AD(H)D en school

Laatste reactie 17/11/2020 20:10 door Linda
· Markeren als ongelezen
Franki Olieu 2 maanden geleden geplaatst
Hallo, mijn naam is Franki Olieu en ik ben opa van Ilias 14 jaar, die de diagnose kreeg van ADD. Na alweer een slechte ervaring met school, waar hij op het einde van dit corona-leerjaar gedwongen werd van school en richting te veranderen opende ik vorige week samen met mijn dochter een nieuw Facebookgroep 'ADD en ADHD en school.' Wij wonen in Belgie maar zijn geïnteresseerd in hoe kinderen met ADD en ADHD in Nederland in school opgevangen worden. Wordt er iets voor hen gedaan of worden ze dikwijls zoals in Vlaanderen genegeerd en zelfs weggewerkt uit school? U kan uw verhaal of ervaringen delen in deze groep:  https://www.facebook.com/groups/ADDenSCHOOL/ Alvast bedankt, Franki
Sandra Van hees 2 maanden geleden geplaatst
Ik heb ook een zoon van net 14.
Hij vertoond op school met name ADD.
Op de lagere school ging het wisselend, van doorwerken in de pauzes  waardoor hij huilend in zijn  bed lag; veel te laag schooladvies waarbij volgens de leerkracht de problemen echt niet van Ad(h)d kwam. Tot leerkrachten die ieder 5 minuten aangaven en nu dit rijtje maken.
Gelukkig ieder jaar een andere leerkracht.
Nu op de middelbare een school uitgekozen die veel begeleiding geeft. Als mijn zoon te weinig tijd heeft mag hij een kaart laten zien zodat hij mag doorwerken. Iedere klas heeft een coach en ondanks dat hij cijfers laat zien om een stapje hoger (3 stappen hoger dan het advies van hierboven)  te kunnen werd er naar hem als persoon gekeken en hebben we (kind , ouders en school) gekozen dat niet te doen.

Dus we zijn tot nu toe tevrede. Wel weet ik dat het hier ook niet altijd goed gaat.
JJ S 2 maanden geleden geplaatst
Het probleem dat ik zelf zie is dat de behandeling op school (en ook in de GZ) er vaak op gericht lijkt te zijn om de 'symptomen' van kinderen te beheersen in plaats van ze de juiste tools aan te reiken om juist de kracht van de voordelen van ADD te benutten en vooral het zelfbeeld te versterken.

Daarnaast is een schoolvisie/klimaat van "zelfstandig werken" in mijn ogen moordend voor de motivatie van mensen met ADHD. Ik mijd dus ook scholen die dat in hun schoolvisie (Jenaplan, Dalton...) benadrukken als leermethode. Voor mijzelf (diagnose ADD op volwassen leeftijd) werkte dit in elk geval averechts want op de Jenaplan school waar ik in de jaren 80 op zat deed ik eigenlijk helemaal niks.....

Nu ben ik zeker geen ouder die erg met de prestaties van zijn kinderen bezig is. Wat mij (en mijn vrouw) betreft is een goed zelfbeeld uiteindelijk prioriteit 1. En wat bij het ene kind bijdraagt aan een zelfbeeld zal niet een generieke oplossing zijn voor de ander. Dus zie het onderstaande niet als advies of kritiek maar meer als overweging.

Mijn dochter kreeg een jaar lang (groep 6) te horen dat ze echt veel te 'traag' was en dat het tempo echt omhoog moest. Op een 10 minuten gesprek vertelde ik dat dit mogelijk kwam door afleidbaarheid als gevolg van ADD (bij mij vastgesteld bij haar nog niet maar wel zeer waarschijnlijk) en de juffen leken dat toen te begrijpen. Echter was de praktijk dat de juffen daarna vanaf de andere kant van de klas overdreven gingen zwaaien en roepen naar haar als ze afgeleid was. Bleven herhalen dat ze zo traag was. Ze dachten dat dat zou helpen blijkbaar. Maar mijn dochter werd er alleen maar verder in bevestigd dat ze "anders" en "raar" was. En de rest van het klas lachte er nu ook om. Haar schoolprestaties kelderden op alle fronten met haar gekrenkte zelfbeeld mee.

Ik ben toen zelf eens gaan nadenken over wat voor mij zou werken. En dan kom ik erop uit dat ik zelf goed functioneer en presteer in omgevingen waarin ik uitgedaagd wordt, maar ook dat er iemand is die me een beetje achter de broek aanzit en tegelijk mij ook ziet voor wat ik waard ben (dit soort mensen zijn zeldzaam, koester ze!).  Toen ik de nieuwe juf in groep 7 het idee gaf om met tussendeadlines te gaan werken (een overzienbare hoeveelheid werk die minimaal gedaan moet worden in een beperkte tijd) behaalde ze haar deadlines steeds ruimschoots (snelste van de klas zelfs...). En de boost in zelfbeeld maakt dat ze ook op alle fronten ineens veel beter presteert en nu ook weer hoger niveau stof aangeboden krijgt (waar ze vooral zelf erg blij en trots mee is).

Ik merk dus dat voor zowel mijzelf en mijn dochter geldt dat 'moeilijker' werk juist kan motiveren omdat dit een 'nieuwe uitdaging' biedt en tegelijk het (bij ADHD'ers vaak kwetsbare) zelfbeeld enorm kan versterken. Terwijl makkelijk werk juist snel saai wordt, wordt uitgesteld of niet op tijd af is en uiteindelijk het kind bevestigd dat het "anders" en "traag" is en niet goed meekomt. 

Wat ik mijzelf wel eens afvraag is of "meer tijd" geven aan kinderen met ADHD in de regel wel zo'n goede oplossing is. Voor mij zou dit in elk geval er voor zorgen dat ik het nog wat rustiger aan doe en uiteindelijk alsnog te laat ben.... Terwijl "minder tijd" me van meet af aan op scherp zou zetten...

Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd of anderen bovenstaande herkennen? Of juist niet?
reactie op @js:
AnnoMien Annoe Dat is best een moeilijke. Ik denk dat dat voor ieder kind anders werkt.
Ik vermoed zelf dat het belangrijk is om “moeilijke” dingen te léren overwinnen. En dat daarmee het beloningsmechanisme in werking treedt waardoor het bij elke overwinning steeds gemotiveerder wordt en meer zelfvertrouwen krijgt.
De vraag is, hoe doe je dat dan. Idd meer tijd, minder tijd, meer belonen?
Bij een perfectionist treedt dat systeem pas in werking als het af is, foutloos is. (Als je geluk hebt, want het kan ook als “de lat” gezien worden, en niet als iets dat overwonnen is)

Ik heb een perfectionistische dochter die echt moet léren om te leren. Fouten durven maken. En meerdere latten te leggen in plaats van één hoge.

Mijn andere dochter (5) vaart op complimenten en wil leuk/goed/aardig gevonden worden, wat ervoor zorgt dat ze veel wil laten zien maar niet op intrinsieke motivatie.

Dus ik denk dat je moet uitvogelen waar de lat ligt bij het kind.
Door meer tijd te geven kun je de lat dusdanig laag leggen dat die niet meer in de buurt komt van de lat die het zichzelf heeft opgelegd.

Ik vind het idee van die tussendeadlines wel een goeie. Je kunt zo gaan finetunen. En wellicht na verloop van tijd wat latten weg gaan laten. En met geluk kan dat dan met wat meer zelfvertrouwen aangezien het die andere latten wel al heeft weten te bereiken.

Ps: te weinig tijd, zou wel een dingetje zijn. Het moet wel haalbaar zijn en niet teveel druk geven.
Ik ga “op slot” als ik in tijdnood zou zitten.
2 maanden geleden

Beantwoorden

Frenky BE 1 maand geleden geplaatst
ADHD en school is vaak een vergeten onderdeel maar wel erg belangrijk voor kinderen met ADHD. Belangrijk is dat leraar ook erg betrokken is bij het kind met ADHD.

@frankiolieu is er geen ADHD bekend in België dan?
Linda Alexandra 1 week geleden geplaatst
@coenoldebijvank​ en @adminadhdblognl​,
 Kunnen jullie iets aan deze spam doen. Dit is niet meer leuk zo! Het staat nu onder iedere topic.
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 05 September 2020 om 10:11
Aantal lezers 30
Aantal reacties 6