan hem kunnen vragen, hoe gaat het er aan toe i n de klas en in de pauzes ?  Stel dat h in toevallig in een klas is beland met overwegend drukke jongetjes met haantjes gedrag dan geeft hem dat extra druk om ook mee te doen. Of is er een waar hij tegenop kijkt die dat taalgebruik heeft waardoor hij het idee heeft opgevat dat dat wel cool is 😎.  Gaat hik met een bus ? Als het zon grote is dan worden daar door oudere kinderen misschien wel dingen geroepen. Probeer met hem te praten om het te achterhalen. Alles i  1 x zal niet lukken maar iedere dag een beetje. 
En  vertel hem vooral dat hij het zo goed doet allemaal om zijn zelf vertrouwen op te krikken. Al het nieuwe zal ontzettend spannend zijn voor hem alleen uit hij zich misschien erg onhandig. 

Als de boel weer betijt is : vraag hem eens naar de betekenis van woorden. Daar heeft hij misschien geen idee van. Uitleg kan een stuk schelen. 
Annette Bevelander 5 maanden geleden geplaatst
Voor kinderen is veiligheid het eerste wat ze leren in hun leven als baby. Daarna komt vertrouwen. Zelfvertrouwen. Zelfstandig.
In elke nieuwe situatie gaat een kind/volwassen terug naar die eerste stap. Veiligheid. De nieuwe school moet opnieuw als een veilige plaats gezien worden. Als dat lukt moet vertrouwen gewonnen worden. Dan komt zelf vertrouwen en zelfstandig zijn. Dit kunnen de reden zijn van het niet luisteren en moeilijker gedrag.
Ik maak dit zelf nu ook mee door de scheiding. Mijn huis voelt nog steeds als veilig er is vertrouwen zelfvertrouwen en mogelijkheid tot zelfstandig. Maar bij hun vader moet eerst de stap veiligheid nog gevonden worden. Dat merk ik enorm .
Praten bespreekbaar maken. En hulp in schakelen. Zijn de tips die ik je kan mee geven
🔥 Coen Olde Bijvank 5 maanden geleden geplaatst
Al medicatie geprobeerd @joseau niet dat persee direct de oplossing moet zijn maar dat haalt de scherpe randjes er wel af en kan heel veel opleveren..
Jose au 5 maanden geleden geplaatst
Hij kan de medicatie niet verdragen. veel verschillende medicatie geprobeerd maar hij krijgt buikpijn, depressief, eet niet meer, enz.. Op dit moment gebruikt hij CBD druppels waar hij baad bij heeft. Hij zit nu op een speciale school en die houden rekening met hem. Zijn vertrouwen begint te groeien en het gaat al een stuk beter. 

reactie op @joseau:
Coen Olde Bijvank Fijn dat het allemaal zo goed gaat.. als het met CBD druppels werkt en een goede school, wat wil een moeder en vader dan nog meer voor zijn of haar kind, super!
4 maanden geleden

Beantwoorden

🔥 Coen Olde Bijvank 4 maanden geleden geplaatst
@joseau heb even de vraag via het ADHD-netwerk geplaatst en daar heb ik de onderstaande reacties allemaal verkregen, hopelijk heb je er wat aan.




1. Nooit de persoon diskwalificeren maar alleen de acties dus beste reactie is altijd ik keur ^enter gedrag^ niet goed maar ik hou van jou. Mijn stop zin. Negeren lukt me aardig maar als het te wordt zal er een consequentie zijn ik laat mijne zelf meedenken. Wat vind jij dan gepast nu. En vooral veel geduld glaasje wijn hier en daar. Mijn zoon sport heel veel en ik wandel graag om me eigen hoofd te luchten.

2. Ik heb regelmatig strijd met mijn zoon (10), deze heeft o.a. ADHD. Zeer slecht taalgebruik en nog een aantal minder positieve punten. En dit botst dan tussen mij en hem, vooral het negeren wat Lisette zegt lukt mij erg lastig. Iets wat hij doet triggert mij enorm en mijn drang om daarop te reageren is net zo groot als zijn drang om overal op te reageren😏
Ik probeer het zo goed mogelijk te doen naar eer en geweten, dat is het aller belangrijkste voor mij. Ja ik maak fouten en ik doe dingen minder brilliant maar wel vanuit gevoel en liefde ook al is dat het meest moeilijke wat er soms is

3. Praat vanuit je eigen gevoelens (ik zie, ik voel me hierdoor, ik wordt hier ook bv verdrietig van, ik zou het graag anders zien, etc). Probeer het van een afstand te bekijken, wat gebeurt er hier nou eigenlijk waardoor het mis gaat, wat zou anders gekund hebben. (helikopteren ). Vraag hulp aan proffesionels in gedrag ook voor jezelf. (Wij zijn in training bij RIO-zorg)

4. Dit heb ik ook een tijd gehad. Het gaat er nu vooral om: belonen als ze positief bezig zijn. En erg overdreven doen. En als hij erg lastig is zoveel mogelijk negeren. Jij apart of hij apart. Soms hebben ze t zelf ook moeilijk en begrijpen ze t niet. Een knuffel biedt dan uitkomst.

5. Er is hoop, ga door met positief benaderen en nee, dat betekent niet dat hij alles mag. Ik heb er alles aan gedaan om met hem tussen veel obstakels heen te laveren. Hij reageerde dan nog wel eens op zijn manier maar veel minder. Hij heeft vanaf dar hij 8 was medicijnen gebruikt (strattera). Dat heeft hem goed geholpen ook zijn boze buien te verminderen. Hij heeft de middelbare met steeds positievere resultaten doorlopen. Is geslaagd. Op het mbo is hij gaan afbouwen met medicijnen, daar ook goed voor geslaagd. Met het behalen van zijn rijbewijs medicijnvrij gegaan. Hij is echt een heel sociaal begaafde vent geworden, staat voor alles en iedereen klaar heeft vrienden van alle leeftijden en werk wat zijn passie heeft.
Ik snap dat je nu twijfelt. Maar wat jij hem nu bijbrengt en wat hij in de wind lijkt te slaan komt later gewoon goed.

6. Hier ook, tweeling waarvan 1tje uitblinker is, de ander gediagnosticeerd met ADD, ze zijn nu 10 jaar oud. Ze draait mee met het reguliere onderwijs, waardoor ze keihard moet knokken om mee te draaien. Ze volgt wel haar eigen leerlijn. Zit in groep 6, maar veel vakken op niveau groep 4 omdat ze ook qua iq vrij laag zit. Thuis komt de H ertussen, en is het drama. Ze heeft haar lieve momenten maar vaak is het zoals de wind draait, dus constant op je tenen lopen, 24uur per dag. Levert veel spanningen op, ook bij haar zusje, die contant wordt onder gesneeuwd door haar, dus ook vaak ruzie thuis. Ze is druk, grote mond, niet luisteren, haar kamer is bijna altijd een zooi, en neemt veel over van leeftijdgenoten. Thuisbegeleiding gehad maar is iets anders dan wat ik verwacht had. Bemoeizuchtig. Geen klik mee gehad. We hebben geen medicatie, omdat ze het zelf niet wil, alhoewel ze zich steeds afvraagt waarom iedereen boos tegen haar doet. Op school is ze dus het rolmodel, qua gedrag, dus medicatie voor school heeft ze dus niet nodig. We hebben een trampoline dus daar kan ze haar energie kwijt, ook zit ze op les en turnen, alles maar om die energie kwijt te raken. Ik negeer haar wel dus en laat ze op dat moment haar gang gaan. Maar nogmaals 24/7 op je tenen lopen.

7. Op een dag werd ik wakker met de vraag of mijn zoon zo is door zijn adhd of dat hij zo geworden is omdat ik alles adhd de schuld gaf...en mijn grenzen dus heel ver zijn geworden.
En dat positief reageren en dat pedagogische opvoeding wat ik tijdens mijn studie had geleerd helemaal niet voor elke kind weg gelegd is. Dus op een dag had ik een afspraak met mijzelf gemaakt om absoluut wel te straffen bij slecht gedrag. En ook goed en duidelijk. Zo duidelijk en heftig dat hij reageert...zo duidelijk moet ik misschien ook straffen. Misschien zou dat helpen.
Dit heb ik gedaan. Elke keer dat hij een grote mond gaf op school...naar zijn kamer. De hele dag...vanaf dat die uit is van school totdat hij ging slapen. Ook eten gaf ik hem daar. 4 dagen lang tegen mijn gevoel ingegaan. ...klote gevoeld maar toch doorgegaan. Ik schaad hem hier toch niet mee dacht ik. Als ik merk dat het averechts werkt stop ik meteen.
Na 1 week heb ik een heel ander kind terug gekregen. Een voorbeeldig kind word het nooit. Maar dat vind ik juist leuk aan hem. Hij speelt leuk met zijn zusje. Als er gezeik is dan meteen weer naar zijn kamer. Maar echt hij blij, school super blij, ik blij, zusje blij.
Dat positieve benaderen dat helpt zeker weten. Dat moet je doen wanneer ze goed bezig zijn. Maar dat negeren of positief proberen te praten als ze drama schoppen helpt gewoon niet altijd. Daardoor heb ik mijn zoontje altijd vrijbrief gegeven om te doen wat hij wilde. Zo zag hij het.

8. Ik en mijn zoon hebben dezelfde beperking..
Ik weet dus vaak hoe hij zich voelt..maar ook dat bepaalde woorden wat ik weer gebruik bij hem ook extra aankomen.
Zo gebruikt hij ook weleens taal (gelukkig niet tegen mij) ,vooral naar vriendjes toe of om enorm stoer over te komen!
Ik vind dit verschrikkelijk,want zo heb ik hem niet opgevoed!!
Wat ik dan zeg is dat hij hier , mij mee pijn doet en ik daar totaal niet trots op ben.
Dit doet hem op dat moment wel even wat, want mama die dan niet trots is op hem, kan hij niet hebben en stopt er meteen mee.
Ik wil niet zeggen dat het dan.ook meteen weg is en ophoud, want laten we eerlijk zijn, de kinderen van tegenwoordig gebruiken een taal, die ik nog niet eens kende, of sowieso durfde uit te spreken in bijzijn van mijn eigen ouders!! 😉 Dus Ga geen discussie aan,
Vaak maak je het hiermee alleen maar erger.

9. Herkenbaar hoor. Ben nog steeds vaak een "boze mama"...maar vast houden aan grenzen en negatief gedrag niet accepteren en daarin volharden werpt zeker zijn vruchten af. Ik ben er af en toe doodmoe en moedeloos van,maar het werkt wel En vooral leuke en positieve dingen samen blijven doen. En allerbelangrijkste dat kinderen weten dat het om hun gedrag gaat en niet om hun persoonlijk. Ik spreek dat vaak uit....ik hou super veel van je maar je gedrag accepteer ik niet.

10. Hoe lastig ook belonen en niet afstraffen, praten en uitleggen kost veel energie maar duidelijkheid structuur maar vooral het gevoel krijgen wat ze nodig hebben
Mama houd van mij en ik ben ok zoals ik ben.
De maatschappij legt dingen op en wat er word verwacht ... in de basis is het moeder natuur die hem welkom heette op de wereld en die stelt geen eisen. Veel knuffelen.

11. Ik heb er 3, 2 met adhd en 1 add, en zelf adhd
En 1 ding wees duidelijk laat je ja ja zijn en nee nee.
En adhd is geen aandoening die zielig gevonden moet worden het vraagt om structuur en als ze lelijke woorden zo wat hoe meer je op ze let hoe moeilijker je het je zelf maakt ze zijn niet anders dan andere aan medelijden heb je alleen je zelf mee.
reactie op @coenoldebijvank:
Jose au @coen,

Bedankt voor alle reacties. Maar het gaat goed, we hebben afgesproken dat op het moment dat er voor hem teveel prikkels zijn hij "stop" zegt en naar zijn kamer gaat om rust te vinden en dat werkt super. Daarnaast is gamen een trigger, dus als hij aan t gamen is dan hou ik daar rekening mee en bewaar mijn geduld. iets wat mij moeite kost. Samen praten, praten en nog eens praten, maar het werkt. daarnaast is hij natuurlijk puber.... 

4 maanden geleden

Beantwoorden

Coen Olde Bijvank Praten is ook heel belangrijk, dat geldt voor ieder mens (even je ei kwijt) maar al helemaal voor mensen met ADHD.

Als ik het soms even niet meer zie zitten, dan doe ook even een goed gesprek met iemand en daar knap ik dan helemaal van op.
4 maanden geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Jose au 4 maanden geleden geplaatst
Ik heb hem wel laatst gevraagd of hij onzeker was omdat hij met zo'n woorden gooit en dat helpt. hij is nl. niet onzeker maar stoer.. hahaha. en nu wordt het minder. hij heeft het nog wel een keer gedaan maar daar heb ik niet op gereageerd en dat werkt ook. was trouwens een idee van dr. Phil van de tv.
reactie op @joseau:
Coen Olde Bijvank Echt tof dat het zo goed gaat, fijn om te lezen ook. Niet reageren op 'raar' gedrag is vaak nog het beste.. dus Dr. Phil heeft helemaal gelijk.
4 maanden geleden

Beantwoorden

Jose au 4 maanden geleden geplaatst
Het is voor de en ook moeilijker als de ander.  Mijn oudste heeft adhd met een persoonlijkheidsstoornis en deze slaat de boel stuk (lees.. inmiddels  7 deuren aan gort). Duurde even voor ik de oplossing had. Ik moest hem ies zeggen waarvan ik wist dat hij boos zou worden. Oplossing;  Ik ben thuisgekomen, ben de woonkamer ingelopen heb de mededeling gedaan en heb er meteen achteraan gezegd dat nog even weg moest. Hij is volgens mijn jongste toen heel boos op mij geworden maar heeft niets stuk gemaakt. Toen ik thuis kwam 15 min. Later... was de vogel aan de wandel en weer iets later hebben wij het uitgepraat en er om gelachen.  

Het is altijd weer zoeken naar oplossingen. Ik bereik meer als de gezinscoache, de psychologen en jeugdzorg die bij mij over de vloer geweest zijn. Meer geduld,  opserveren, nadenken en een oplossing te vinden.  Bedankt voor alle reacties... 
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 09 April 2019 om 09:00
Aantal lezers 29
Aantal reacties 15