Loodzwaar...

Laatste reactie 10/07/2017 10:31 door Rafael
· Markeren als ongelezen
L R 4 maanden geleden geplaatst
Hallo iedereen

Het is voor mij een nieuwe stap om mijn gevoelens te delen met partners van ADHD-ers of eventueel andere ADHD-ers. Ik hoop dat het een stap vooruit is en mij opnieuw nieuwe inzichten zal geven hoe ik alles het best moet aanpakken.

Ondertussen ben ik ongeveer 4.5 jaar samen met mijn vriend. Zoals ik al veel gelezen heb waren de eerste maanden en zelf jaren overweldigend en fantastisch. Ik was nog nooit zo teder, lief en fantastisch behandeld geweest door mijn partner. Ik had het gevoel dat wij de wereld samen aankonden.

Maar na een tijdje viel alles een beetje stil, andere interesses werden belangrijker en onze relatie kwam niet altijd meer op de eerste plaats. Natuurlijk zijn we met twee en ook ik moet en blijf hier meer voor werken. We gingen samenwonen en alles verliep vlot, maar ik had gevoel dat er heel wat gewicht op mijn schouders gelegd werd. Het huishouden, afspraken bijhouden en alles wat met administratie en financiele zaken te maken had.

Ik merkte wanneer ik vroeg om bij te springen dat er niets gebeurde. Natuurlijk was ik op de hoogte dat mijn vriend ADHD had, maar ik had nooit stilgestaan bij het effect op onze relatie. Ik starte met info vragen hoe het vroeger was bij zijn mama en zussen. Er ging een wereld voor mij open. Ik starte ook met het lezen van boeken over ADHD en ik kreeg het gevoel dat niet alles mijn fout was. Want dat is het probleem, ik verlies het vertouwen in mezelf en leg de fouten bij mezelf.

Ik heb het gewoon verschrikkelijk moeilijk met de woede-aanvallen, helemaal uit het niets soms, soms voor iets van een paar maanden geleden. Ik deins achteruit omdat de aanval zo overweldigend en kwetsend kan zijn, ik word soms met de grond gelijk gemaakt door zijn woorden. En er is niets dat ik kan doen, want op dat moment heb ik het gevoel dat ik niet meer betekend voor hem. En dat kwets mij verschrikkellijk. Hij is mijn wereld en ik zou er alles aandoen om samen oud te worden met hem.

Het is voor mij onduidelijk wat er dan in zijn hoofd speelt bij zo'n woede-aanval. Helaas kan hij er op andere momenten heel moeilijk overspreken en ook medicatie ziet hij niet zitten.

LR
Coen Olde Bijvank 4 maanden geleden geplaatst
Hallo LR,

Goed dat je je verhaal / gevoelens deelt met anderen, op die manier zullen er openingen en inzichten ontstaan.

Ik begrijp heel goed je verhaal en het is zeker niet makkelijk.

Je hebt het over woede aanvallen.. heb je hem wel eens persoonlijk gevraagd waarom hij dat doet? Vaak is er wel een oorzaak.. alleen die verteld hij je dan niet?

Ga eens samen lekker door het bos lopen en praat met elkaar, alleen door praten kom je verder.

Hoe jong of oud is hij?
Nicole Hoogenboom 4 maanden geleden geplaatst
Hallo LR,

Ik denk dat in dit Forum heel veel mensen jouw verhaal zullen herkennen. OF omdat ze zelf partner van iemand met ADHD zijn of omdat zij zelf ADHD hebben.

Ik snap jouw reactie om je klein te maken en weg te duiken zo goed omdat je niet weet waar de aanval vandaan komt en ook niet wanneer de aanval komt.

Probeer hem op een moment dat het rustig is (vooral voor hem, zo prikkel loos mogelijk) uit te leggen hoe jij zijn boosheid ervaart en wat dat bij jou doet. Misschien is hij zich echt niet bewust van de dingen die hij zegt en de kracht die hij uitstraalt.

Je wilt oud met hem worden, dat gaat alleen lukken als jullie samen gaan praten over wat er op sommige momenten tussen jullie in staat.

Succes en een warme groet,
Nicole
Rafael Schelhaas 4 maanden geleden geplaatst
Hoi LR,

Woede aanvallen zijn of waren in mijn geval in het verleden een stukje toppunt van frustratie.
Kan het je alleen van mijn kant vertellen, maar ik kon echt ontploffen als ik het gevoel had dat ik niet begrepen werd of dat dingen niet op mijn manier gingen. Denk dat elke adhd-er wel een klein beetje ook een controle freak is. Vooral omdat onze gedachten al alle kanten opspringen.
Misschien is het zijn eigen onmacht, frustratie... wat opborrelt en als jullie ruzie hebben of er gaat maar net 1 ding mis dan ontploft dat. Het is niet op jou gericht ook al lijkt dat wel zo het is gewoon zijn eigen. Als hij zo boos is, zal ik gewoon weggaan.. ga zelf even na buiten en laat hem of ga even iets buiten de deur doen.

Waar ik aan zit te denken is, vooral omdat jullie ook samen wonen, dat je vriend wel is iets aparts van jou? Gewoon alleen of met vrienden weg? Dat kan ook erg goed zijn voor hem om weer even op te laden en uit de energie te zijn waar jullie dan samen in zitten. Ik als adhd-er heb geen relatie omdat ik er knettergek van wordt ook, ik heb me rust nodig. En ik denk dat hij dat ook wel zou hebben. Gewoon even alleen met zijn eigen gedachten.

En zoals huishouden,afspraken en de financieen klintk wel logisch.. niet echt adhd dingen... omdat we alles vergeten, het huishouden gewoon ook moeilijk kunnen ordenen en ik geloof dat veel adhd-ers met geld omgaan lastig vinden, omdat we ook nogal heel erg impulsief kunnen zijn soms.

groetjes
L R 4 maanden geleden geplaatst
Hallo iedereen, bedankt voor jullie reacties. Het deed deugd om dit te lezen. Het geeft mij de kracht om zeker niet op te geven.

Het is soms heel moeilijk om niet alles persoonlijk op te vatten. Op sommige momenten kunnen we er inderdaad overpraten, maar echt diepgaande gesprekken zijn moeilijk. In het verleden heeft hij verschillende medicatie genomen die er voor zorgde dat hij volledig inzich zelf gekeerd was.

In het verleden nam hij wel bachbloesem. Misschien was het psychisch, maar het hielp wel.

Rafael, bedankt voor uw reactie. Het helpt enorm om het verhaal ook eens van de andere kant te horen?
Rafael Schelhaas 4 maanden geleden geplaatst
Hoi LR

Kan het alleen belichten hoe het voor mij voelde in relaties en hoe de adhd voor mij is... denk dat dat voor mannen ook wel zo werkt. Ik ben alleenstaande moeder en dat is voor mij genoeg, een relatie erbij dat werkt in mijn geval gewoon echt niet. Raad jullie wel aan om te blijven praten, maar dat gaf iedereen hier al aan als reactie geloof ik. Klinkt idioot maar wij adhd-ers zijn ook niet zo goed met emoties verwoorden... dat is denk ik iets wat echt wel geleerd moet worden... anders blijven oude patronen zich herhalen ben ik bang...

Groetjes
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 01 July 2017 om 09:52
Aantal lezers 16
Aantal reacties 6