ADHD, een mooi excuus voor een mislukt leven, toch.?

Laatste reactie 19/02/2017 22:23 door Renée
· Markeren als ongelezen
Frederik Metalsema 2 jaar geleden geplaatst
Deze beladen en ook subjectieve kop kwam ik tegen op het NET en hier aan gekoppeld een boek geschreven door onderzoekster Laura Bats met de titel: Hoe voorkom je ADHD.

De eerste vraag die in me opkwam, is het dan te voorkomen..?

En als ik heel eerlijk ben kan het mij echt niet zoveel interesseren wat of wie er iets zegt of wat er ook geschreven wordt. Terugkijkende naar mijn leven ( nu 44 ) had ik best een onbezorgde jeugd en het gezegde dat kinderen bijna alleen onvoorwaardelijke liefde nodig hebben was bij ons dan ook best wel van toepassing.

En toch had ik altijd het gevoel dat ik anders was als mijn vriendjes, ik was erg impulsief, energiek, chaotisch, honderden gedachtes/impulsen en totaal geen concentratie.

Of waren mijn vriendjes dan toch allemaal anders?? Deze vorm van (onrust) is nooit opgehelderd of weggeweest, wel kon ik door de ervaringen van het leven ofwel het automatisch ouder worden makkelijker omgaan met bepaalde situaties zoals de hierboven beschreven kenmerken, gevoelens, tekortkomingen of hoe je het ook wilt noemen.

Desondanks al deze dingetjes toch een onderneming gestart en uiteindelijk het geluk gehad om het geheel uit te mogen bouwen naar een solide en best grote onderneming. Ook in deze periode werd ik vaak beperkt door mijn ( kenmerken ) nu ongeveer een jaar geleden kreeg ik de tip van een bevriende arts die mij het advies gaf om me eens te laten testen op ADHD en dit advies heb ik dan ook na enige twijfeling ter harte genomen en na een maand of drie heb ik een afspraak gemaakt om mezelf te onderwerpen aan het onderzoek. Mijn eerste impuls gedachte was: ADHD is toch iets voor drukke, impulsieve kinderen en nooit wetende dat dit überhaupt ook bij volwassenen aan de orde kon zijn.

Persoonlijk moet ik zeggen dat het gehele af te leggen traject omtrent het stellen van een diagnose toch best heel zorgvuldig word uitgevoerd en daarnaast duurde het aardig langer en was het veel meer omvattend dan dat ik had verwacht. Na een tal van testen een tal van gesprekken en anamneses kreeg ik na een maand of vijf de diagnose ADHD/ADD of wel het gecombineerd type.

Na de diagnose ben ik me eens gaan verdiepen in het geheel en bijna alles wat ik las was zo enorm herkenbaar en bijna direct voelbaar. En of ik nou blij moest zijn of juist verdrietig met deze diagnose dat weet ik tot op de dag van vandaag nog steeds niet maar het snappen van bepaalde tekortkomingen of gedragingen voelde juist wel heel goed voor me..

Sinds kort ben ik toch begonnen met medicatie (concerta) en dit was voor mij echt een openbaring, het was net of ineens de mist optrok uit mijn hoofd, beter concentreren, beduidend minder impulsgedachten en het is net of alles nu een stuk meer gefilterd/geordend binnen komt in mijn hoofd.

Kortom of ADHD/ADD nu wel of niet een ziekte of een specifieke hersenafwijking is vind ik persoonlijk niet zo belangrijk maar wat ik nu wel weet, is dat dankzij het onlangs afgelegd parcours van testen, gesprekken en diagnoses, dat ik meer en meer antwoorden heb gekregen op mijn eigen ervaringen en vragen.. Ik kan nu bepaalde zaken voor me zelf verklaren na veertig jaar en daar ben ik enorm blij om.. De medicatie is zeker voor mij geen ultieme oplossing maar het werkt als een zeer goede ondersteuning en ook mijn verhaal is subjectief en gefilterd door mijn eigen trechters..

Al met al heeft de gestelde diagnose me meer antwoorden gegeven dan vragen en het is voor mezelf en voor niemand anders..!

Hartelijke groet.


Frederik
Michiel Boland 2 jaar geleden geplaatst
Geweldig verhaal. Laat ze maar praten, de mensen kletsen toch.
Coen Olde Bijvank 2 jaar geleden geplaatst
@michielboland helemaal mee eens en dat zal ook altijd blijven. Dat is vaak met alles :)

Mijn oude werkgever (ben nu zzp'er) zei altijd:

Doe wat je wilt, lullen doen ze toch..
reactie op @coenoldebijvank:
Michiel Boland Ja, dat bedoelde ik eigenlijk.
2 jaar geleden

Beantwoorden

Nancy 020 Amstedam 2 jaar geleden geplaatst
Wat een titel zeg - ADHD een mooi excuus voor een mislukt leven - ik ben het met deze titel absoluut niet eens. Ik zal als ik jou was @frederikmetalsema juist de voordelen van ADHD zien en niet de negatieve kenmerken dan zul jezelf veel positiever in het leven staan. Misschien doe je dat al wel, maar dan heb ik niet gezegd :)
reactie op @nancy020amstedam:
Renée Lijten ADHD is voor mij anders meer een last dan iets fijns. Natuurlijk heeft het zijn positieve dingen, maar de negatievere dingen hebben een veel grotere invloed op een veel grotere schaal voor mij. De positieve dingen zoals de creativiteit en het afdwalen met interessantere gedachtes dan prikkels en veel ideeën zijn meer voor mij. ADHD zorgt er bij mij mede voor dat ik geen vrienden of sociale relaties heb met mijn omgeving. De titel sprak mij aan omdat het een sarcastische, of misschien cynische verwoording zou zijn voor mij.
2 jaar geleden

Beantwoorden

Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 10 October 2016 om 13:17
Aantal lezers 33
Aantal reacties 6