Waarom, waarom??

Laatste reactie 15/10/2017 15:10 door Chris
· Markeren als ongelezen
Wendy Hogendorp 4 maanden geleden geplaatst
Ik zit met koptelefoon op in mijn zoontjes kamer. Degene van wie ik hou met heel mijn hart. Waar ik elke dag mee strijd, lach, knuffel, huil en bijna vecht(niet letterlijk). Dagelijks staan we op met goede moed. En soms gaat het goed lachen, knuffelen en hebben we s werelds meest briljanten gesprekken en de meest mooie vragen komen uit jou mooie koppie rollen. Maar vaak hebben we voor het ontbijt al gestreden en is de sfeer alweer wat bedrukt. Maar stappen op de fiets vol goede moed naar school. s avonds na een dag vol bezigheden. Begint het opnieuw soms gaat het goed, maar vaak ook niet. Of ik nu met je ren, zwem, fiets of een hele dag gelachen heb s avonds kan het zomaar weer raak zijn. Soms zit ik s avonds met jou tot tien uur. In strijd of relaxed, wachtend tot je slaapt. Of ik met knuffel, lees, schrijf, tv kijk of geen tv kijk, luister boek luister of niet, ruzie maak, strijd, schreeuw, huil, lach of rustig blijf. Maakt niets uit. Alles hebben wij geprobeerd echt waar en wij samen hebben het geprobeerd. Maar soms voel ik me zover van je af. Alsof ik niets goed kan doen. Het doet mij pijn. Je schreeuwt en daagt uit, niet expres dat weet ik wel. Maar het doet toch zeer. Ik schreeuw, dreig, huil, lach, slaap en verander soms in een monster. Het is zo vervelend zo. Ik hou zoveel van jou. Nu zit ik met koptelefoon op harde muziek te luisteren en te schrijven op jou kamer. Je rent rond, daagt mij uit en zegt vreselijk stomme dingen. Om alleen te reageren op je gedrag doe ik muziek op en denk waarom??? Je bent naar school geweest, heb met vriendjes gespeelt met mama gezwommen.
Nog niet voldaan?
Doe ik wat verkeerd??
Het ritme was wat weg door het warme weer. Is dat het dan???
Ik kijk nog maar even...
En hij slaapt......mijn lieve engel.....
Morgen weer een dag met uitje en nog twee voor de zomervakantie. Ahhhh dat is het natuurlijk!!
Nicole Hoogenboom 4 maanden geleden geplaatst
Wendy

Wat een lief, mooi en ook verdrietig stuk deel je met ons.
Bedankt en een dikke knuffel.
Chris Jonge 4 maanden geleden geplaatst
Ow zo herkenbaar.
Moeilijk he'.
Sterkte.
Stephanie Van Wijhe 3 maanden geleden geplaatst
Super mooi geschreven, dit raakt me echt dit is precies wat ik elke dag meemaak. Ik heb elke ochtend en avond dezelfde strijd met mijn dochter en zoals je ook zegt soms gaat het goed maar oh wat is het moeilijk... Gelukkig zijn we niet alleen in wat we meemaken :)
Lina Strijker-Okken 3 maanden geleden geplaatst
Ik herken het ook. Hier een hele lieve zoon van 9 jaar die, als het hem allemaal even teveel wordt, de confrontatie zoekt met mij. Ruzie zoeken en maken met mij voelt vertrouwd, hij zoekt dan iets wat altijd hetzelfde is. Schijnbaar reageer ik (voor hem) op een vertrouwde en voorspelbare manier. Hij gaat altijd net zolang door tot ik "ontplof". Hoe langer ik mijn geduld bewaar, hoe bozer hij wordt. Kan er soms zo verdrietig van worden, maar voel me toch het meest gefrustreerd: waarom kan het niet anders!" En inderdaad, vakanties zijn altijd een hele uitdaging .... het ritme is weg, het voorspelbare is weg, de dagjes uit zijn superleuk maar ook zwaar want ook leuke prikkels zijn prikkels. En toch vind ik het super om zijn moeder te zijn, want tja boos worden doet hij met heel zijn hart, maar van me houden ook! 😊
Corine Van reeuwijk 2 maanden geleden geplaatst

Heel erg herkenbaar Wendy! 

Odette Cappaert 2 maanden geleden geplaatst

Lieve mensen allemaal met jullie zorgkindjes groot en klein, ik ben een omi van ook zo een spring in het veld. Ik weet hoe jullie allemaal je best doen en ook de spring in t'veld kindjes, maar zelfs voor grootouders is het zwaar en wij maken niet iedere dag mee. Ik zie bij mijn dochter hoe goed ze haar best doet om het haar zoon zo rustig en comfortabel mogelijk te maken en dikwijls slaat het de andere kant over. Ik wil jullie alleen maar laten weten JULLIE doen het allemaal GEWELDIG ! kind en ouders. Dit is houden van ! zoals wij ook van ons kind houden en er proberen te zijn als het weer even niet gaat. Aan mijn dochter wil ik even laten weten : lieve schat je doet het goed en ik weet dat het moeilijk is. love you 2 the moon and back again ! liefs Omi x 

reactie op @odettecappaert:
Wendy Hogendorp

Ik lees dit terwijl ik op mijn werk zit. Het gaat de laatste tijd weer erg moeizaam. Nieuw school jaar. Op start problemen. En het ontroert mij. Bedankt. 


2 maanden geleden

Beantwoord

Odette Cappaert Wendy  voor jou ............ je bent een geweldige mama ! daar mag je zeker van zijn !  de mama's en papa's van kinderen met adhd zijn superwomen en superman zeg ik soms :-) liefs een Omi  x 
1 maand geleden

Beantwoord

Chris Jonge Lastig he Wendy. 
Ik lees hier af en toe nog, maar ben adhd moe.
Hier gaat het ook weer stukken minder.
Op school heeft zoon veel aanvaringen, heeft moeite met beheersing,
weinig motivatie en zo nu en dan erg emotioneel. 
En in de ochtenden is het thuis nogsteeds drama.
We hebben ook het idee dat de medicatie niet meer voldoende zijn werk doet.
Zonder medicatie is echt geen optie, dus natuurlijk werkt het nog,
maar niet meer zo effectief wat het ooit was.
En dan nog 2 juffen die niet echt gehoor geven aan de situatie van zoon
en dan is het negatieve cirkeltje weer rond.....zucht!
1 maand geleden

Beantwoord

Wendy Hogendorp Het is soms heel lastig. Ik merk dat delen en praten met andere in dezelfde situatie heel erg helpt. Bij mij gaat het nu weer wat beter. Maar ja de herfstvakantie komt eraan. Dan gaan we weer uit het ritme en dan .... dat is de grote vraag. 

Als je moe bent is het heel erg lastig. Heb je een netwerk? Kan je makkelijk even tijd maken voor jezelf of jij en je partner? Het helpt echt om even adem te halen. 

Ik heb gemerkt dat positieve insteek het beste helpt en heel strikt zijn. Ik moet het soms uit mijn tenen halen maar als het lukt ben ik wel sneller klaar. 

Ik wens je veel sterkte en blijf ook de mooie kanten zien. Je doet je best en meer kan niet. Wees ook trots op jezelf. 😁
1 maand geleden

Beantwoord

Chris Jonge Nee niet echt een netwerk.
Geen ouders en schoonouder in de buurt.
Wel vrienden, maar die hebben een eigen leven.
Daarbij komt dat wij het liefst alles zelf doen en zoon graag bij ons hebben.

Positieviteit is een lastig ding, ik weet heel goed dat dat het beste is, maar och wat is het soms moeilijk.

Ben moe van het zorgen maken over zoon.....

Fijn dat het beter gaat bij jullie.....succes met de komende vakantie......
1 maand geleden

Beantwoord


toon 4 overige reactie(s)
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 18 July 2017 om 22:00
Aantal lezers 47
Aantal reacties 12