ADHD en woede uitbarstingen volwassenen

Laatste reactie 23/02/2019 11:23 door Hans
· Markeren als ongelezen
Maaike G 1 maand geleden geplaatst
Hoe zit dat eigenlijk met ADHD en van onverwachte woede uitbarstingen.. waar komen deze vandaan?

Mijn lieve man, kan soms ineens omslaan.. (bijna) uit het niets.. of het gaat niet zo als het gepland.. ook dan kan hij woest worden en niet begrijpen hoe dat mogelijk is.

Hoe kan ik mijn man helpen zodat de woede buien eventueel stoppen. 

Het best erg soms en dat weet hij zelf ook.. maar heeft het niet de hand. 

reactie op @maaikeg:
Nadine van Hoorde Oeps herkenbaar 
Ja ik vind het ook ni leuk zachtjes uitgedrukt 
Soms schrik ik van mezelf als ik een woede uitbarsting krijg 
Gelukkig niemand last van 
Maar ik wel 
Snap het zelf niet vanwaar het komt 
1 maand geleden

Beantwoorden

w de bruine ff ik typ ff maar wat ik  weet echt niet hoe dit werkt  wie help  me  ff

1 week geleden

Beantwoorden

Hans Arendsen Ik word boos in situaties die niet volgens mijn plan verlopen of dat ik iemand wil helpen die dat afslaat. Een ander zo is mij uitgelegd zou denken ach laat maar.Maar ik kan dat niet en ontplof zelfs af en toe zo erg dat ik snel wegloop om erger te voorkomen. Of mijn vriendin trekt mij uit de situatie als ze het in de gaten heeft.Het rare is dat ik dit niet heb als ik aan het werk ben.
1 week geleden

Beantwoorden

Janine Meijerhof Het is voor mij ook heel herkenbaar. Echter tegenwoordig lukt me om niet altijd te ontploffen wanneer iets niet gaat zoals ik dat wil. Maar dit ging niet van de ene op de andere dag over. Het vergt veel discipline om niet automatisch uit je dak te gaan. Het is het echter wel dubbel en dwars waard want het staat een beetje gênant als je en plein public jezelf verliest in een woedeaanval... Dát was het moment waarop ik dacht:"Waar ben ik in hemelsnaam mee bezig?". Met behulp van coach en positieve affirmaties lukte het uiteindelijk om ermee op te houden. Dat wil niet zeggen dat ik nu nooit meer ontzettend boos worden kan, maar het is net even anders dan.
1 week geleden

Beantwoorden

Janine Meijerhof Het is voor mij ook heel herkenbaar. Echter tegenwoordig lukt me om niet altijd te ontploffen wanneer iets niet gaat zoals ik dat wil. Maar dit ging niet van de ene op de andere dag over. Het vergt veel discipline om niet automatisch uit je dak te gaan. Het is het echter wel dubbel en dwars waard want het staat een beetje gênant als je en plein public jezelf verliest in een woedeaanval... Dát was het moment waarop ik dacht:"Waar ben ik in hemelsnaam mee bezig?". Met behulp van coach en positieve affirmatie lukte het uiteindelijk om ermee op te houden. Dat wil niet zeggen dat ik nu nooit meer ontzettend boos worden kan, maar het is net even anders dan.
1 week geleden

Beantwoorden

Alice M Wat vervelend voor jou en je man, Maaike. Ik sluit me aan bij de eerste reacties. Het is een combinatie van frustratie, overprikkeldheid en vermoeidheid. Komt dit je bekend voor, of heeft je man geen last van deze dingen? Ik heb periodes gehad in mijn leven dat ik ook woedeuitbarstingen had, maar nu niet meer. Dit waren momenten waarop ik echt overbelast was, bijvoorbeeld toen mijn zoontje klein was en veel huilde vanwege reflux. Soms werd het zwart voor mijn ogen als mijn man daar bovenop ook nog eens klaagde over het huishouden of iets dergelijks. Dan ging ik heel hard schreeuwen, wat ik achteraf erg vervelend vind en ook niet begrijp. Bij mij heeft het geholpen om de oorzaak aan te pakken, we hebben mijn zoontje kunnen helpen met medicijnen. En wat ook helpt is vaak en veel eten :) En dan vooral iets eten wat je erg lekker vindt, omdat je daardoor gelukshormonen aanmaakt. Je zou ook eens naar de voeding van je man kunnen kijken. Het schijnt te helpen voor je gemoedstoestand om veel eiwitten en avocado's en bananen, etc. te eten. Google het maar eens (het hormoonbalansdieet is ook een hele goeie). Ik heb voor mijn werk een keer een met autisten gewerkt en daar heb ik geleerd dat zij er heel veel baat bij hebben om af en toe extra eiwitten te eten om minder gefrustreerd te zijn. Dit jongetje kreeg vegetarische eiwitproducten als tussendoortje en noooooit suiker. Dat zou ik echt zo veel mogelijk proberen te vermijden. Maar nogmaals, ik denk dat je er vooral veel aan hebt om de oorzaak aan te pakken en en een aangepast dieet kan daarnaast een goede ondersteuning zijn. Heel veel succes er mee.
6 dagen geleden

Beantwoorden

Marissa Matton Heel herkenbaar, ook ik heb er jaren last van gehad. En moet zeggen vroeger waren ze veel erger en intenser of nu, ik denk omdat ik al jaren Relatine MR 30 Mg neem. Pas op heb nog steeds woede-uitbarstingen hoor meestal op mezelf , omdat zoals je zegt er iets niet loopt zoals je het geplant hebt en als er dan iets tussenkomt dan ontplof ik ook. Je kan er heel weinig tegen doen vrees ik , beste is om hem dan maar effe te laten ontploffen dit tegenhouden heeft niet veel zin , de woede moet er toch uit. Maar als hij zo woest is hem niet met de auto of zo laten rijden is niet verantwoord omdat hij dan zo buiten zijn zinnen is dat hij niet meer rationeel denkt. Bij mij duurt dit soms nizt langer dan een kwartiertje en dan is het ergste over 😜😜.
3 dagen geleden

Beantwoorden


toon 6 overige reactie(s)
Sara Br 1 maand geleden geplaatst
Herkenbaar helaas, ik heb er ook erg veel last van gehad. Tegenwoordig gaat het bij mij, door medicijnen en therapie gelukkig stukken beter.
Misschien heb je wat aan mijn ervaringen, al zit je man misschien wel anders in elkaar.
Terugkijkend was het bij mij vaak onmacht, of een gevoel van chaos in mijn hoofd. Dan wist ik gewoon even niet hoe ik om moest gaan met mijn emoties of had ik de controle (voor mijn gevoel) niet meer. Ik overzag de situatie niet. En als het balletje eenmaal gaat rollen bij een adhd'er....dan ontploft het al snel.
Wat mij heel erg geholpen heeft is te kijken waar het gevoel vandaan komt. De vraag die ik me dan stel is: Wat is hier nu echt aan de hand? 
Soms helpt het me om het even op te schrijven.
In de drama therapie gingen we vaak terug naar een situatie, en dan zetten we de verschillende gedachten als personen achter ons. (Een persoon was dan bijvoorbeeld 'ik ben het niet waard' en een andere persoon 'ik vergeet ook altijd alles' om maar iets te noemen. Beetje moeilijk uit te leggen, hoop dat je het begrijpt.)
Hoe daarmee omgaan? Bij mij werd het vaak erger als er iemand uitgebreid inging op de aanleiding van de woede, en het werd al helemaal erger als ze het op de woede zelf gingen spelen ("jij word ook altijd zo boos, doe toch eens normaal") Wat  wel helpt (en wat ik ook wel eens doe bij mijn 7-jarige nichtje die ook ADHD heeft -vermoed ik) is te helpen rustiger te worden. "Wordt maar even rustig, het is allemaal een beetje druk in je hoofd he" (naar je man toe zal je het iets volwassener formuleren ;) ). Oftewel: begrip tonen, en zelf rustig blijven, zodat dat uitstraalt naar je man.
Ook die dramatherapie heeft me dus erg geholpen. Dus misschien iets om naar te kijken voor je man? Ik deed het bij MAPTA in Zeist, die praktijk is sowieso een grote aanrader.
Coen Olde Bijvank 4 weken geleden geplaatst
heel herkenbaar bij mensen met ADHD.. lees ook eens de volgende topics door.

woedeaanvallen bij kinderen met ADHD:
https://forum.adhdblog.nl/conversations/woedeaanvallen-kind 

Partner adhd met woede aanvallen
https://forum.adhdblog.nl/conversations/hoe-omgaan-met-een-partner-met-adhd

Loodzwaar (vriend met ad(h)d
https://forum.adhdblog.nl/conversations/loodzwaar 

agressief gedrag bij volwassene met ADHD
https://forum.adhdblog.nl/conversations/snel-agressief-gedrag-adhd-volwassene

Woede uitbarstingen is helaas een erkent probleem.. althans als ik hier de ervaringen op het forum mag geloven.. 

helemaal het punt.. dat het soms uit niets komt.. er zit vaak wel een aanleiding achter.. maar die zegt hij of zij niet.. in dit geval jouw partner.. daar wel eens na gevraagd?
Coen Olde Bijvank 4 weken geleden geplaatst

ADHD en woede uitbarstingen


1. Bij mijn man is de overprikkeling meestal tussen 4 en 6 uur kinderen zijn moe en hongerig pilletjes zij. Uitgewerkt en dan...ik zie het eerder dan hem en geef het dan ook aan. Hij trekt zich dan even terug. Maar meestal gaat hij koken met een koptelefoon op met noise cancelling. En ik bemoei mij dan met de kids. Maar vaak genoeg zijn ze ook niet te voorkomen zowel bij man als kind. Het bespreekbaar blijven maken en samen kijken wat het beste werkt.

2. Op YouTube staan wat filmpjes van Brain Blocks en autisme tv die hier uitleg over geven die het beter laten begrijpen. Ja, het gaat over autisme en niet over ADHD, maar de prikkelverwerking (of liever het gebrek hieraan) is hetzelfde. Het heeft zowel mij (ADHD) als mijn zoon (ASS) enorm geholpen om een en andere beter te begrijpen.

3. Heel veel mensen denken dat het "ineens" komt.. Maar dat is niet zo, het is een opstapeling Van.. Ik heb sinds de cursus mezelf veel beter in de hand, je leert jezelf kennen, met jezelf omgaan en bewust te worden van dingen waarvan je eerst niet eens over nadacht.. Je leert een soort gebruiksaanwijzing voor jezelf en anderen te maken/inzien..
Aanrader! 😉

4. Overprikkeld. Vooral even de ruimte geven. Duidelijke grenzen stellen eigenlijk moet hij ook zichzelf grenzen. Kunnen zeggen schat ik trek me even terug. Of netjes kunnen aangeven schat ik kan nu niets verwerken dus even geen communicatie. Het is moeilijk maar hij kan het in een bepaalde hoeveelheid leren perken.

5. Klinkt mij ook heel bekend.. het ligt gewoon aan de te veel prikkels overdag.. of als de dag in eens anders loopt als de planning was.. 




de bovenstaande 5 reacties zijn woede uitbarstingen voorbeelden van echte mensen en ervaringen.

Mark Lemmers 3 weken geleden geplaatst
Ik ken het ook van mijzelf, soms kan mijn stemming opeens omslaan. Ik heb geen woede aanvallen, maar kan me voorstellen dat mensen die minder opkroppen dat wel sneller hebben ;).

Wel vind ik ADD/ADHD een verklaring, geen excuus. Je man zou wel zelf moeten erkennen dat het een probleem is dat bij hem ligt. Samen kun je vervolgens kijken waar het aan ligt en hoe het vaker voorkomen kan worden.

Praten is daarbij heel belangrijk, doe dat niet bij zon woede aanval, maar als het weer achter de rug is. Dan kan hij ook wat beter kijken waarom het "mis" ging.

Mijn ervaring is vaak dat ik minder aan kan als:
- Ik moe ben, maar toch doorga
- Ik al een heel inspannende dag heb gehad (eigenlijk zelfde als de eerste)

Voor mij is het echt een opgave om tot rust te komen, maar wel belangrijk. Vaak voelen ADHDers zich het beste bij een beetje stress en prikkels, maar is het ook al snel teveel. Er is maar een heel klein gebied wat optimaal is. De balans is dus veel lastiger dan bij "normale mensen". Te weinig prikkels en stress maakt mij somber en sloom, maar teveel maakt me snel gespannen en hyperactief.

Kortom, praat er eerst samen over. Wees daarbij niet beschuldigend, maar probeer gewoon een luisterend oor te bieden voor wat er in je mans hoofd om gaat. Afhankelijk van of hij gewend is om over zijn gevoel/gedachten te praten kan dat al een hele uitdaging zijn...

Pas als hij ziet dat het anders moet, kan hij er ook zelf mee aan de slag gaan.
Ivo Van 3 weken geleden geplaatst
Ikzelf bem gediagnosticeerd met add/adhd ernstige vorm.
Ikzelf ben juist nooit boos te krijgen al merk ik vaak genoeg kortsluitingsmomenten in mijn bovenkamer waarbij ik mij kan voorstellen dat bepaalde mensen dat uiten.
Ik last laatst een stukje waarin stond dat adhders met een lager iq eerder woede aanvallen hebben dan adhders die bovenmodaal bedeeld zijn in hun bovenkamer.
Toch wil ik mij zeker niet beter voordoen als een ander.
En ben eigenlijk best jaloers aangezien ik niet boos te krijgen ben.
Zou soms ook wel is me partner de touwpieeeeeeeeep in willen vloeken ipv alles te kunnen begrijpen/plaatsen wat een ander doet of denkt.


Hans Arendsen 3 weken geleden geplaatst
nou Ivo hier neem ik aanstoot aan want ik ben zeker niet dom en ik kan om de voor andere onbegrijpbare zaken boos worden.
Als ik jou bijvoorbeeld iets zie doen wat fout lijkt te lopen dan wil ik al snel helpen maar als dat afgedaan word met waar bemoei jij je mee dan ontplof ik en dat kan op slaande ruzie uitlopen
reactie op @hansarendsen:
Naomi - Ik heb dat ook.. ik heb bepaalde triggers en dan kan ik heel fel worden. ontploffingsgevaar zoals mijn vriend dat noemt. Ik heb het best goed onder controle maar vind het soms wel lastig..
1 week geleden

Beantwoorden

Coen Olde Bijvank Hoi Naomi, hoe ontstaan die ontploffingen bij jou dan als ik vragen mag.
1 week geleden

Beantwoorden

Naomi - Weet ik niet, ik weet ondertussen wel een aantal triggers. Als ik het gevoel heb dat ik controle verlies, teveel prikkels (teveel mensen, te warm, te klein, te veel herrie, teveel mensen die tegen me praten of iets van me willen), honger, mijn medicatie niet genomen, vermoeidheid... een mijnenveld zoals je ziet ;). Ik word dan eerst onrustig/overprikkelt en dan krijg ik hoofdpijn en begin ik als een "wilde dier te kijken bewegen" zoals mijn vriend het omschrijft. Tot dat is een ontploffing nog goed te voorkomen. Tot het hoofdpijn stuk helpt een stevige knuffel en rustig ademhalen, vanaf de hoofdpijn moet je me vooral niet meer aanraken en zelf tot rust laten komen. Ik weet dat vanaf dan mijn hoofd "tegen me liegt" en ik alles heel zwart ga zien, een soort paniek toestand. Dus vooral niet denken en niet uitspreken wat er in mijn hoofd omgaat. Als je me dan gaat "pushen" dan is er ontploffingsgevaar, en dat kan een grapje zijn wat verkeerd valt, of een verwijt etc. En als ik eenmaal die glijbaan af ga dan is het goed mis. Het lukt me 9 van de 10 keer om het te voorkomen, maar ongeveer 1 a 2 x in de maand lukt dat niet..
1 week geleden

Beantwoorden

Andries McQueen Klinkt exact als mijn zus inderdaad. 
Mijn zusje werd trouwens laatst nog door een therapeut beschreven als een tikkende tijdbom. 
Ik begreep wel wat hij bedoelde, maar was niet zo subtiel van 'm. Je kan de reactie van mijn zusje wel raden! 
6 dagen geleden

Beantwoorden

Naomi - haha ach ik h genoeg zelfkennis en zelfspot. Ik vind het vooral vervelend voor mijn vriend eigenlijk....
5 dagen geleden

Beantwoorden


toon 4 overige reactie(s)
Hans Arendsen 1 week geleden geplaatst
Mijn psychologe is daar in middels ook al achter dat ik zo in elkaar steek maar nu is zij met iets geweldigs gekomen ik ga binnenkort naar een neuropsycholoog die plakt een aantal plakkers op mij hoofd en laat mij dan wat testen doen en daar zou dan onomstoten uitkomen of ik nou ADHD heb of niet en deze meneer of mevrouw mag mij dan ook de juiste medicijnen voorschrijven.
Monique Bollemeijer 1 week geleden geplaatst
Hans.........neuropsycholoog........lijkt me ook wel wat. Ga ik overleggen met mijn therapeut. Ben benieuwd. Ik zit niet aan de medicatie maar gebruik natuurlijke middelen zoals  Valeriaan en Aroma-therapie. 
Coen Olde Bijvank 1 week geleden geplaatst
Woedeuitbarstingen bij mensen met ADHD (of niet) duidt vaak op Stress, verslaving(en), onmacht, frustratie etc.. 
Hans Arendsen 1 week geleden geplaatst
klopt Coen Ik rook al vanaf mij 15e en kan echt niet stoppen en word uit frustratie vaak onredelijk boos
w de bruine 1 week geleden geplaatst
zit  denk  ik  ook  verkeerd lol
Hans Arendsen 1 week geleden geplaatst
Hoezo w de bruine? je zit hier niet zo gouw verkeerd hoor
Janine Meijerhof 1 week geleden geplaatst
Het is voor mij ook heel herkenbaar. Echter tegenwoordig lukt me om niet altijd te ontploffen wanneer iets niet gaat zoals ik dat wil. Maar dit ging niet van de ene op de andere dag over. Het vergt veel discipline om niet automatisch uit je dak te gaan. Het is het echter wel dubbel en dwars waard want het staat een beetje gênant als je en plein public jezelf verliest in een woedeaanval... Dát was het moment waarop ik dacht:"Waar ben ik in hemelsnaam mee bezig?". Met behulp van coach en positieve affirmatie lukte het uiteindelijk om ermee op te houden. Dat wil niet zeggen dat ik nu nooit meer ontzettend boos worden kan, maar het is net even anders dan.
Alice M 6 dagen geleden geplaatst
Wat vervelend voor jou en je man, Maaike. Ik sluit me aan bij de eerste reacties. Het is een combinatie van frustratie, overprikkeldheid en vermoeidheid. Komt dit je bekend voor, of heeft je man geen last van deze dingen? Ik heb periodes gehad in mijn leven dat ik ook woedeuitbarstingen had, maar nu niet meer. Dit waren momenten waarop ik echt overbelast was, bijvoorbeeld toen mijn zoontje klein was en veel huilde vanwege reflux. Soms werd het zwart voor mijn ogen als mijn man daar bovenop ook nog eens klaagde over het huishouden of iets dergelijks. Dan ging ik heel hard schreeuwen, wat ik achteraf erg vervelend vind en ook niet begrijp. Bij mij heeft het geholpen om de oorzaak aan te pakken, we hebben mijn zoontje kunnen helpen met medicijnen. En wat ook helpt is vaak en veel eten :) En dan vooral iets eten wat je erg lekker vindt, omdat je daardoor gelukshormonen aanmaakt. Je zou ook eens naar de voeding van je man kunnen kijken. Het schijnt te helpen voor je gemoedstoestand om veel eiwitten en avocado's en bananen, etc. te eten. Google het maar eens (het hormoonbalansdieet is ook een hele goeie). Ik heb voor mijn werk een keer een met autisten gewerkt en daar heb ik geleerd dat zij er heel veel baat bij hebben om af en toe extra eiwitten te eten om minder gefrustreerd te zijn. Dit jongetje kreeg vegetarische eiwitproducten als tussendoortje en noooooit suiker. Dat zou ik echt zo veel mogelijk proberen te vermijden. Maar nogmaals, ik denk dat je er vooral veel aan hebt om de oorzaak aan te pakken en en een aangepast dieet kan daarnaast een goede ondersteuning zijn. Hebben jullie kinderen? Dan zou maatschappelijk werk wellicht kunnen helpen. Ik heb daar veel aan gehad. Heel veel succes er mee.
Hans Arendsen 6 dagen geleden geplaatst
ik heb wat jij schreef echt heel aandachtig gelezen Alice en ik geloof het voor een groot deel maar mijn woede komt uit een andere hoek. ik kan niet tegen onrecht dat hebben natuurlijk veel mensen maar ik heb dat extreem. Ik stond pas in de rij in een supermarkt en daar stond een man zijn vrouw toch voor rotte vis uit te maken dat ze in huilen uitbarstte. Ik draaide mij om en zei`ik weet de aanleiding niet maar meneer dit doe je toch niet midden in een winkel?" ja en toen wou hij tegen mij beginnen. Nu ben ik voor de duvel nog niet bang en heb ik aan full contact vechtsporten gedaan. Toen hij zag dat ik niet terugweek bond hij wat in. ik nam hem mee uit de rij omdat ik niet wou dat iedereen zou horen wat ik tegen hem wou zeggen. Ik kookte van de adrenaline wat door mij bloed stroomde en ik denk dat hij dat door had,want het was ineens een lammetje. sorry begon hij. Dat moet je niet tegen mij zeggen maar tegen je vrouw. Die stond er beschaamd bij te kijken maar de man pakte haar vast en kuste haar en ik hoorde hem sorry schat zeggen. Ik kalmeerde wat en liep terug naar mij kar in de rij. een aantel mensen zeiden dat ze het zo moedig van mij vonden maar daar had het dus niks mee te maken. Er was geen haar op mijn hoofd dat ik die vrouw zo zou laten vernederen in die winkel daar kan ik niks aan doen dan MOET ik handelen.
het had heel anders kunnen aflopen, als die man mijn hulp had afgewezen dan was ik ontploft met alle gevolgen van dien
reactie op @hansarendsen:
Alice M Goed zeg dat je dat hebt gedaan. Gelukkig heeft de man toen naar je geluisterd. Het oorspronkelijke bericht gaat volgens mij meer over woedeaanvallen in huiselijke sfeer, maar wat overeenkomt is dat je het niet kunt bedwingen. En in jouw geval heeft dat positief uitgepakt. Maar het kan ook heel vervelende gevolgen hebben als je geen controle hebt over je woede.
5 dagen geleden

Beantwoorden

War Hoofd Goed gedaan ! 
5 dagen geleden

Beantwoorden

Mark Lemmers In deze situatie mooi aangepakt.

Toch mag je eigen temperament nooit tot geweld leiden. Je bent zelf verantwoordelijk voor je gedrag. ADHD kan dat lastig maken, maar het is niet iets waar je je achter kunt verschuilen als vrijbrief "ik ben nu eenmaal zo"...
4 dagen geleden

Beantwoorden


toon 2 overige reactie(s)
Ron J 5 dagen geleden geplaatst
Toevallig had ik het net nog en het ging nergens over het komt overigens nooit voor als ik mn medicatie gebruik, dus overdag in mmijn geval. Het is niet te controleren helaas, ik zal savonds maar een stopbordje op mn voorhoofd plakken.
Sara Br 5 dagen geleden geplaatst
We voelen het volgens mij allemaal aankomen, spieren spannen aan, hoofd op overload....maar hoe voorkom je het dan? Ik vind dat echt heel moeilijk. Vooral als die woedeaanval in een ruzie met mijn man voorkomt, en hij op dat moment niet kan/wil helpen en mij negeert. Echt gek wordt ik dan. Tips?
reactie op @sara:
Mark Lemmers Kun je op zon moment niet even weglopen en tijd voor jezelf nemen? Je man reageert waarschijnlijk niet, omdat hij weet dat dat op zon moment niet helpt.

Je kunt dus beter even afkoelen en verder praten als het wel lukt om ook te luisteren. Anders heeft de discussie ook geen zin en is je man alleen jouw uitlaatklep...

Ga dan liever even wandelen, hardlopen of koop een boksbal.
5 dagen geleden

Beantwoorden

Alice M Ja Mark dat is rationeel gezien een hele goede oplossing, maar ik weet niet of dat voor iedereen werkt in de praktijk. Als ik voor mezelf spreek, komt het niet eens in me op om een oplossing te bedenken om rustig te worden. Op een helder moment weet ik wel dat je beter weg kunt lopen als je boos bent, maar op dat moment denk je daar niet aan. En, in mijn geval, wil je dat ook niet, want je bent dan zó boos dat je per se je punt duidelijk wilt maken voordat je het kunt loslaten/ weglopen.
@sara je vroeg om tips, ik heb geen aanvullingen naast wat ik eerder heb genoemd. Zoek hulp van maatschappelijk werk of de praktijkondersteuner bij de huisarts. Hopelijk kunnen zij je helpen.
4 dagen geleden

Beantwoorden

Mark Lemmers Als je daar niet aan gaat werken, dan zul je altijd het probleem houden... Er is geen magische oplossing en je kunt niet verwachten dat iemand anders het voor jou oplost.

Ja, dat is veel lastiger met ADHD, maar je kunt ook niet zeggen, ik heb ADHD ik mag op iedereen boos worden en kan er niks aan doen...

Je kunt wel als je niet boos bent eens met je vriend erover praten, wellicht kan hij een codewoord geven (ga maar even afkoelen) als hij ziet dat je gaat koken. Vervolgens is het wel aan jou om je over je woede heen te zetten en niet kost wat kost je gelijk te halen. Ook al ben je op dat moment zo boos.
4 dagen geleden

Beantwoorden

Sara Br Thanks voor het meedenken. "Gewoon" weglopen lukt mij dan inderdaad niet zo makkelijk. Ik zoek dan echt een manier om de emotie kwijt te raken, het moet 'opgelost' worden ofzo.

Maar ik vind het wel een goede tip om iets te zoeken wat ik dan kan doen om rustig te worden. Huilen helpt sowieso weet ik, maar misschien moet ik inderdaad eens proberen gewoon een rondje te lopen (al zijn veel van die ruzies 's avonds laat, pyama al aan etc.) Of opschrijven hoe ik me voel (even hardop denkend….).
Het liefst heb ik dat mn vriend me gewoon even vastpakt en zegt dat ik rustig moet worden, maar snap ook wel dat dat voor hem niet zomaar kan. Een knuffel helpt trouwens bij mij wel vaak als ik gestresst ben of in paniek. Dan zeg ik: Mag ik even een knuffel voor mn stress release?
2 dagen geleden

Beantwoorden


toon 3 overige reactie(s)
Hans Arendsen 5 dagen geleden geplaatst
Ik ben de lul, zal het snel uitleggen mijn vriendin trekt het niet meer ze is op oorlogspad ze heeft mijn gsm afgepakt en verstopt ik mag de huiskamer niet in en ik moet buiten slapen. Dat is niet zo erg als het lijkt want ik heb een overdekt terras waar een lacune set staat dus droog en uit de wind en het is hier net lente. maar ik zou volgende week naar een nieuwe therapeut gaan dat staat nu ook op losse groeven.
reactie op @hansarendsen:
Mark Lemmers Waarom trekt ze het niet? En doe je wel echt je best om haar tegemoet te komen?

Kan me niet voorstellen dat ze je zomaar uit huis zet...
4 dagen geleden

Beantwoorden

Hans Arendsen 4 dagen geleden geplaatst
o zelfs dat mag niet meer ik moet de poort uit en de straat op dus nu word het due wel menens
reactie op @hansarendsen:
Sara Br Ah, nee zeg. Dat is echt serieus lasting. Hoop dat jullie het op kunnen lossen!
2 dagen geleden

Beantwoorden

War Hoofd 4 dagen geleden geplaatst
O wat akelig. Heb je zo lelijk tegen haar gedaan? 
Misschien kan je een nachtje logeren bij iemand tot de boel weer bedaard is. Jullie allebei dan. 

En die nieuwe therapeut staat niet op losse schroeven.  Dat bepaal je altijd nog zelf. 
War Hoofd 4 dagen geleden geplaatst
Voor allen : het enige wat echt helpt is ander gedrag er tegenover zetten. Want uit je plaat gaan doe je niet overal toch ? Ik ga even ervan uit dat de meesten dat niet doen. Dus als je het niet doet op bijv je werk dan kan je het i houden tot een zeker ander moment.
Dus als je veel spanning hebt weg lopen en iets anders gaan doen wat helpt. En sowieso afspreken thuis dat je dat gaat proberen. Als het mis dreigt te gaan dat je tevoren uit de situatie stapt. En als je weer kalm bent pas terug gaat. Als het  oh niet klaar blijkt te zijn nog eens doen net zolang tot je er normaal over kun t praten. 
Wel tevoren alles goed afspreken en zorgen voor een plekje elders. Eventueel in de schuur ofzo, leg er iets neer om te doen. Of ga daar met een tennisracket op een tuinstoel kussen meppen, hang een boksbal op, net wat jij wil. 
Naomi - 3 dagen geleden geplaatst
Het enige wat helpt is praten praten, uitleggen wat er in je hoofd gebeurd (niet als excuus gebruiken maar inzicht geven in..) en heel vaak sorry zeggen daarna! Duidelijk laten merken dat je er aan werkt, dat er verbetering in zit.. 
Stoere Ruklans 3 dagen geleden geplaatst
Heel herkenbaar dit allemaal. Ook ik raak heel makkelijk boos, maar vooral thuis. Vaak om kleine dingen, waarvan ik (achteraf) weet dat mijn reactie overdreven is. Ik herken ze tegenwoordig steeds beter, en kan ze voelen op komen zetten. Soms kan ik ze tegenhouden. Maar er zijn gewoon veel situaties waar ik geen controle over heb, en die kenmerken zich door twee dingen: 

1. het is iets dat vaker is gebeurd, of regelmatig gebeurt
2. ik weet dat erover praten zinloos is, ik kan mijn gelijk niet halen bij mijn vriendin: ze ontkent, is het niet eens, wat dan ook.

Voorbeeld: 's ochtends in bed in het weekend, onze dochters erbij, en mijn vriendin is aan de beurt om naar beneden te gaan met de meiden zodat ik me nog even kan omdraaien. Komt niet vaak voor, want meestal ga ik er van mezelf al uit want direct klaarwakker en onrustig, jullie kennen het wel. Maar het duurt dan soms nog wel een half uur voor ze eruit is. De kinderen zeggen elke paar minuten dat ze naar beneden willen, ik wil nog even slapen, en ze blijft het maar rekken. Als ik haar aanspoor om te gaan krijg ik te horen dat ze echt zo gaat, ik rustig moet doen, enz. Ik voel dan zo'n frustratie, dat al heel snel overgaat in woede. Het enige dat ik kan doen is er zelf uit gaan om te voorkomen dat het een schreeuwende ruzie wordt. Maar dat wordt het uiteindelijk toch, omdat ik het oneerlijk vind en de toon al is gezet.

Herkent iemand anders dit? 
reactie op @stoereruklans:
Mark Lemmers Kun je hier later niet over praten? Niet op het moment zelf, maar op een rustig neutraal moment. Aangeven dat je dit heel vervelend vindt...

Wellicht vind je vriendin het gewoon enorm lastig om op te staan en weet ze niet waarom jij je zo druk maakt. Er eens rustig over praten en naar elkaar luisteren kan dan altijd helpen...
2 dagen geleden

Beantwoorden

Stoere Ruklans Er later over praten levert hetzelfde op: geen (wederzijds) begrip, maar ruzie. Je slaat de spijker eigenlijk op de kop met "weet ze niet waarom jij je zo druk maakt". Waarom ik mij druk maak verschilt per situatie, maar het heeft altijd iets met controle en/of onrechtvaardigheid te maken heb ik bij therapie ontdekt.
2 dagen geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Hans Arendsen 2 dagen geleden geplaatst
MIJN ZUS IS EEN HELE ZWARE PZ MANAGER EN DIE HEET OVER DE TELEFOON MET HAAR GESPROKEN MET HEEL POSITIEF RESULTAAT. IK WOON EER THUIS EN WE PRATEN WEER NORMAAL PFFFFFFFFFFFF
reactie op @hansarendsen:
War Hoofd Dat is fijn. En nu ? Zoeken jullie samen ook hulp ?  
2 dagen geleden

Beantwoorden

Hans Arendsen 2 dagen geleden geplaatst
Ze gaat in ieder geval mee nu maandag mee naar die neuro psygiater dus heengegane is er.
Hans Arendsen 7 uur geleden geplaatst
dat moet dus het begin is er zijn. ik kreeg trouwens net te horen dat het bij de neuro psychiater meerdere sessies worden ik ben benieuwd
Hans Arendsen 7 uur geleden geplaatst
en ja warhoofd ze gaat volgende week ook mee naar de psygiater en die heeft het woord relatie-therapie al laten vallen so lets hope
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 17 January 2019 om 08:29
Aantal lezers 83
Aantal reacties 52